"Google it"... αλλά με επίγνωση των συνεπειών

Η Google αθόρυβα καταγράφει όλα όσα λέτε

Πηγή: Matt Agorist (thefreethoughtproject.com)
Μετάφραση: Red Rock Views

Χάρη σε μία λειτουργία του λογισμικού αναζήτησης, η Google θα μπορούσε να έχει καταγράψει για χρόνια τις συνομιλίες σας, και μπορείτε να τις ακούσετε από μόνοι σας. Το ιστορικό σας, που θα σας προκαλούσε ρίγος, μπορεί να ακουστεί και να προβληθεί μαζί με μια λίστα με όλες τις αναζητήσεις σας στην προσωπική σελίδα σας στην Google.

Το εργαλείο αυτό είναι ενσωματωμένο στην λειτουργία αναζήτησης της Google ως μέσο για την επίτευξη λεπτομερών αποτελεσμάτων αναζήτησης. Ωστόσο, η απόλυτη ακρίβεια και ο όγκος των δεδομένων που η Google αποθηκεύει είναι ανατριχιαστικά!

Τα καλά νέα είναι ότι μπορείτε να το απενεργοποιήσετε και να το διαγράψετε, και στο τέλος αυτού του άρθρου, εξηγείται πώς.

Όπως ή εφημερίδα The Independent εκθέτει:

Οι εγγραφές μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα είδος ημερολογίου, υπενθυμίζοντάς σας τα διάφορα μέρη και καταστάσεις όπου εσείς και το τηλέφωνό σας βρέθηκαν. Αλλά είναι επίσης μια υπενθύμιση του πόσο πολλές είναι οι πληροφορίες που συλλέγονται σχετικά με εσάς, και πόσο προσωπικά οικείες μπορεί να είναι οι πληροφορίες αυτές.
Θα δείτε περισσότερα, αν έχετε ένα τηλέφωνο Android, το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί ανά πάσα στιγμή ακριβώς λέγοντας "OK, Google". Αλλά μπορεί να έχετε επίσης ηχογραφήσεις εκεί με ό,τι συσκευές έχετε χρησιμοποιήσει σε συναλλαγές με χρήση της Google.

Ωστόσο, ακόμη και αν δεν έχετε ένα τηλέφωνο Android, αν πραγματοποιήσετε αναζητήσεις στην  Google μέσω του iDevices, η Google εξακολουθεί να σας αφουγκράζεται...

Μία επίσκεψη στο ιστορικό, στην  προσωπική σελίδα  σας που ο γίγαντας του διαδικτύου κρατά για σας, θα σας δείξει πως παντού η Google έχει καταχωρήσεις απ' όπου έχετε  "ταξιδέψει" στο διαδίκτυο.

Φυσικά, η Google υποστηρίζει ότι η πληροφόρηση αυτή δεν χρησιμοποιείται ποτέ προσωπικά εναντίον σας και γίνεται αποκλειστικά και μόνο με σκοπό να κάνει πιο διαφωτιστική την  εμπειρία σας στο διαδίκτυο. Ωστόσο, φανταστείτε τις δυσοίωνες συνέπειες εάν οι πληροφορίες αυτές είχαν χρησιμοποιηθεί εναντίον σας.

Η Google επεξεργάζεται πάνω από 40.000 αναζητήσεις ανά δευτερόλεπτο κατά μέσο όρο, πράγμα που μεταφράζεται σε πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια αναζητήσεις κάθε ημέρακαι 1,2 τρισεκατομμύρια αναζητήσεις ετησίως σε όλο τον κόσμο.

Τα δεδομένα από αυτές τις αναζητήσεις στη συνέχεια αποθηκεύονται για το κάθε άτομο που τις διενεργεί. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δεδομένα ή προσανατολίζοντας τα αποτελέσματα σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, το μεγαθήριο του διαδικτύου θα μπορούσε να επηρεάσει ουσιαστικά ολόκληρο τον κόσμο. Εκτός από άσκηση επιρροής,  η Google θα μπορούσε να προβλέψει το μέλλον με βάση αυτές τις καταγεγραμμένες τάσεις μας.

Μεγάλο μέρος αυτού του ιστορικού αναζήτησης είναι συνδεδεμένο με τα δεδομένα θέσης που ανακτώνται από τη συσκευή που χρησιμοποιείται για τη διεξαγωγή του ερωτήματος. Έτσι, η μηχανή αναζήτησης όχι μόνο έχει πληροφορίες σχετικά με το ποιά είναι τα ενδιαφέροντά σας, αλλά έχει τα συγκεκριμένα ενδιαφέροντά σας και με βάση το πού βρίσκεστε ανά πάσα στιγμή.

Το σύνθημα της Google "Μην Είσαι Πονηρός" [Don’t Be Evil] φαίνεται τώρα λιγότερο σαν ένα αίτημα για τους χρήστες του και περισσότερο σαν παραίνεση για τη διατήρησή τους υπό έλεγχο.

Τώρα, οι καλές ειδήσεις

Μπορείτε να τ' αποφύγετε όλα αυτά:
Μπορείτε να ξεκινήσετε αυτό το ταξίδι ανοίγματος των οφθαλμών σας με κατεύθυνση προς τη σελίδα του ιστορικού της Google και κοιτάζοντας τον μακρύ κατάλογο των εγγραφών σας. Η εταιρεία έχει μια συγκεκριμένη ακουστική σελίδα [audio page], καθώς και τις καταχωρήσεις της για το πού ήσαστε στο διαδίκτυο.

Εάν δεν έχετε απενεργοποιήσει ποτέ αυτή τη λειτουργία, θα δείτε μια λίστα με τις ηχογραφήσεις, ακόμα και κάποιες που πραγματοποιούνται εκτός της εφαρμογής Google, καθώς και ένα αντίγραφο του ήχου που η Google έχει μετατρέψει σε κείμενο.

Αυτό που προτείνουμε, μετά τον πανικό που θα προξενήσει η πλοήγηση και ακρόαση ανατριχιαστικών ηχογραφήσεων σας στο ιστορικό αναζήτησής σας, είναι να τα διαγράψετε και να απενεργοποιήσετε τις λειτουργίες. 
Η εφημερίδα The Independent εξηγεί ακριβώς πώς να το κάνετε αυτό: 

Για να διαγράψετε συγκεκριμένα αρχεία, μπορείτε να κάνετε κλικ στο πλαίσιο ελέγχου στα αριστερά και, στη συνέχεια, μετακινηθείτε προς τα πίσω στην κορυφή της σελίδας και επιλέξτε "Διαγραφή". Για να απαλλαγείτε απ' όλ' αυτά, μπορείτε να πατήσετε το "Περισσότερα" κουμπί, να επιλέξετε "Διαγραφή" και στη συνέχεια "Advanced" και κάντε κλικ μέσα. 
Ο ευκολότερος τρόπος για να σταματήσει η Google να καταγράφει πληροφορίες για σας είναι να απενεργοποιήσετε την εικονική βοηθό [virtual assistant] και ποτέ να μην χρησιμοποιήσετε τη φωνητική αναζήτηση. Αλλά η λύση αυτή αφορά επίσης και το κεντρικό πρόβλημα της  προστασίας της ιδιωτικής ζωής σας και της χρήσης δεδομένων σήμερα - κάτι τέτοιο βεβαία αποκόπτει ένα από τα πιο χρήσιμα πράγματα που παρέχει ένα τηλέφωνο Android ή η χρήση της αναζήτησης μέσω της Google.

Τώρα που το γνωρίζετε αυτό, σταματήστε την  εθελοντική παράδοση  των δεδομένων σας σε άγνωστα μέρη και μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους και την οικογένειά σας για να τους δείξετε πώς να τη σταματήσουν.

Η Αλήθεια - σε Στιγμή Μηδέν [2]

[διαβάστε το προηγούμενο μέρος εδώ]

Πολιτικές επιπτώσεις των αλλαγών στην καταναλωτική συμπεριφορά μας

Κάποιες από τις πολιτικές επιπτώσεις, αφορούν τον πόλεμο που διεξάγεται μεταξύ πολυεθνικών εταιριών αυτή την στιγμή για την συλλογή και εμπορία ηλεκτρονικών δεδομένων που πηγάζουν από την λεπτομερή παρακολούθηση και καταγραφή της καταναλωτικής συμπεριφοράς μας, όπως αυτή εκφράζεται με όχημα το διαδικτυο.

Η Αλήθεια - σε Στιγμή Μηδέν [1]

Έχετε μαθει τα νεα της ΖΜΟΤ; 

Καποιος αναγνωστης αναρωτιεται: ΖΜΟΤ(!); τι λέξη ειναι αυτή παλι;

Πρόκειται για ένα ακόμα νεολογισμό της Google που προέρχεται από την συντομογραφία του όρου Zero Moment of Truth [Στιγμή Μηδέν της Αλήθειας].

Η κολοσσιαία πολυεθνική, έχοντας φυσικά αναγνωρίσει την στρατηγική θέση που κατέχει στην παγκόσμια αγορά, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο ως ένα από τα  προοδευτικά ισχυρότερα οχήματα μεταφοράς του καταναλωτή προς το προϊόν, ερευνά συστηματικά το αντικείμενο δραστηριότητας της, ήτοι την καταναλωτική συμπεριφορά σε πλανητική κλίμακα, με σκοπό πάντα την ισχυροποίηση της θέσης της. 

οι σούπερ χαφιέδες του ηλεκτρονικού 'παρακόσμου'

αναφερόμενος στην προηγούμενη ανάρτηση, προσθέτω αυτή την νότα:

 Είναι ήδη τρομακτικό ότι, με την βοήθεια των  σούπερ χαφιέδων της ηλεκτρονικής αγοράς, οι κεφαλαιοκράτες μας παρακολουθούν και προσπαθούν όχι μόνο και απλά να μας πουλήσουν τα προϊόντα τους, αλλά και να επιβάλλουν ένα τρόπο κατανάλωσης. Η καταναλωτική νοοτροπία που καλλιεργούν  έχει μια μεγάλη κοινή τομή με την «φιλοσοφία ζωής» και, εντέλει, με την ιδεολογία.

Απ’ την άλλη, ισχύει και το '' Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά ''.  Ενώ πολλά ακούμε για την οικονομική δραστηριότητα αυτών των εταιριών, λίγα λέγονται για το γεγονός ότι, στον ηλεκτρονικό κόσμο, στον οποίο ανήκουμε εκούσια ή ακούσια, αφήνουμε και πολιτικά ίχνη, τα οποία ακολουθούνται κι απο μυστικές υπηρεσίες.  Από την ιχνηλάτηση των κινήσεων μας μαζεύονται πληροφορίες για το ποίοι είμαστε και σαν πολιτικά όντα.

Ενώ αυτά που εμφανίζονται στα διαδίκτυο μας λένε ότι είναι «προσωρινά» αποθηκευμένα, δηλαδή όποτε θέλουν μας διαγράφουν, η πολιτική μας ταυτότητα είναι μόνιμα αποθηκευμένη και οι γνωστές διαθέσεις μας αξιολογούνται…

Το πόσο ακίνδυνοι είμαστε εξαρτάται από το πόσο ξέρουν για μας. 

M 

Image modified, original borrowed from here 

 

σφοδρός ανταγωνισμός για συλλογή και συσσώρευση ηλεκτρονικών δεδομένων

 

Ο σφοδρός ανταγωνισμός ανάμεσα σε εταιρίες συλλογής και συσσώρευσης ηλεκτρονικών δεδομένων, με λεπτομερείς πληροφορίες για τους καταναλωτές,  εντείνεται, ενώ εξακολουθούν να μην ελέγχονται από κυβερνήσεις σε οποιαδήποτε χώρα. Ο ανταγωνισμός, μας πληροφορούν οι Financial Times, σπρώχνει προς τα κάτω την τιμή δεδομένων που αφορούν το σπιτικό ή προσωπικά στοιχεία σε κλάσματα του ενός σεντ.
 

Τα τελευταία χρόνια, η εποπτεία-παρακολούθηση των καταναλωτών έχει εξελιχθεί σε μια βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι σούπερ-χαφιέδες, χωρίς έλεγχο, συσσωρεύουν πληροφορίες από πλοηγήσεις στο διαδίκτυο, κοινωνικά δίκτυα, ιστορικά κατανάλωσης και δημόσια αρχεία, μεταξύ άλλων πηγών.

Τα δεδομένα είναι ένα συνονθύλευμα που καλύπτει κάθε τομέα της ζωής. Οι προκύπτοντες φάκελοι περιλαμβάνουν χιλιάδες λεπτομέρειες σχετικά με τα άτομα, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών ασθενειών, τα αποτελέσματα ερευνών για το πιστωτικό αξιόχρεο πολιτών, ακόμη και ημερομηνίες λήξης για τις έγκυες γυναίκες. Οι εταιρείες τροφοδοτούν τις λεπτομέρειες σε αλγοριθμική επεξεργασία για να καθορίσουν πώς να προβλέψουν και να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του καταναλωτή.  

[…]

Σύμφωνα με πηγές της ιδιότυπης αυτής βιομηχανίας, τα στοιχεία του προφίλ των περισσότερων ανθρώπων πωλούνται για λιγότερο από ένα δολάριο στο σύνολο τους. «Δεν κοστίζει πολύ," δήλωσε ο Dave Morgan, ιδρυτής μιας από τις πρώτες εταιρίες που χρησιμοποιούν δεδομένα  από πλοηγήσεις (web surfing) για ποιο στοχευόμενη διαφήμιση.
 

Καθώς οι βασικές πληροφορίες για τους καταναλωτές καθίσταται ευρέως διαδεδομένες, οι μεσίτες δεδομένων εντοπίζουν ακόμη περισσότερες λεπτομέρειες. Για 0,26 δολ. ανά άτομο, η  LeadsPlease.com πωλεί τα ονόματα και τις διευθύνσεις των ατόμων που πάσχουν από ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης και η κλινική κατάθλιψη. Οι πληροφορίες περιλαμβάνουν συγκεκριμένα φάρμακα, όπως η φαρμακευτική αγωγή του καρκίνου με Methotrexate και το αντικαταθλιπτικό Paxil, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τιμών που εξέτασαν οι Financial Times.
 

Η LeadsPlease προσφέρει έκπτωση για «χοντρικές» πωλήσεις. Η τιμή ενός αρχείου μειώνεται σε 0,14 δολάρια, αν ένας αγοραστής αγοράζει από 50.001 έως 100.000 ονόματα. Μια άλλη εταιρεία, η ALC Data, πωλεί μια λίστα των καταναλωτών με συγκεκριμένες παθήσεις που ταξινομούνται από το πιστωτικό αξιόχρεο. "Στη σημερινή οικονομία, η στόχευση υποψήφιων με καλό  πιστωτικό ιστορικό, με κακό, ή με έλλειψη του, μπορεί να επηρεάσει δραματικά τα αποτελέσματα," αναφέρει η εταιρεία στο υλικό για το μάρκετινγκ της.
 

Οι πελάτες του βασικού φακέλου ασθενειών της ALC Data (MH2 Credit Ailment Masterfil”)  στους τελευταίους 12 μήνες περιλαμβάνουν τον ασφαλιστικό όμιλο Blue Cross Blue Shield, την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Sprint Nextel και την TXU Energy (παροχή  ενέργειας) του Τέξας, σύμφωνα με τα στοιχεία χρήσης στην ιστοσελίδα του ALC.
 

Η ALC παρακολουθεί, επίσης, περισσότερο από το 80 τοις εκατό του συνόλου των γεννήσεων ΗΠΑ και ανταγωνίζεται έντονα άλλους μεσίτες δεδομένων στον τομέα των βρεφών. Η εταιρεία αυτή παρουσίασε πρόσφατα μια νέα βάση δεδομένων, το Newborn Network, που περιέχει προγεννητικές και μεταγεννητικές πληροφορίες για μητέρες, καθώς και θείες, γιαγιάδες, τους στενούς φίλους και τους γείτονες. «Είναι μια κορεσμένη αγορά», λέει ο Lori Magill-Cook, αντιπρόεδρος της ALC.
 

Η αμερικανική Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου και η Επιτροπή του Κογκρέσου 

ερευνά τη βιομηχανία μεσιτείας δεδομένων για να κατανοήσει (υποτίθεται)  τι γνωρίζουν οι εταιρείες αυτές και πώς οι πληροφορίες χρησιμοποιούνται. Λίγοι νόμοι υπάρχουν στις ΗΠΑ που προστατεύουν το εχέμυθο των δεδομένων κάποιου ατόμου.
 

Η βιομηχανία λειτουργεί με κάποιες κατευθυντήριες γραμμές αυτο-ρύθμισης, που εμποδίζουν τη συλλογή των πληροφοριών για τα παιδιά και τα ειδικά δεδομένα για την υγεία και τα οικονομικά ιδιωτών. Σύμφωνα με  αυτές τις «κατευθυντήριες γραμμές», όμως, η παρακολούθηση και η πώληση των πληροφοριών που προέρχονται από ιατρικά αρχεία και συνταγές επιτρέπεται, όταν τα ονόματα των ασθενών και άλλα στοιχεία ταυτοποίησης τους έχουν διαγραφεί. Οι LeadsPlease και ALC αναφέρουν ότι συγκεκριμένες πληροφορίες για παθήσεις ασθενών που πωλούν δεν προέρχονται από αυτά τα αρχεία, αλλά αποκαλύπτονται από τα ηλεκτρονικά ίχνη των ίδιων των ασθενών.

_______

Ελεύθερη απόδοση του αρθρου «Companies scramble for consumer data», στους Financial Times, από red rock

****

υγ

Ένα μόνο σχόλιο:

Αυτό που φαίνεται καθαρά είναι ότι οποιαδήποτε κίνηση κοινωνικής δικτύωσης κάνουμε, σε οποιαδήποτε δραστηριότητα – καταναλωτική ή πολιτική – προβούμε, φακελωνόμαστε.

Τα στοιχεία τους τα δίνουμε εμείς οι ίδιοι, λένε οι μεσίτες δεδομένων. Όντως «τους τα δίνουμε» και μάλιστα δωρεάν, αλλά δεν μπορούμε να το αποφύγουμε και συνάμα να λειτουργούμε στον ηλεκτρονικό παρακόσμο που έφτιαξαν για μας;

Παγκόσμιος διαδικτυακός χαφιές

Ο «προοδευτικός» Ομπάμα, ο «αριστερός» Κλίντον, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι έχουν δημιουργήσει τις τελευταίες δεκαετίες ένα τεράστιο μηχανισμό αστυνόμευσης, ελέγχου και χειραγώγησης της σκέψης των ανθρώπων σε ολόκληρη τη Γη και φυσικά του ίδιου του αμερικανικού λαού. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα από τις αποκαλύψεις πράκτορα της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ, που γνώριζε σε βάθος το τεχνικό μέρος του μηχανισμού και -για τους λόγους που δηλώνει ή άλλους, που θα αποκαλυφθούν στο μέλλον- αποφάσισε να τον γνωστοποιήσει διεθνώς. Την ύπαρξή του αναγκάστηκε να παραδεχτεί και η ίδια η κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με λιγότερο θορυβώδεις αποκαλύψεις των τελευταίων ετών, ανάλογο μηχανισμό έχουν στήσει -σε μικρότερη κλίμακα- οι εναλλασσόμενες στην εξουσία συντηρητικές και «αριστερές» κυβερνήσεις στη Γερμανία, τη Βρετανία και άλλες μεγάλες καπιταλιστικές χώρες, αυτοαναγορευμένες σε κατηγόρους για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι λόγοι είναι οι ίδιοι σε όλες τις περιπτώσεις: ο φόβος της ανατροπής του καπιταλισμού και η διαπάλη μεταξύ των ιμπεριαλιστών για τις αγορές, την ενέργεια και τη διεθνή κυριαρχία, με δυο λόγια για το κέρδος. Ιδιες και οι προφάσεις, με πρώτη την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Παλιότερα, πριν την εποχή του Διαδικτύου, ήταν το πρόγραμμα «Εσελον» ένα παγκόσμιο δίκτυο ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων από ΗΠΑ, Βρετανία και Αυστραλία. Τα τεράστια δορυφορικά πιάτα του είναι ακόμη στη θέση τους και πιθανώς σε λειτουργία, αλλά τώρα η ψηφιοποίηση των πάντων δίνει νέες, απίστευτες δυνατότητες. Ο οργουελιανός «Μεγάλος Αδελφός» αν και γράφτηκε με στόχο να διαστρεβλώσει και να χτυπήσει τη σοβιετική πραγματικότητα, πραγματοποιείται σε ασύλληπτο βαθμό στον καπιταλισμό, αξιοποιώντας ένα μεγάλο ανθρώπινο επίτευγμα, το Διαδίκτυο, σε βάρος της ελευθερίας της σκέψης και της ελευθερίας διάδοσης των ιδεών. Ετσι κι αλλιώς αυτές οι ελευθερίες που εδραιώθηκαν από την αστική επανάσταση, την ακολούθησαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, καθώς η κυρίαρχη πια αστική τάξη από προοδευτική έγινε αντιδραστική στις συνθήκες του μονοπωλιακού καπιταλισμού, εμπόδιο στην παραπέρα εξέλιξη.

Το Διαδίκτυο, το πλέγμα των μεγάλων λεωφόρων των πληροφοριών που αγκαλιάζει σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη, είναι ιδιαίτερα ευεπίφορο στην εκμετάλλευση από τις μυστικές υπηρεσίες. Ελέγχουν τα κέντρα διαμεταγωγής των πληροφοριών, με την απευθείας συμμετοχή και βοήθεια των μονοπωλίων για την εξουσία των οποίων πασχίζουν. Κι ας λέει η «Google», η «Yahoo», το «Facebook», το «Twitter» και τα άλλα μεγαθήρια ότι δεν ήξεραν τίποτε για το πρόγραμμα «Πρίσμα» («Prism»), που εδώ και έξι χρόνια παρακολουθεί κάθε μήνυμα, κάθε λέξη, κάθε αρχείο που ανταλλάσσεται στις πέντε ηπείρους. Το ίδιο δήλωναν παλιότερα για το πρόγραμμα «Carnivore» («Σαρκοφάγο»), όπου το FBI τοποθετούσε στα κέντρα διαμεταγωγής των τηλεπικοινωνιακών εταιρειών τα ομώνυμα μηχανήματα παρακολούθησης.

Ο,τι κάνεις στο Διαδίκτυο, ό,τι γράψεις, ό,τι πεις καταγράφεται και διατηρείται μήνες, χρόνια, ίσως για πάντα, όσο υπάρχει καπιταλισμός. Κι η αντίληψη «εγώ δεν έχω να κρύψω τίποτα», πέρα από λάθος είναι η κλασική μέθοδος, που ένα κοινωνικό φαινόμενο προσωποποιείται, για να το φέρουν στα μέτρα τους, να το κάνουν αποδεκτό. Αν δεν έχεις παραδοθεί, αν δεν έχεις υιοθετήσει το «σφάξε με αγά μ' ν' αγιάσω», τότε έχεις πολλά να κρύψεις από τους εκμεταλλευτές και την εξουσία τους. Τουλάχιστον, μη τους δίνουμε τις πληροφορίες στο πιάτο, έτοιμα προφίλ κοινωνικής δικτύωσης, για να τα εκμεταλλευτούν εμπορικά και πολιτικά.

Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ

απο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 

image borrowed from here 

ένα ψηφιακό ορυχείο χρυσού με γαλαρίες στην καταναλωτική συμπεριφορά μας

Οι εταιρίες εμπορίου δεδομένων, λειτουργούν σαν συλλέκτες, μεσίτες και πωλητές πληροφοριών. Είναι στην κυριολεξία μια νέα μορφή πληροφοριοδότη (χαφιέ) η οποία έχει την δομή οικονομικής επιχείρησης. Αυτές οι εταιρίες μπορούν να παρακολουθούν τις κινήσεις που κάνει ο καθένας μας ακολουθώντας τα ηλεκτρονικά ίχνη που αφήνουμε σαν καταναλωτές. Μέσω αυτής της ιδιότυπης ιχνηλάτησης, δυνητικά παρακολουθούν τους πάντες και τα πάντα, και στοιχειοθετούν φακέλους, με υλικό που συνίσταται από, ας πούμε, τους υπολογισμούς εισοδήματος μέχρι τις πολιτικές τάσεις ενός ατόμου, και από το τι τρώει μέχρι πόσο και πως το άτομο συνουσιάζεται.

Οι λεπτομερείς πληροφορίες για όλες τις πτυχές της προσωπικής ζωής των ανθρώπων που συλλέγονται και αναλύονται από αυτές τις εταιρείες έχουν χαρακτηριστεί ως  «ένα ορυχείο χρυσού στην ψηφιακή εποχή». Αυτό το νέο είδος επιχειρηματικής δραστηριότητας, που έχει σαν αντικείμενο του την εξόρυξη δεδομένων για την συγκρότηση εκπληκτικά πληροφορημένων φακέλων, παράγει και πουλάει την δυνατότητα να κάνεις «έξυπνες προβλέψεις» σε σχέση με την συμπεριφορά ή την ζωή του πολίτη-καταναλωτή – π.χ. να κάνει μια επιχείρηση προβλέψεις για το τι είδος πιστωτικά προϊόντα (κάρτες, λογαριασμούς κτλ) είναι διατεθειμένος να αγοράσει ένας υποψήφιος πελάτης, ή για την ημερομηνία γέννησης του παιδιού του, ή για το τι είδους εγκυμοσύνη έχει η σύζυγος του και τι φύλο θα είναι το νεογνό του,  προβλέψεις ακόμη και για το πόσο πιθανό είναι να πεθάνει… η πεθερά του. Οι αγοραστές των δεδομένων, έχοντας αποκτήσει πρόσβαση σε μια στέρνα πληροφοριών, προσαρμόσουν τα διαφημιστικά τους μηνύματα στους καταναλωτές. Τα κάνουν πιο στοχευόμενα. Οι πολιτικοί χρησιμοποιούν τα δεδομένα για να υπολογίσουν πώς μπορούν να επηρεάσουν πιο έντονα τους πολίτες.

Τα πράγματα δεν είναι απλά. Οι ιδιωτικές εταιρίες που έχουν σαν επιχειρηματικό τους αντικείμενο το φακέλωμα του πολίτη, είναι ουσιαστικά παράγοντες ενός οικονομικού-ψυχολογικού πολέμου που διεξάγεται σε όλες τις διαστάσεις της ανθρώπινης επικοινωνίας. Ξεκινώντας πάντα με σκοπό το κέρδος βέβαια, μετατρέπονται σε πάροχους γνώσης μέσω της οποίας το μάρκετινγκ και η διαφήμιση γίνονται πιο αποτελεσματικά. Το Μάρκετινγκ και η διαφήμιση, με την σειρά τους, δεν λειτουργούν απλά μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα με σκοπό την βέλτιστη κοινοποίηση των προϊόντων της επιχείρησης στην αγορά. Κριτήριο της λειτουργικότητας και αποτελεσματικότητας τους, ιδιαίτερα της διαφήμισης (εννοούμενης ως το τελικό προϊόν που δημοσιοποιείται), είναι ο βαθμός κατά τον οποίο επιφέρει μεν αύξηση των πωλήσεων, αλλά και  υιοθέτηση ενός τρόπου κατανάλωσης. Επιρροή στον τρόπο κατανάλωσης υπονοεί και επιρροή στις επιλογές που κάνει ο καταναλωτής οι οποίες είναι άρρηκτα δεμένες τόσο με τον τρόπο ζωής του όσο κατ’ επέκταση και με την «φιλοσοφία ζωής» του, ή άλλως με τον τρόπο σκέψης του. Οι διαφημιστές συναιπώς είναι πλαστουργοί νοοτροπίας, επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το άτομο θεωρεί τον κόσμο του – μια διαδικασία που τελικά μπαίνει στα χωράφι της διαμόρφωσης της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Αυτό εν μέρει εξηγεί και το γεγονός ότι η βιομηχανία φακελώματος, συγκεκριμένα οι μεσίτες δεδομένων, όπως οι πολυεθνικής εμβέλειας εταιρίες Acxiom, Experian και Datalogix, λειτουργούν πίσω από ένα πέπλο μυστικότητας. Υπάρχει άγνοια  σχετικά με το τι ακριβώς ιχνηλατούν λεπτομερειακά, με την ποσότητα και την ποιότητα πληροφοριών που κατέχουν, υπάρχει κάτι σαν αδιαπέραστος φράχτης που εμποδίζει την θέα στο εσωτερικό της βιομηχανίας αυτής, ώστε να γίνει ορατός ο τρόπος που λειτουργούν και ο τρόπος με τον οποίο οι λεπτομερείς γνώσεις που κατέχουν για τον καταναλωτή ( για τον καθένα μας) χρησιμοποιούνται. 

Το Αστικό κράτος, με οποιανδήποτε σημαία κι αν αναγνωρίζεται, αποφεύγει μέχρι στιγμής να θέσει νομοθετικούς περιορισμούς της δράσης αυτών των πολυεθνικών μεγαλοχαφιέδων. Δεν υπάρχει ισχύων νόμος στις ΗΠΑ, αίφνης, που να υποχρεώνει τους μεσίτες δεδομένων να διατηρούν το απόρρητο των δεδομένων του ατόμου. Ευνόητο είναι ότι αυτό θα έβαζε φραγμό αν όχι τέρμα στην λειτουργία τους, διότι ο λόγος ύπαρξης τους είναι να εμπορεύονται τις πληροφορίες που κατέχουν. Παρεμπιπτόντως, τα κράτη και τα υπουργεία τους είναι από τους καλύτερους πελάτες των εταιριών αυτών – π.χ. από τον καιρό της Θάτσερ και πιο πριν, το Βρετανικό δημόσιο χρησιμοποιεί κατά κόρον τις υπηρεσίες τους. Μεγάλοι πελάτες τους είναι οι τράπεζες  (πληροφορίες για το αξιόχρεο πελατών) και οι ασφαλιστικές ( για την πραγματική κατάσταση υγείας των υπό ασφάλιση πελατών). Πληροφορίες σχετικά με πίστωση, απασχόληση, ασφάλιση, στέγαση είναι από τα κύρια προϊόντα που πουλιούνται.

Οργανώσεις για την προστασία της οικονομικής και ιδιωτικής ζωής των καταναλωτών έχουν από καιρό απαιτήσει να επιτρέπεται στον καταναλωτή και πολίτη να βλέπει τι είδους πληροφορίες συλλέγονται για το ίδιο ή να μπορεί να απαιτεί διαγραφή δεδομένων που τον αφορούν. Κάτω από τη  πίεση μιας κοινής γνώμης η οποία ανησυχεί ολοένα και περισσότερο για τα τεκταινόμενα στην εν λόγω βιομηχανία,  τον Δεκέμβριο ξεκίνησε μιας έρευνα από την αμερικανική Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου. Γενικά ακούγονται οι «κατάλληλοι θόρυβοι» από τους πολιτικούς ιθύνοντες περί ρυθμίσεων και κυβερνητικού έλεγχου της βιομηχανία αυτής.

Πληροφορούμαστε τώρα από τους Financial Times ότι η Acxiom ετοιμάζει μια υπηρεσία που θα αποκαλύπτει στους ενδιαφερόμενους αυτά που η ίδια γνωρίζει γι 'αυτούς. Μας υπόσχονται αύξηση της διαφάνειας, λιγότερη ομίχλη στην επιχειρηματική πρακτική της εταιρίας (που απολαμβάνει τζίρο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων).  H Acxiom, εδράζουσα στη Νέα Υόρκη, έχει κεφαλαιοποίηση 1,4 δισ. δοκάρια συλλέγει στοιχεία απο περισσότερους από 700 εκατ. καταναλωτές σε όλο τον κόσμο και τα πωλεί σε περισσότερους από 7.000 πελάτες. H Acxiom πουλάει διάφορων ειδών προϊόντα, μεταξύ των οποίων και πληροφορίες ανίχνευσης και πρόληψης απάτης. Δεν κάνει διακρίσεις στους πελάτες (φτάνει να μπορούν να πληρώνουν). Αίφνης, οι Αμερικάνοι καταναλωτές μπορούν να έχουν πρόσβαση στο προϊόν της Acxiom που παρέχει πληροφορίες για ανίχνευση απάτης σχετικές με τον εαυτό τους αντί μίας αμοιβής των  5 δολαρίων!

Ας μην βιαζόμαστε όμως να χειροκροτήσουμε, παρέα με τους φιλελευθέρους, την εισαγωγή «διαφάνειας». Όσο φως και να ρίξουν σε τούτη την μέχρι τώρα ομιχλώδη και σκοτεινή δραστηριότητα, δεν υπάρχει πιθανότητα να δώσουν δικαίωμα στον πολίτη να προβαίνει σε διαγραφή του φακέλου του από το «στοκ» δεδομένων μιας εταιρίας. Ούτε και δικαίωμα έλεγχου της χρήσης (βλέπε της πώλησης) των δεδομένων που αναφέρονται σ΄ αυτόν. Εφόσον η επιχειρηματική δραστηριότητα θα συνεχιστεί, η νεόφερτη «διαφάνεια» δεν είναι παρά μια ακόμα «έξυπνη» καπιταλιστική κίνηση. Στην ουσία ετοιμάζουν ένα ακόμα προϊόν για πούλημα το οποίο θα μετατρέψει εκατομμύρια φακελωμένων σε πελάτες των μεσιτών δεδομένων. Δηλαδή θα μετατρέψει τα θύματα της κατάχρησης (και θύματα είμαστε όλοι μας) σε πιθανούς καταναλωτές και πελάτες των καταχραστών. Σε λίγο θα μπορούμε να βλέπουμε κάτι τι από το τι περιέχει ο φάκελος μας (ίσως και ότι περιέχει) αντί ενός λογικού αντιτίμου.

Φαντάσου την εξής αναλογία: κάποιοι σου κλέβουν ένα κομμάτι απ’ τον εγκέφαλό σου (με όλες τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτό...) κι έρχονται μετά και σου λένε ότι μπορείς να το δεις μέσα σε μια γυάλα στον εκθεσιακό χώρο τους, αγοράζοντας απ’ τους ίδιους ή τους πράκτορές τους ένα σχετικά φτηνό εισιτήριο. 

Θα αξιζε τον κόπο - το έκθεμα θα είχε μια μοναδικότητα, ακόμα και αν του έλειπε η πρωτοτυπία. 

M

ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ Νέοι τρόποι χειραγώγησης από τα μονοπώλια

AGphotographer - Fotolia

Το διαδίκτυο δημιουργεί στο χρήστη του την ψευδαίσθηση της ελευθερίας. Οτι μπορεί εύκολα να συνδεθεί με εκατομμύρια υπολογιστές σε όλο τον πλανήτη, να προσπελάσει αρχεία, να επικοινωνήσει με τους φίλους του. Εμφανίζεται σαν μια μεγάλη άναρχη θάλασσα από δεδομένα, όπου ο καθένας μπορεί να σερφάρει και να βάλει την τάξη που ο ίδιος επιθυμεί. Στην πραγματικότητα όμως, τάξη στα δεδομένα βάζουν εκείνοι που έχουν τα οικονομικά μέσα για να επεξεργαστούν αυτό τον τεράστιο όγκο πληροφοριών και οι υπόλοιποι εν αγνοία τους κινούνται μέσα στους δρόμους που χάραξαν οι κάτοχοι των αναγκαίων κεφαλαίων.Το διαδίκτυο είναι ένα ακόμα πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, στα μονοπώλια, για το ποιος ελέγχει τη ροή της πληροφορίας, ποιος επιδρά και με ποιον τρόπο στα δισεκατομμύρια των χρηστών του διαδικτύου. Ο τομέας της διαφήμισης και του εμπορίου στο διαδίκτυο είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τα μονοπώλια του διαδικτυακού εμπορίου καταχωρούν τις προτιμήσεις των χρηστών για συγκεκριμένα εμπορεύματα, χωρίς συχνά αυτοί ούτε καν να το συνειδητοποιούν, καταγράφοντας το χρόνο παραμονής σε κάθε ιστοσελίδα, τον αριθμό των χτυπημάτων, τη γεωγραφική τους θέση, σε ποια ιστοσελίδα βρίσκονταν πριν, τι ώρα έκαναν το καθετί κ.ο.κ. Στόχος τους φυσικά δεν είναι να καταγράψουν τις λαϊκές ανάγκες, αλλά να εντοπίσουν εκείνο το συνδυασμό ποιότητας, τιμής, και διαφήμισης που θα μεγιστοποιήσει την κερδοφορία τους. Κάθε κίνηση, κάθε «κλικ» που κάνουμε στο web, τον Παγκόσμιο Ιστό Πληροφοριών, καταγράφεται στο άλλο άκρο της γραμμής. Στην ουσία καταγράφεται με λεπτομέρεια η διαδρομή μας, που δεν αποκαλύπτει μόνο πού πήγαμε, ποιες ιστοσελίδες επισκεφθήκαμε, αλλά, ως ένα βαθμό και τον τρόπο σκέψης μας, τις συνήθειές μας, τις αδυναμίες μας. Αυτό γίνεται με όλο και πιο λεπτομερή τρόπο εδώ και 10 χρόνια.

Ενα βήμα παραπέρα

Φανταστείτε τώρα ένα διαδίκτυο, όπου αόρατα χέρια όχι μόνο ελέγχουν αλλά και καθοδηγούν όλη σας την εμπειρία με το μέσο. Οπου κάποιος τρίτος προκαθορίζει τις ειδήσεις, τα προϊόντα και τις τιμές που θα βλέπετε, ακόμα και τους ανθρώπους με τους οποίους θα επικοινωνείτε. Εναν εικονικό κόσμο, όπου νομίζετε ότι εσείς κάνετε τις επιλογές, αλλά στην πραγματικότητα οι επιλογές σας περιορίζονται και φιλτράρονται μέχρι να απομείνει μόνο η ψευδαίσθηση ότι διατηρείτε τον έλεγχο.
Η πραγματικότητα δεν απέχει πολύ απ' αυτή την περιγραφή. Χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας, η Google, το Facebook και άλλα μονοπώλια συλλέγουν πληροφορίες για κάθε χρήστη του διαδικτύου, τις οποίες χρησιμοποιούν για να «κόψουν και ράψουν» την εμπειρία που έχει κάθε άνθρωπος στην αλληλεπίδρασή του με το μέσο, με βάση τις προσωπικές του προτιμήσεις, τις συνήθειες και το εισόδημα. Το Διαδίκτυο είναι ήδη διαφορετικός κόσμος για τους πλούσιους και τους φτωχούς.
Να πώς λειτουργεί η νέα τεχνική. Η διαφήμιση βρίσκεται σήμερα πίσω από το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων της βιομηχανίας του ίντερνετ. Τα μονοπώλια της Σίλικον Βάλεϊ ιδρύουν ή χρηματοδοτούν εταιρείες, που προσφέρουν δωρεάν εφαρμογές, μόνο και μόνο για να συλλέξουν και να πουλήσουν τα προσωπικά σας δεδομένα μόλις τις χρησιμοποιήσετε. Σ' αυτό οφείλεται ο τόσο μεγάλος αριθμός διαθέσιμων δωρεάν εφαρμογών και παιχνιδιών για έξυπνα κινητά τηλέφωνα, PDA, tablet και προσωπικούς υπολογιστές. Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορικής διαδρομής του διαδικτύου, ο κύριος στόχος αυτής της συλλογής δεδομένων ήταν το κλασικό μάρκετινγκ για την προώθηση προϊόντων. Ομως, όλο και περισσότερο, η συλλογή δεδομένων των χρηστών προχωρά πολύ πέρα από την απλή διαφήμιση και την παροχή της δυνατότητας στις ασφαλιστικές εταιρείες, στις ιδιωτικές εταιρείες παροχής υπηρεσιών υγείας και σε άλλες επιχειρήσεις να κερδίσουν αναλύοντας τα προσωπικά σας δεδομένα εν αγνοία σας. Τώρα, βασισμένα σε αυτή την ανάλυση, τα μονοπώλια αποφασίζουν για λογαριασμό σας τι και πώς αξίζει να βλέπετε στο διαδίκτυο, ή αν δεν αξίζει καν να ασχοληθούν μαζί σας για να σας «σπρώξουν» προϊόντα.

«Μαγική εικόνα»

Μερικοί - όχι τυχαίοι και όχι τυχαία - χαρακτηρίζουν αυτή την τάση ως «εξατομίκευση» του διαδικτύου, περιγραφή που την κάνει να ακούγεται αθώα, αν όχι διασκεδαστική και χρήσιμη, καθώς π.χ. οι διαφημίσεις που μπορεί να συναντήσει κανείς κατά την πλοήγηση, θα είναι στα χρωματικά σύνολα της αρεσκείας του. Δεν είναι όμως ούτε τόσο αθώα, ούτε τόσο ανώδυνη η εξέλιξη αυτή.
Η χρήση των διαδικτυακών καταστημάτων για αγορές παρουσιάζει αυξητική τάση σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς λόγω περιορισμένου λειτουργικού κόστους μπορούν να προσφέρουν τα προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με τα συμβατικά καταστήματα. Κατά 61% αυξήθηκαν οι αγορές μέσω διαδικτύου στην Ελλάδα το 2012, σε σχέση με το 2011, με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης των online καταναλωτών την τελευταία πενταετία 18,5%. Ανιχνεύοντας αυτή την τάση, η Google κατοχύρωσε τον περασμένο Σεπτέμβρη πατέντα, που επιτρέπει τη δυναμική προσαρμογή των τιμών στα διαδικτυακά καταστήματα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ανεβάσει αυτόματα την τιμή ενός προϊόντος αν με βάση το προφίλ του επισκέπτη του ηλεκτρονικού καταστήματος συνάγει ότι είναι πιο πιθανός αγοραστής από το μέσο χρήστη. Κατ' ανάλογο τρόπο μπορεί να μειώσει την τιμή για να εξωθήσει τον επισκέπτη σε αγορά προϊόντος που δεν τον ενδιαφέρει πραγματικά, εμφανίζοντάς το ως «ευκαιρία». Ο επισκέπτης του ηλεκτρονικού καταστήματος δεν θα ξέρει ότι πληρώνει διαφορετικό ποσό για το ίδιο προϊόν σε σχέση με κάποιον άλλον που το αγοράζει την ίδια στιγμή.
Ακολουθώντας ψυχολογικές μεθόδους ενίσχυσης αντιλήψεων, η αόρατη χειραγώγηση μπορεί να γίνει και σε τομείς όπως η αναζήτηση πληροφοριών, με εμφάνιση πρώτων εκείνων των πληροφοριών που ταιριάζουν καλύτερα με το καταγεγραμμένο προφίλ του χρήστη. Το ίδιο και στην ανταλλαγή απόψεων για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα σε διαδικτυακά φόρα, με προώθηση σε πρώτο πλάνο απόψεων που ενισχύουν τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις του χρήστη. Φυσικά, τίποτα δεν εμποδίζει να χρησιμοποιηθεί το προφίλ ...εκτός προδιαγραφών της πατέντας της Google, για τη σταδιακή προσαρμογή του διαδικτυακού επισκέπτη, στα επιθυμητά από τα μονοπώλια καταναλωτικά, ιδεολογικά και πολιτικά πρότυπα.
Το διαδίκτυο είναι γεμάτο παγίδες και χώρος όπου ευδοκιμούν οι αυταπάτες, ο αποπροσανατολισμός και η χειραγώγηση. Μόνο έχοντας βαθιά επίγνωση αυτής της πραγματικότητας μπορεί να ελπίζει κανείς σε ωφέλιμη και ασφαλή αξιοποίησή του. Ως μαζικό μέσο επικοινωνίας και έκφρασης το διαδίκτυο μπορεί και πρέπει να αξιοποιείται για την εξυπηρέτηση λαϊκών αναγκών, για τη δημιουργία και διάδοση πολιτισμού και αξιών. Υπόκειται όμως κι αυτό στους περιορισμούς που επιβάλει η οικονομική, πολιτική και ιδεολογική κυριαρχία της αστικής τάξης στην κοινωνία.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

απο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ