"Google it"... αλλά με επίγνωση των συνεπειών

Η Google αθόρυβα καταγράφει όλα όσα λέτε

Πηγή: Matt Agorist (thefreethoughtproject.com)
Μετάφραση: Red Rock Views

Χάρη σε μία λειτουργία του λογισμικού αναζήτησης, η Google θα μπορούσε να έχει καταγράψει για χρόνια τις συνομιλίες σας, και μπορείτε να τις ακούσετε από μόνοι σας. Το ιστορικό σας, που θα σας προκαλούσε ρίγος, μπορεί να ακουστεί και να προβληθεί μαζί με μια λίστα με όλες τις αναζητήσεις σας στην προσωπική σελίδα σας στην Google.

Το εργαλείο αυτό είναι ενσωματωμένο στην λειτουργία αναζήτησης της Google ως μέσο για την επίτευξη λεπτομερών αποτελεσμάτων αναζήτησης. Ωστόσο, η απόλυτη ακρίβεια και ο όγκος των δεδομένων που η Google αποθηκεύει είναι ανατριχιαστικά!

Τα καλά νέα είναι ότι μπορείτε να το απενεργοποιήσετε και να το διαγράψετε, και στο τέλος αυτού του άρθρου, εξηγείται πώς.

Όπως ή εφημερίδα The Independent εκθέτει:

Οι εγγραφές μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα είδος ημερολογίου, υπενθυμίζοντάς σας τα διάφορα μέρη και καταστάσεις όπου εσείς και το τηλέφωνό σας βρέθηκαν. Αλλά είναι επίσης μια υπενθύμιση του πόσο πολλές είναι οι πληροφορίες που συλλέγονται σχετικά με εσάς, και πόσο προσωπικά οικείες μπορεί να είναι οι πληροφορίες αυτές.
Θα δείτε περισσότερα, αν έχετε ένα τηλέφωνο Android, το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί ανά πάσα στιγμή ακριβώς λέγοντας "OK, Google". Αλλά μπορεί να έχετε επίσης ηχογραφήσεις εκεί με ό,τι συσκευές έχετε χρησιμοποιήσει σε συναλλαγές με χρήση της Google.

Ωστόσο, ακόμη και αν δεν έχετε ένα τηλέφωνο Android, αν πραγματοποιήσετε αναζητήσεις στην  Google μέσω του iDevices, η Google εξακολουθεί να σας αφουγκράζεται...

Μία επίσκεψη στο ιστορικό, στην  προσωπική σελίδα  σας που ο γίγαντας του διαδικτύου κρατά για σας, θα σας δείξει πως παντού η Google έχει καταχωρήσεις απ' όπου έχετε  "ταξιδέψει" στο διαδίκτυο.

Φυσικά, η Google υποστηρίζει ότι η πληροφόρηση αυτή δεν χρησιμοποιείται ποτέ προσωπικά εναντίον σας και γίνεται αποκλειστικά και μόνο με σκοπό να κάνει πιο διαφωτιστική την  εμπειρία σας στο διαδίκτυο. Ωστόσο, φανταστείτε τις δυσοίωνες συνέπειες εάν οι πληροφορίες αυτές είχαν χρησιμοποιηθεί εναντίον σας.

Η Google επεξεργάζεται πάνω από 40.000 αναζητήσεις ανά δευτερόλεπτο κατά μέσο όρο, πράγμα που μεταφράζεται σε πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια αναζητήσεις κάθε ημέρακαι 1,2 τρισεκατομμύρια αναζητήσεις ετησίως σε όλο τον κόσμο.

Τα δεδομένα από αυτές τις αναζητήσεις στη συνέχεια αποθηκεύονται για το κάθε άτομο που τις διενεργεί. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δεδομένα ή προσανατολίζοντας τα αποτελέσματα σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, το μεγαθήριο του διαδικτύου θα μπορούσε να επηρεάσει ουσιαστικά ολόκληρο τον κόσμο. Εκτός από άσκηση επιρροής,  η Google θα μπορούσε να προβλέψει το μέλλον με βάση αυτές τις καταγεγραμμένες τάσεις μας.

Μεγάλο μέρος αυτού του ιστορικού αναζήτησης είναι συνδεδεμένο με τα δεδομένα θέσης που ανακτώνται από τη συσκευή που χρησιμοποιείται για τη διεξαγωγή του ερωτήματος. Έτσι, η μηχανή αναζήτησης όχι μόνο έχει πληροφορίες σχετικά με το ποιά είναι τα ενδιαφέροντά σας, αλλά έχει τα συγκεκριμένα ενδιαφέροντά σας και με βάση το πού βρίσκεστε ανά πάσα στιγμή.

Το σύνθημα της Google "Μην Είσαι Πονηρός" [Don’t Be Evil] φαίνεται τώρα λιγότερο σαν ένα αίτημα για τους χρήστες του και περισσότερο σαν παραίνεση για τη διατήρησή τους υπό έλεγχο.

Τώρα, οι καλές ειδήσεις

Μπορείτε να τ' αποφύγετε όλα αυτά:
Μπορείτε να ξεκινήσετε αυτό το ταξίδι ανοίγματος των οφθαλμών σας με κατεύθυνση προς τη σελίδα του ιστορικού της Google και κοιτάζοντας τον μακρύ κατάλογο των εγγραφών σας. Η εταιρεία έχει μια συγκεκριμένη ακουστική σελίδα [audio page], καθώς και τις καταχωρήσεις της για το πού ήσαστε στο διαδίκτυο.

Εάν δεν έχετε απενεργοποιήσει ποτέ αυτή τη λειτουργία, θα δείτε μια λίστα με τις ηχογραφήσεις, ακόμα και κάποιες που πραγματοποιούνται εκτός της εφαρμογής Google, καθώς και ένα αντίγραφο του ήχου που η Google έχει μετατρέψει σε κείμενο.

Αυτό που προτείνουμε, μετά τον πανικό που θα προξενήσει η πλοήγηση και ακρόαση ανατριχιαστικών ηχογραφήσεων σας στο ιστορικό αναζήτησής σας, είναι να τα διαγράψετε και να απενεργοποιήσετε τις λειτουργίες. 
Η εφημερίδα The Independent εξηγεί ακριβώς πώς να το κάνετε αυτό: 

Για να διαγράψετε συγκεκριμένα αρχεία, μπορείτε να κάνετε κλικ στο πλαίσιο ελέγχου στα αριστερά και, στη συνέχεια, μετακινηθείτε προς τα πίσω στην κορυφή της σελίδας και επιλέξτε "Διαγραφή". Για να απαλλαγείτε απ' όλ' αυτά, μπορείτε να πατήσετε το "Περισσότερα" κουμπί, να επιλέξετε "Διαγραφή" και στη συνέχεια "Advanced" και κάντε κλικ μέσα. 
Ο ευκολότερος τρόπος για να σταματήσει η Google να καταγράφει πληροφορίες για σας είναι να απενεργοποιήσετε την εικονική βοηθό [virtual assistant] και ποτέ να μην χρησιμοποιήσετε τη φωνητική αναζήτηση. Αλλά η λύση αυτή αφορά επίσης και το κεντρικό πρόβλημα της  προστασίας της ιδιωτικής ζωής σας και της χρήσης δεδομένων σήμερα - κάτι τέτοιο βεβαία αποκόπτει ένα από τα πιο χρήσιμα πράγματα που παρέχει ένα τηλέφωνο Android ή η χρήση της αναζήτησης μέσω της Google.

Τώρα που το γνωρίζετε αυτό, σταματήστε την  εθελοντική παράδοση  των δεδομένων σας σε άγνωστα μέρη και μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους και την οικογένειά σας για να τους δείξετε πώς να τη σταματήσουν.

Online brainstorms

GoW 

"It's a Game of War"

Σ' αυτό το Παιχνίδι Πολέμου 

Νομίζουμε πως συμμετέχουμε εξ' ασφαλούς αποστάσεως 

Στέλνουμε το Αβατάρ μας να σκοτώνει και να σκοτώνεται ηρωικά 

Ενώ εμείς στην πολυθρόνα μας (που ταιριάζει με τα οπίσθια μας 

Όπως οι σάρκες δύο εραστών σε ανιαρή  ερωτική περίπτυξη)

Το πολύ να νιώσουμε λίγο μούδιασμα, ή πόνο προσωρινής αγκύλωσης

Ή μία μικρή σκοτούρα, ή θάμπωμα από οφθαλμική κοπωση, ή... 

Τέλος πάντων, όποια απ' τα συμπτώματα σου προξενεί 

Aυτή εδώ η μαλακία:  το να κάθεσαι επί ώρες 

Με τα μάτια εστιασμένα στην οθόνη 

Που παριστάνει το παράθυρο 

Στον κόσμο 

✴✴✴✴

Ουάου ή Γκάου;
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Από τον Ριζοσπάστη 

Τι είναι πύρινος λόγος στο τουίτ; Τι είναι η ρητορική στο διαδίκτυο; Πόσο πιο εύκολα εκπαιδεύεσαι για τσιτάτα σε 140 χαρακτήρες; Τι μεθόδους διείσδυσης στην ιδιωτική σφαίρα του ανθρώπου παράγει η αυτόβουλη δημοσιοποίηση προσωπικών στιγμών στο φέισμπουκ και το ίνσταγκραμ; Αμα τα βάλεις στη σειρά αυτά κι άλλα τόσα ερωτηματικά είναι σα να ξεκινάς το ταξίδι του Μαγγελάνου και του Κολόμβου μαζί σε μια καινούρια ήπειρο, όπου οι ιθαγενείς σφάζονται από τους διάφορους σερφίστες Κορτέζ των ιστοτόπων με αντάλλαγμα σε μπίτκοϊν (διαδικτυακό νόμισμα) ή και απλώς την υπεραξία των εντυπώσεων την κατάλληλη στιγμή, στις κατάλληλες συνθήκες, την ώρα που φυσάει το κατάλληλο ρεύμα. Η Αποκάλυψη του Ιωάννη μπορεί κι ίσως έχει ήδη εξελιχθεί σε παράδοση πίτσας με drones (τηλεκατευθυνόμενα αεροχήματα) στη μακρινή Νέα Ζηλανδία που ο πολύς κόσμος γνώρισε ως κουλτούρα από τη διαφήμιση στην οποία ο αγών και η νίκη πανηγυρίζονται με την επίδειξη των αχαμνών των παικτών ράγκμπι...

Ολο αυτό το τεχνολογικό επικοινωνιακό και κατασκευαστικό εικόνων παγκόσμιο Καζίνο της Πληροφορίας στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει από την εποχή που ο Δίας ξέρασε πέτρες στη θάλασσα, πήρε τις διαστάσεις που μας αναλογούν. Δηλαδή, κάποιοι παίρνουν μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κάποιοι είναι χορηγοί. Κάποιοι είναι οικοδεσπότες στην τελετή της αναγνώρισής τους ως ψυχικών αναβολικών σε καιρό χρεοκοπίας. Κάποιοι ξεχνούν τη σκοπεύτρια που έφερε το 1/3 των μεταλλίων. Κι εδώ αρχίζει η σύγχρονη ελληνική δημοσιογραφία. Πατάς κουμπί, βρίσκεις τα τουίτ, τα τυπώνεις κι αρχινάς τις εκτιμήσεις. Ποιος φταίει που η Αννα έμεινε... Παυλόπουλος στο Παρίσι; Ερωτηματικό! Μείζον! Τερατώδες! Μέσα σε 48 ώρες αναδεικνύεται το έλασσον! Η Προεδρία της Δημοκρατίας δεν είναι υπεύθυνη. Είναι μια απλή αίθουσα τελετών που ενοικιάζεται κατά περίσταση, αρμοδίως ή αναρμοδίως αδιάφορο, για εμψυχωτικές τελετές κ.λπ., κ.λπ. Τα καμώματα της επιχορηγούμενης νύχτας τα βλέπει το μαύρο, το τέως, της ΕΡΤ1 κι αναφωνεί για λογαριασμό της «Αυγής» «γκάου». Νέα ιαχή, νέα κραυγή, ισότιμη με το «ω, τι κόσμος μπαμπά» κάθε που ξημερώνει στη νέα αυτή ήπειρο όπου ανθούν φαιδρές πορτοκαλιές με τουίτ σε εποχή αριστερής ωρίμανσης!...

Δεν αντέχεται με τίποτα αυτή η καρικατούρα πολιτικοκοινωνικο-αερολογικής επικοινωνίας. Τα 140 χτυπήματα γίνονται 400 του Τριφό καθημερινά και βαράνε τον εγκέφαλο ακόμα και του πλέον τυχαίου ανυποψίαστου αναγνώστη επικαιρότητας στον μετωπιαίο ή κάποιον άλλο λοβό τέλος πάντως του εγκεφάλου, εκεί στο σημείο όπου γίνεται η καθημερινή βασανιστική μαθηματική ανάλυση της φορολογίας εισοδήματος, του ΦΠΑ, του ΕΝΦΙΑ, του αντεστραμμένου ειδώλου του προγράμματος της Θεσσαλονίκης κι άλλα τέτοια ανώτερα μαθηματικά. Καθήκον του κάθε πολίτη της ευρωελλαδάρας που κατάφερε να τετραγωνίσει τον κύκλο των δανεικών χάρη στις ατάκες της Αυλωνίτου, της καθόλου απογόνου του Βασίλη Αυλωνίτη.

Η συνήχηση η συνειρμική των δύο επιθέτων βοηθάει στην αντίληψη του τι καταφέραμε εμείς εδώ με τα τουίτ, το ψάρεμά τους στην ντόπια απεραντοσύνη του διαδικτύου και την ερμηνευτική τους υπογράμμιση. Στήσαμε μια αριστερή σοσιαλδημοκρατική επικοινωνιακή Φίνος Φιλμ με πρωταγωνιστές τον Αλέξη και τη Λέξη. Δεν υπάρχει μισή ταινία της Φίνος Φιλμ που να μην κολλάει στις ιστορίες διαδικτυακής καθημερινής τρέλας σε έγχρωμη ή και ασπρόμαυρη αρτιστίκ κόπια. Η αριστερή καινοτομία συνίσταται στο τελευταίο πλάνο με τα πέντε γράμματα. Εκεί που γράφεται ΤΕΛΟΣ, τώρα γράφεται ΓΚΑΟΥ. Ητο κι αυτό μια κάποια λύσις προόδου μετά το Ουάου!...

ΥΓ: Για όσους φοβούνται το διασυρμό στο διαδίκτυο κι άλλα τέτοια «τρομοκρατικά» υπενθυμίζεται ότι το «έμεινες Παυλόπουλος» οδηγεί πολύ εύκολα στον προεδρικό θώκο...

   

Το πιο απεχθές έγκλημα κατά της "δημοκρατίας"

Ο Julian Assange είναι ο διαβόητος δημιουργός του Wikileaks το οποίο ενέχεται, όπως κι αυτός, σ'  ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον σκανδαλώδη εγκλήματα που μπορεί κανείς να διαπράξει κατά της "δημοκρατίας" γενικά, ή ειδικά κατά της κυρίαρχης ιδεολογικής προκατάληψης που θεωρεί το δημοκρατικό αστικό καθεστώς ανώτατη και αξεπέραστη βαθμίδα πολιτικής εξέλιξης. Τουτέστιν,  το έγκλημά του είναι να έχει αποκαλύψει με αδιάσειστα στοιχεία πόσο εξωφρενικά εγκληματικό και σάπιο είναι το αστικό "δημοκρατικό" κράτος. 

Ο τρόπος με τον οποίο το "δημοκρατικό" κράτος αντιμετωπίζει τον "εγκληματία" Αssange είναι ήπιο παράδειγμα αυτής της εγκληματικότητας που το χαρακτηρίζει. Ο αστικός διεθνισμός και αλληλεγγύη φαίνεται από το πως αντιδρούν διάφορα κράτη, που σπεύδουν να συνεργαστούν και να συνεργήσουν, διαπράττοντας ό,τι αυθαιρεσία ή έγκλημα θεωρούν αναγκαίο για την υπεράσπιση του κράτους. Και φυσικά, η υπεράσπιση του κράτους περνά από το πεδίο υπεράσπισης της έννοιας που οι λαοί έχουν για την δημοκρατικότητα του. 

Σε αγαστή συνέργεια, το Ηνωμένο Βασίλειο η Σουηδία και πίσω τους οι ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει συνθήκες αναγκαστικού περιορισμού, φυλάκισης του Assange" στο κτίριο της πρεσβείας του Εκουαδόρ. Το βρετανικό κράτος "πολιορκεί" το κτίριο. Αν ο "δράστης" του εγκλήματος βγει από εκεί, θα συλληφθεί και θα παραδοθεί στην Σουηδία για να αντιμετωπίσει την κατηγορία του κοινού βιαστή. Κι αν αποδείξει εκεί πως δεν είναι ελέφαντας, τότε τον περιμένει παράδοση στις ΗΠΑ για να αντιμετωπίσει σοβαρότερες κατηγορίες σαν εχθρού της εθνικής (και όχι μόνο) ασφάλειας της χώρας και άλλες. Δηλαδή το αστικό κράτος έχει προδιαγράψει μια ζωή σε καταδίωξη, νομική δίωξη, αυθαίρετη κατάργηση της ελευθερίας κίνησης του ατόμου, κράτηση χωρίς δίκη, καταδίκη, και φυλάκιση, ενώ η ζωή του δεν έπαψε να απειλείται με πολιτική δολοφονία. 

Πρόσφατη δημοσιοποιήθηκε η απόφαση του OΗΕ που πάρθηκε μετά από προσφυγή του Assange  από τον Σεπτέμβρη του 2014, με την διαμαρτυρία του εναντίον της Μ. Βρετανίας και της Σουηδίας ότι υφίσταται αυθαίρετη κράτηση από αυτές και στέρηση της ελευθερίας του για "ένα απαράδεκτα μεγάλο χρονικό διάστημα". Ή επιτροπή του ΟΗΕ, εκδίκασε την προσφυγή του και αποφάνθηκε υπέρ του Assange. Μεταφράζω μέρος ενός ρεπορτάζ από το ΒΒC.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου χαρακτήρισε ως "γελοία" την  απόφαση της επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών που λέει πως πρέπει να  επιτραπεί στον Julian Assange να φύγει ελεύθερα, ενώ ο ιδρυτής του Wikileaks απαίτησε να γίνει σεβαστή η απόφαση.

Ο κ Assange - ο οποίος αντιμετωπίζει την έκδοσή του στη Σουηδία όπου κατηγορείται για βιασμό - μια κατηγορία την  οποία αρνείται - κατέφυγε συτην  πρεσβεία του Εκουαδόρ, στο Λονδίνο, ζητώντας άσυλο το 2012.
Η επιτροπή είπε ότι διατέλεσε «υπό κράτηση αυθαίρετα" και θα πρέπει να πάρει αποζημίωση.
Ο Philip Hammond απέρριψε την απόφαση, κατηγορώντας τον κ Assange για φυγοδικία. Ο κ Assange χαιρέτησε την απόφαση  ως «σημαντική νίκη», αλλά η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επέμεινε ότι η απόφαση δεν είναι νομικά δεσμευτική και η έκθεση «δεν αλλάζει τίποτα».
Ο 44χρονος Αυστραλός είχε αρχικά συλληφθεί στο Λονδίνο το 2010, στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από τη Σουηδία για βιασμό και κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης.
Δύο χρόνια αργότερα, ενώ με εγγύηση, ζήτησε άσυλο μέσα στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Knightsbridge.
«Ιστορικής σημασίας»
Διαβάζοντας μια δήλωση μέσω σύνδεσης βίντεο από την πρεσβεία, ο κ Assange είπε ότι η γνωμοδότηση της επιτροπής ήταν «δικαίωση», προσθέτοντας: "Η νομιμότητα της κράτησής μου είναι τώρα ένα προαποφασισμένο θέμα νομολογίας"
Αργότερα μίλησε σε πλήθος από το μπαλκόνι της  πρεσβείας του Εκουαδόρ, χαρακτηρίζοντας την απόφαση ως «νίκη ιστορικής σημασίας".

O Edward Snowden, τον οποίο καταδιωκει επίσης η κυβέρνηση των ΗΠΑ με την κατηγορία της κατασκοπίας, έγραψε στο tweeter πως η απόκριση του Η.Β  και της Σουηδίας στην απόφαση του ΟΗΕ "συντάσσει άδεια σε κάθε δικτατορία να απορρίπτει αποφάσεις του ΟΗΕ". Το πρόβλημα είναι πως, είτε δημοκρατικό είτε δικτατορικό, το αστικό κράτος θυμάται τις αποφάσεις του ΟΗΕ μόνον όταν το συμφέρει.  Στη σημερινή φάση πολιτικής εξέλιξης της ανθρωπότητας, το αστικό κράτος στην ιμπεριαλιστική εκδοχή του, που σημαίνει οικονομική εκμετάλλευση και πολιτική επικυριαρχία άλλων κρατών, δικτατορικών και "δημοκρατικών ", γράφει το διεθνή νόμο εκεί που δεν πιάνει μελάνι... 

Και αυτή η κατάφωρη απαξίωση του διεθνούς νόμου από τον ιμπεριαλισμό είναι αναγκαίο και πολύ αποτελεσματικότερο να γίνεται από μια χώρα με μακρά, αδιάκοπη, και δοκιμασμένη "δημοκρατική" παράδοση. Πως αλλιώς θα μπορούσε να ονομάζει τις σύγχρονες σταυροφορίες του ο ιμπεριαλισμός, αν όχι πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ή πόλεμο υπέρ της δημοκρατίας και για υπεράσπιση των δικαιωμάτων που αυτή υποτίθεται παρέχει; 

Αυτό που έκανε ο Assange είναι να τσακίσει ή να κάνει ζημιά στο άλλοθι του ιμπεριαλισμού, ή στην αξίωση του να θεωρούν όλοι ανώτατη βαθμίδα πολιτισμού την κοινοβουλευτική του δημοκρατία. Υπονόμευσε την κυρίαρχη ιδεολογική παραίσθηση που βλέπει την δημοκρατία ως a priori αθώα.

Τέλος, όχι! Δεν καταφέρομαι κατά της δημοκρατίας γενικά κι αόριστα εδώ. Επισημαίνω μόνο πως η έννοια "δημοκρατία" έχει πάψει να μπορεί να ανέχεται την προσθήκη "αστική"...

... για να είναι γνήσια.

Δεύτερες Σκέψεις

Δεν διαθέτει ερωτογενές σπέος στο ανεπαίσθητα δονούμενο σώμα της, μα αναγνωρίζει την επαφή μας, υπακούει στην λέξη που είναι κοινό μυστικό μας και σύνθημα, και μου ανοίγεται προσφέροντας σαν δέλεαρ επιλογές άλλων σε αμφίεση αντικειμένου ενδογενούς επιθυμίας - και είναι αυτή  η συσκευή στα χέρια μου, που με γειώνει σαν πολίτη της μητρόπολης. Στο επίπεδο των ματιών μου, η οθόνη που είναι και κάμερα με παρακολουθεί κι όταν δοκιμάζω να κοιτάξω αλλού, κι όταν βγαίνω στο δρόμο για να επιβεβαιώσω πώς έχω ήδη  υποκύψει σε άρρητη απαγόρευση, και με σακατεμένη τη ματιά μου δεν αναζητώ αυτό που έχω χάσει στα μάτια άλλων. Είμαι ορατός μα κανείς δεν με βλέπει εκτός απ' την μηχανή με μάτια παντού που ανανεώνει την ανόργανη μνήμη της με δεδομένα μου, χρήσιμα μόνο σαν εγγύηση του πόσο αδιάφορο της είναι το πώς ή αν διατηρούμαι  εν ζωή.  

Σε μια παύλα που παριστάνει την ανάπαυλα,  παρηγορούμαι. 

Προς στιγμήν, καρφωμένος πολλαπλά στην πλάτη, με το υπέρβαρο σώμα μου οριζόντια  ξαπλωμένο σε στρώμα από πρόκες, έχοντας ένα διαβατήριο στην τσέπη που δεν μαρτυρά την πλήρη απώλεια οποιασδήποτε ταυτότητας, εκτός απ' την μείωση μου σε μια γενετική  υπογραφή που μου επιβλήθηκε πριν ακόμα γεννηθώ, έχω δοσμένη την υπόσχεση: μετατρέποντας τον άβολα βιολογικό τόπο που συμπίπτει με την σκιά μου σε μικρότερη απ' την φαντασία ή την ψευδαίσθησή μου  ιπτάμενη προκρούστεια κλίνη, και εισερχόμενος σε άλλο δώμα του παραπραγματικού κόσμου, θα αντικρίσω παρόμοια σημάδια ύπαρξης κοινωνικής ζωής. Απορροφούμαι, λοιπόν, από την πιθανότητα να φορέσω μιά ή περισσότερες μάσκες, καμία από τις οποίες δεν μπορεί ποτέ πραγματικά να μου ανήκει. Κι αυτό δεν το γνωρίζω μονάχα εγώ, αλλά κι οι άλλοι που αντιλαμβάνονται την παρουσία του ομοιώματος μου χωρίς φυσικά ποτέ να με συναντούν  εκεί,  πίσω απ' τις χαμογελαστές ή βλοσυρές μάσκες τους και μέσω ανταλλαγής  ελαφριών ή βαρέων φορτίων λέξεων μεταφερόμενων στην ράχη των ψευδωνύμων μας.  Ο καθένας χρησιμοποιεί σαν πήχη το δικό του δράμα για να υπολογίσει την εγγύτητα που είναι συνάμα κι η αμείωτη απόσταση μας - το αγεφύρωτο χάσμα μέσα στο οποίο κινούμαστε σαν εκκρεμή που νομίζουν ότι δεν υπακούν σε διατεταγμένες εντοπισμού τους. 

Τίποτε δεν είναι πιο νεφελώδες και συνάμα πιο διαφανές απ' αυτό το παίγνιο. Τουλάχιστον μπορώ να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό όταν το κράτος διαπερνά τους  αμφιβληστροειδείς μου χωρίς να μου δίνει λογαριασμό πόσο βαθιά εισβάλει;

 Παραλλαγή από εδάφιο στο  "Identity without the Person," (Nudities) του Giorgio Agamben, 

Image borrowed from here

Η Αλήθεια - σε Στιγμή Μηδέν [2]

[διαβάστε το προηγούμενο μέρος εδώ]

Πολιτικές επιπτώσεις των αλλαγών στην καταναλωτική συμπεριφορά μας

Κάποιες από τις πολιτικές επιπτώσεις, αφορούν τον πόλεμο που διεξάγεται μεταξύ πολυεθνικών εταιριών αυτή την στιγμή για την συλλογή και εμπορία ηλεκτρονικών δεδομένων που πηγάζουν από την λεπτομερή παρακολούθηση και καταγραφή της καταναλωτικής συμπεριφοράς μας, όπως αυτή εκφράζεται με όχημα το διαδικτυο.

Η Αλήθεια - σε Στιγμή Μηδέν [1]

Έχετε μαθει τα νεα της ΖΜΟΤ; 

Καποιος αναγνωστης αναρωτιεται: ΖΜΟΤ(!); τι λέξη ειναι αυτή παλι;

Πρόκειται για ένα ακόμα νεολογισμό της Google που προέρχεται από την συντομογραφία του όρου Zero Moment of Truth [Στιγμή Μηδέν της Αλήθειας].

Η κολοσσιαία πολυεθνική, έχοντας φυσικά αναγνωρίσει την στρατηγική θέση που κατέχει στην παγκόσμια αγορά, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο ως ένα από τα  προοδευτικά ισχυρότερα οχήματα μεταφοράς του καταναλωτή προς το προϊόν, ερευνά συστηματικά το αντικείμενο δραστηριότητας της, ήτοι την καταναλωτική συμπεριφορά σε πλανητική κλίμακα, με σκοπό πάντα την ισχυροποίηση της θέσης της. 

παπαρούνες

Η παραπάνω εικόνα είναι μια όψη του έργου τέχνης που φιλοτέχνησαν
οι Paul Cummings και Tom Piper. Μια πρωτότυπη κατασκευή με κεραμικές παπαρούνες 'εις μνημην' των πεσόντων Βρετανών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τοποθετημένη στο βασιλικό  χώρο έξω από το Tower of London, η οποία τιτλοφορείται  'Blood Swept Lands and Seas of Red' [χώρες βαμμένες στο αίμα και κόκκινες θάλασσες]. Μέχρι τις 11 του Νοέμβρη, όταν το έργο θα έχει αποπερατωθεί και οι κεραμικές παπαρούνες θα συμπληρωθούν, φτάνοντας τις 888,246 - όσες και ο υπολογισμένος αριθμός των Βρετανών που χάθηκαν στον πόλεμο - υπολογίζεται πως εκατομμύρια Βρετανών θα το έχουν επισκεφτεί.

διαπροσωπική επικοινωνία στα δίκτυα (β' μέρος)

[διαβάστε το Α' μέρος εδώ] 

To κεντρικό εύρημα της έρευνας έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Μεταφράζω από την εισαγωγική σύνοψη της δημοσίευσης της.

Συναισθηματικές καταστάσεις δύναται να  μεταφερθούν σε άλλους μέσω συναισθηματικής μίανσης [σ.σ. ή μόλυνση], που οδηγεί τους ανθρώπους να βιώσουν τα ίδια συναισθήματα,  εν αγνεία τους. Η συναισθηματική μίανση είναι καλά εδραιωμένη σε εργαστηριακά πειράματα όπου οι άνθρωποι  μεταδίδουν θετικά και αρνητικά συναισθήματα προς άλλους. Δεδομένα από ένα ευρύ κοινωνικό δίκτυο πραγματικών ανθρώπων, συλλεγμένα κατά τη διάρκεια μιας εικοσαετούς  περιόδου δείχνουν ότι οι πιο μακροχρόνιες ψυχικές διαθέσεις (όπως η κατάθλιψη, η ευτυχία), μπορούν να μεταδοθούν μέσω δικτύων [Fowler JH, Christakis NA (2008) BMJ 337: a2338], αν και τα αποτελέσματα είναι αμφιλεγόμενα. Σε ένα πείραμα με τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν το Facebook, δοκιμάζουμε αν η συναισθηματική μετάδοση λαμβάνει χώρα εκτός της διαπροσωπικής  αλληλεπίδρασης μεταξύ ατόμων, μειώνοντας την ποσότητα του συναισθηματικού περιεχόμενου στο News Feed. Όταν μειώθηκαν οι θετικές εκφράσεις, οι άνθρωποι παρήγαγαν λιγότερα θετικές θέσεις και πιο αρνητικές θέσεις. Όταν μειώθηκαν οι αρνητικές εκφράσεις, το αντίθετο μοτίβο συνέβη. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα συναισθήματα που εκφράζονται από άλλους στο Facebook επηρεάζουν τα συναισθήματά μας, που αποτελούν πειραματικές αποδείξεις για μαζικής κλίμακας μίανσης μέσω των κοινωνικών δικτύων. Η εργασία αυτή δείχνει επίσης ότι, σε αντίθεση με τις επικρατούσες παραδοχές, πρόσωπο-με-πρόσωπο αλληλεπίδραση και οι μη λεκτικές εντυπώσεις δεν είναι απολύτως απαραίτητες για τη συναισθηματική μίανση, και ότι η παρατήρηση των θετικών εμπειριών των άλλων αποτελεί μια θετική εμπειρία για τους ανθρώπους.

Κάποτε, χρειαζόταν φαρμακευτική αγωγή, και μόνο κάτω από ψυχιατρικό έλεγχο ήταν δυνατόν να επηρεαστεί τεχνητά η ψυχική διάθεση ενός ατόμου απο άλλον παράγοντα. Τώρα μπορεί να γίνει αυτό στο διαδικτυο από τα πολυεθνικά τέρατα που το ελέγχουν χωρίς τα ίδια να υπάγονται σε οποιοδήποτε έλεγχο. Και το άκρον άωτον του παράλογου της κατάστασης αυτής είναι ότι την άδεια στις πολυεθνικές να τον χρησιμοποιήσουν την δίνει ο ίδιος ο χρήστης. 

Στις άμεσα πολιτικές προεκτάσεις του ζητήματος αναφέρεται κι ένα ενδιαφέρον άρθρο στον Ριζοσπάστη, το οποίο καταλήγει με το παρακάτω ερώτημα . 

Το πρόσθετο ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν τώρα οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων είναι αν θέλουν να γίνουν πειραματόζωα σε ψυχολογικά πειράματα που θα τους κάνουν να νιώθουν ευχάριστα ή δυσάρεστα όχι με βάση τις δικές τους εμπειρίες και τη δική τους ψυχοσύνθεση, αλλά την κατευθυνόμενη διάθεση που θα διασπείρουν τα data centers του Facebook. Αν θέλουν να τους υποβάλουν ιδέες και αποφάσεις χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνονται. έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν «όχι».

Αναρωτιέμαι, όμως, αν οι χρήστες όντως έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν «όχι».  Σίγουρα, δεν θα υποφέρει μεγάλη απώλεια κάποιος που αποφασίζει να κλείσει τον λογαριασμό του στο Facebook. Ένας σωρός ανοησίες και ανιαρότητες μεταφέρονται  μέσω αυτού και άλλων ψευτο-κοινωνικών δικτύων.

Το προβλημα είναι ότι το καπιταλιστικό σύστημα μας καθιστά υποχρεωμένους  να καταναλώνουμε τα προϊόντα που παράγει, ανάγοντας τα σε αναγκαιότητες στην ζωή μας. Μπορεί κάλλιστα κάποιος να κλείσει το λογαριασμό του στο ένα ή άλλο ψευτο-κοινωνικό δίκτυο, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει το σύστημα να τα παράγει. Δηλαδή η λειτουργία τους θα συνεχιστεί διότι, ακόμα κι αν κάποιο από αυτά τα δίκτυα εξαφανιστεί, δεν εξαφανίζεται η δυνατότητα του συστήματος να εισαγάγει πιο εξελιγμένα προϊόντα σε αντικατάσταση των παλαιοτέρων που διένυσαν την εξελικτική τους πορεία σαν αντικείμενα κατανάλωσης.

Επιπρόσθετα, στο ευρύτερο σχήμα, κάποιος που έχει κάνει χρήση του διαδικτυου θα βρει δύσκολο να «ζήσει» χωρίς αυτό στις μέρες μας. Και πολύ πιθανόν, απέχοντας από αυτό, να βρεθεί και σε δυσμενή θέση σε σύγκριση με άλλους που το χρησιμοποιούν. Γενικά, επειδή τα νέα μέσα επικοινωνίας προσφέρουν άνεση και αμεσότητα στην πρόσβαση μιας απύθμενης δεξαμενής πληροφοριών, η λογικά αναμενόμενη τάση είναι το άτομο να υιοθετήσει την χρήση των. Δεν υπάρχει άλλη ορατή εναλλακτική.

Αυτό που θα μπορούσε και θα έπρεπε να γίνει είναι οι χρήστες να είναι πληροφορημένοι για τις παγίδες που κρύβονται στην χρήση των μέσων αυτών και, ει δυνατόν, να τα χρησιμοποιούν διαβρωτικά. Δηλαδή τα ίδια αυτά τα μέσα να χρησιμοποιούνται με σκοπούς αντίθετους από αυτούς που θέτει, φανερά ή κρυφά, η άρχουσα τάξη που τα κρατά στην κατοχή της. Αυτό που ως ένα βαθμό γίνεται, συχνά με έντονα στοιχεία ερασιτεχνισμού (όπως λόγου χάρη στην δική μου περίπτωση), πρέπει να γίνει πιο συστηματικά και με αναπτυγμένο επαγγελματισμό.

Το άλλο ζήτημα, το οποίο αφορά μιαν αναγκαιότητα που εκτείνεται σε όριο πέραν του θέματος που θίγεται εδώ, είναι ότι το εργατικό κίνημα και η πρωτοπορία του πρέπει να εκπονούν τις δικές τους μελέτες σε σχέση με ζητήματα που έχουν να κάνουν με το πώς, με τι τρόπους, το κίνημα μπορεί να αμύνεται και να επιτίθεται σ’ αυτόν τον ψυχολογικό πόλεμο που διεξάγεται ακατάπαυστα εναντίον του και, γενικότερα, στον πόλεμο που διεξάγει η άρχουσα τάξη εναντίον του υπόλοιπου πληθυσμού, σ’ αυτόν τον πόλεμο που τελικά υποβαθμίζει την  ανθρώπινη συνθήκη.

Δεν φτάνει το κίνημα να ενημερώνεται και να αξιολογεί τα ευρήματα της ψυχολογίας και τις πολιτικές της εφαρμογές, πρέπει να εκπονεί και τις δικές του έρευνες αξιοποιώντας σύγχρονες ερευνητικές μεθόδους. Το κίνημα πρέπει να κατέχει την επιστήμη των αστών και να την χρησιμοποιεί καλύτερα από δαύτους. Έχει την δύναμη να το κάνει, φτάνει να δει την αναγκαιότητα. Αλλιώς, ο σοσιαλισμός, από επιστήμη (που μας αρέσει να λέμε ότι είναι) θα καταλήξει σε ουτοπία, την ίδια εποχή που εμείς, ό μη γένοιτο, θα φαινόμαστε όλο και περισσότερο σαν ιεραπόστολοι μιας θρησκείας του παρελθόντος. 

διαπροσωπική επικοινωνία στα δίκτυα (α μέρος)

Πριν λίγες μέρες κρατούσα στην αγκαλιά μου ένα αξιολάτρευτο πλάσμα που με κοιτούσε κατάματα με τα γαλανά μεγάλα μάτια του χαμογελώντας στο κέντρο του κόσμου μου.

Ένα αριστούργημα της ανθρώπινης φύσης, ικανό να επικοινωνεί μαζί μου και να ανταλλάσσει έντονα συναισθήματα, μεταφέροντας με σ’ ένα στάδιο εξέλιξης πριν την γένεση της ανθρώπινης γλώσσας.

Το θέαμα ως πολιτική

             πηγή εικόνας red notebook 

Η περίπτωση κάποιου πολιτικού εκπροσώπου, πχ σαν τον κ Τατσόπουλο,  που κάνει το γύρο των μέσων ενημέρωσης με τρόπο  που θυμίζει άγρια ​​γάτα προθυμότερη από πρόθυμη να “μαρκάρει” την περιοχή της (ουρώντας όπου μπορεί), είναι απλώς ένα σύμπτωμα.

stop "Twittering"

Με άλλα λόγια, και το «τιτίβισμά» μας ακόμα χτίζει το ολοένα και ψηλότερο τοίχος που διαχωρίζει τους φτωχούς από τους πλούσιους, τους εκμεταλλευτές από τους εκμεταλλευόμενους.

διαδικτυο και η τέχνη του 'νιώθειν και σκέπτεσθαι' [revised]

Σε ποιο σημείο το διαδίκτυο θα αλλάξει τον χαρακτήρα του έργου; Θα υπάρξει εκ νέου μία συλλογικότητα στην διαδικασία της δημιουργίας; Θα επιστρέψουμε στην ανωνυμία του συγγραφέα; Ύστερα κι ο ίδιος ο Όμηρος είναι ανώνυμος. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για τον Shakespeare και εντούτοις αυτός ο μικρός κύριος από το Stratford- upon- Avon, ήξερε περισσότερα από μας σχεδόν για το καθετί. Είναι πολύ πιθανό ότι η εποχή του μεγάλου ‘‘εγώ’’ είναι κοντά. Ο Beethoven είχε συνείδηση του ότι ήταν ο Beethoven. Αλλά δε πιστεύω πως ο Shakespeare είχε ποτέ λιγότερη συνείδηση πως ήταν ο Shakespeare. .