Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blasphemy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blasphemy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2017

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε



A few days ago, I went to a church service held in memory of good family friend who died horrifically, painfully for him and those who loved him, and what is more, he died unnecessarily! Were it not for the essentialy non-existing medical service and care on this island (not a-typical of what is happening in Greece generally), he would still be with us now! The attack on the Health Care System in this country, in order to save money to pay the debt that was accumulated by stolen public funds due to corruption and support of the big monopolies here is totally evil in any trully religious sense! It is being destroyed systematically by a bunch of criminal, cynical, callous, and rapacious sociopaths, who play the role of government, (i.e by subhuman meat puppets) in a process that is ripping off the people, and the country, increasingly driving them  to despair.

The death of my friend is a testimony to this murderous policy... It literally kills people! And that is not the only one facet of a war  against those who have next to nothing by those who have defrauded them, robbed them, in order to  acquire vast fortunes of money and assets "by hook and by crook.".. And, "lo and behold"! This flock of greedy vultures fancy themselves as "Leftwing" government, adding insult to injury.. . They are "social democrats". No wonder people appear shocked, pathetic, and paralised, unable to fight back...

Anyway let me say something positive, albeit insignificant in the wider scheme of things:

Hearing with pleasure the music of the liturgy, a rare experience for an atheist (like myself) who seldom goes to church and only because his upbringing has left him remnants of a love for its rituals that bring people together, alas.. now vacant of its intended meaning..., I heard the song that I add to this post. And there is no intention for irony in my part, for I still have deep respect mixed with compassion for the ones  driven by a belief that contains the hope of the hopeless and helpless...

It is a masterpiece, to my ears, of Byzantine music, which the Greeks consider part of their cultural heritage... As someone, who's name I forget, told me once: with such music in the service of religion (let alone the use of often superb iconography, sculpture, theatrical phantasmagoric show that dresses up beautifully as a sacrosanct prayer to our only «savier», inspired, great architecture for the poor, and poetry,  etc, all forming a mystifying if not always passifying  ritual... is it any wonder why religionwill attract «the thirsty cuttle to the spring of water»?...

I could hear it as a hymn to Virgin Mary, but also (suddenly dumbfounded) as a song of adoration of womanhood, of motherhood, by a man -  or simply as a love song... And this , charged by the awareness that, at this moment in time, when the forces of destruction,  typified by  the clique of phalocratic male idiots and personified by threir chosen "ruller of the planet", are holding arms threatening to use them, bringing about more destruction on the heads of the destroyed, more devastation on the devastated by exploitation and greed...

It leads me to dare say that a person, to trully call himself "a man" he cannot fail but to see as a "goddess", or a "saint", the woman who carries, or who has given birth, to a child in this precarious word... Sanctified by virtue of her courage and natural capacity to bare it...

At a simple, basic level also, the antithesis between the exploited and their exploιτers today more than ever before perhaps, can be seen as an antithesis between Eros (love... the forgotten, repressed  heart of Christianity) and Thanatos...

After all, isn't Revolution a technology of desire used against and forced upon those who systematically, violently oppress it?


Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016

Τα ζώα





Κοιτώντας την ήρεμη λίμνη μου είπες:

«Οι κύκνοι, τι άραγε βλέπουν στον άλογο κόσμο τους, πίσω απ' την θέα ειδώλων; 

Και όταν η αταραξία τα παίρνει στην κατοχή της μ' αυτές τις παράξενες ιεροτελεστίες των, τί να λατρεύουν, αφού ούτε έννοια μήτε εικόνα θεού συλλαμβάνουν;»

Είναι ζώα, αποκρίθηκα, παίζουν· και το  ένα τη σάρκα του άλλου λατρεύει στην "άθεη" ιεροτελεστία τους... Κι αν δεν έχουν γλώσσα, έχουν πίστη. Ειδάλλως πώς θα επιβίωναν; 

«Τα ζώα δεν έχουν ψυχή. Πώς λοιπόν να πιστεύουν. Δεν βλέπεις  το ελάφι που πίνει νερό φοβισμένο; Τί να απαλύνει την ανησυχία που δείχνει στα μάτια του;» είπες. 

Λέω, ίσως η πίστη, κι όχι αποκλειστικά σε θεότητες, είναι σαν την κιβωτό. Ταξιδεύει  το πνεύμα των ζώων σε τόπο και χρόνο όπου το περατό είναι μόνο το σώμα τους, που όταν σκλαβώνεται, γίνεται πράγμα που σέρνουν προς τον ματωμένο πυρήνα του απέραντου.  Και  είναι αυτό που σπουδάζεις, θαρρώ, ή το άλλο που εσύ ονομάζεις θεό, μα κι αυτό  που εκείνα μονάχα διαισθάνονται. Πώς συμπεραίνεις, λοιπόν, πως δεν έχουν ψυχή; Αφού βλέπεις, φοβούνται, διότι αισθάνονται πόνο κι οδύνη. Και άρα ελπίζουν, αν νιώθουν χαρά κι ηδονή. Η χαρά και η λύπη δεν είναι απλά ηχοχρώματα αλόγων επιφωνημάτων, μα η όλως διόλου υλική  πεμπτουσία της αγνοημένης ψυχής των.




Εδώ μέσα, κι ολούθε, η μπόχα σφαγείου ειρωνεύεται τον σεβασμό στην ζωή, και η στείρα κυριολεξία μας σέρνει με την στρατιωτική πειθαρχία της σε βεβαιότητα πως επειδή τους ανθρώπους χωρίζει απ' τον κόσμο ο φλοιός του εγκεφάλου των (κείνη η σαβούρα από λέξεις που τροφοδοτούν προσευχές), θεωρούν πως μονάχα αυτούς έχει φτιάξει ο θεός κατ' εικόνα και ομοίωσή του. Και σαν "λογική" πια συνέπεια λέν' οξύμωρα "είμαστε ζώα.. πιο πάν' απ' τα ζώα "... 

Κι, ας πούμε πως είναι δεκτό ότι, αφού ένα είδος των ζώων δεν είναι το ίδιο με τ' άλλο, δεν δύναται το ένα να συμπεριφέρεται ωσάν και το άλλο. Γιατί αν το κάνει, δεν πρόκειται να επιβιώσει. Και μάλλον εκεί έχει ρίζες η αξία που λέει πως "αυτός που έχει τάση να συμπεριφέρεται όπως το ζώον, άλλο από ζώον του ζώου δεν είναι". Κι ο άνθρωπος δεν διατηρεί ανθρωπιά όταν δικαιολογεί την κατάχρηση έμβιας φύσης ελέω θεού... 

Μα δεν εν' ειρωνεία της φύσης, που έρχονται αυτοί που πρεσβεύουν την υπεροχή του ανθρώπου συμπεριφερόμενοι  όχι μονάχα σε ζώα μα και σε ανθρώπους, με τρόπους χειρότερους κι  από αυτούς του  αγριότερου ζώου; ...




Σάββατο 30 Απριλίου 2016

Για την πίστη σου;




Ζωντανό ακόμα, κι άθελά του, το ξύλο απορρόφησε το αίμα
Μα δεν ένιωσε  τις πρόκες που κάρφωσαν
Του μαρτυρίου τη σάρκα

Και άλλο απ' την πίστη του να ομολογήσει ο εσταυρωμένος
Τι του ζήτησαν οι αρχιερείς;

Στο ξύλο του πάγκου πάλι, απλώθηκαν  και οι κηλίδες
Απ'  τα αίματα, και μούσκεψαν και τα σχοινιά
Πάνω στην κλίνη του βασανισμού

Και τί ζητούσαν οι ιεροεξεταστές να αποκηρύξει
Ο αλλόθρησκος άλλο απ' την πίστη του;




"Εις τάφον εν ζωή" κρατούν της γης τους φτωχούς κολασμένους
Οι οπλισμένοι φύλακες και πίσω τους
Οι αρχιερείς, ιεροεξεταστές

Κι αυτοί που πάντα  λένε "νίπτω τας χείρας μου"
Ενώ ψάλλουν τα μεγαλυνάρια εις τον πλούτον σου

"Ευλογημενε" αυτοκράτορα... Μα ξέρω:
Είναι σίγουρα αμαρτία να εξανίσταμαι κι εγώ
Σε "λίμπο" ακόμα κι ανάμεσα σε κακούργους και θύματα

Σιωπηρά, αν και ποτέ εκ του ασφαλούς,
Μόνο να βλαστημώ την πίστη σου...


****


Εικόνα, η "Σταύρωση" (χωρίς χρώμα) του Πικάσσο





Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

"Συ είπας"



 Sanhedrin Trial of Jesus

"Συ είπας...", Μου απάντησες όταν σε ρώτησα αν θαρρείς πως είμαι αδιάφορη. 
Μα ποιός το πρωτοείπε αυτό?  "Συ είπας" αποκρίθηκεν ο  Ιησούς, όταν ο Αρχιεπίσκοπος Καϊάφας (τράγος και γλείφτης της Ρωμαϊκής αρχης και κατοχής) απαίτησε απ' αυτόν να ομολογήσει! Και τι? Πως τάχα ήταν ο υιός του Θεού -  μια ομολογία που σίγουρα θα τον καταδίκαζε στη σταύρωση... που τελικά υπέφερε.
Στην περίπτωσή μας δεν ταιριάζει. Διότι εσύ μου λες "εδώ ο κόσμος καίγεται... ", ζητώντας από μένα να σου πω πού είμαι, τί κάνω, σαν να πρέπει να ομολογήσω ...τί αμαρτία διαπράττω. Μα εγώ σε αγνοώ όχι γιατί έχω αμαρτήσει κάνοντας τα θαύματα που ενοχλούν τους τεχνοκράτες και τ' αφεντικά των, ή εκείνα που  κάνει μιά «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή...»,  αλλά γιατί δεν σε διαβάζω - ούτε καν φαντάζομαι πως σ' ακούω. Απλά κοιμάμαι! Κι αν αυτό μου πεις πως είναι αμάρτημα, τότε ίσως εγώ θα πρέπει να προφέρω το "Συ είπας" κι όχι εσύ.

Αν το 'πε αυτό, ή το ονειρεύεται, λίγη έχει σημασία... Εγώ σου λέω απλώς: συγχώρεσε τον ύπνο αυτόν της αναμάρτητης! Το να την κρίνεις και να την καταδικάσεις επειδή κοιμάται, αυτό πράγματι είναι αμαρτία. 

Λοιπόν, αν έχεις λόγο αληθινά να πιστεύεις πως θα σ' ευγνωμονεί γι αυτό, και μόνο τότε, αγγιξέ την ελαφριά στον ώμο, και κείνη θα ξυπνήσει. Μπορεί να θέλει να περπατήσει μαζί σου στο δρόμο της ζωής, που λες πως πρέπει να 'ναι  και δρόμος αγώνα... (για να μην είναι πάντα ο αγώνας δρόμου που εκείνη αποφεύγει, κατά την κρίση σου). 

Μπορεί και να θέλει να πάει μαζί σου στα μελίσσια. Μα τότε πρέπει κι εσύ να έχεις δεχτεί ότι μαζί μπορεί να ξαναμάθετε κάτι από την αρχή. Όχι μονάχα για το πώς κοπιάζουν οι μέλισσες για να παράγεται το μέλι, μα και για το πώς μεθούν  μυρίζοντας το άρωμα των ανθών...



Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015

Κεφάλια της Λερναίας Ύδρας


Εκδηλώσεις όπως η αναφερόμενη παρακάτω συνεχίζονται στον "ελεύθερο, δημοκρατικό" κόσμο. 


«Είμαστε όλοι Charlie»
Περισσότεροι από 2.000 πολίτες συγκεντρώθηκαν απόψε έξω από το Γαλλικό Ινστιτούτο, σε ένδειξη συμπαράστασης στον γαλλικό λαό μετά το χθεσινό πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα στη σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo στο Παρίσι. [ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΕΡΤ, δες, στο ίδιο θεμα, επίσης  στο Lenin Reloaded]

✴✴✴
Πολλά τα ερωτήματα, λέει ο Ριζοσπάστης

"Το μακελειό στη Γαλλία επαναφέρει στο προσκήνιο μια σειρά από αμείλικτα ερωτήματα. Η αυτονόητη καταδίκη αυτής της εγκληματικής πράξης, που στοχεύει τους λαούς συνολικά, πρέπει να πάει τη σκέψη λίγο βαθύτερα και ειδικότερα σε αυτά που θέλουν να κρύψουν οι αστοί. Ποιος ωφελείται από μια τέτοια ενέργεια; Αλήθεια, ποιανού δημιούργημα είναι οι λεγόμενοι τζιχαντιστές; Ξεκινώντας από το τέλος, είναι σε όλους γνωστή η σχέση τους με μυστικές υπηρεσίες ιμπεριαλιστικών χωρών, των ΗΠΑ, της ΕΕ, του Ισραήλ, της Τουρκίας, των πετρελαιομοναρχιών. Οτι χρηματοδοτήθηκαν, εξοπλίστηκαν και ενισχύθηκαν. Η ιστορία είναι μακρά, από τους Ταλιμπάν, την «Αλ Κάιντα» του Μπιν Λάντεν, τους ένοπλους ισλαμιστές που χρησιμοποιήθηκαν ως αιχμή του δόρατος στην επέμβαση στη Συρία, ως το «Ισλαμικό Κράτος», που αιματοκυλά τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Ολα αυτά τα «φιντάνια» αξιοποιήθηκαν για να προωθηθούν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και συνεχίζουν να αξιοποιούνται σε μια περίοδο που οξύνονται οι ανταγωνισμοί και οι κόντρες για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Οσον αφορά το πρώτο ερώτημα θα φανεί πιο καθαρά στο άμεσο μέλλον. Πάντως, ας σκεφθούμε ποιος ωφελείται από την τρομοκρατία, την ενίσχυση της ξενοφοβίας, την ενίσχυση συντηρητικών αντανακλαστικών, ποιον βολεύει να σφάζονται οι εργαζόμενοι χριστιανοί και μουσουλμάνοι αφήνοντας στο απυρόβλητο τον κοινό τους αντίπαλο, το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς".
[rizospastis.gr]
✴✴✴
"Ένα έγκλημα με πολλά θύματα, αλλά και…ενόχους.Ένα ρεπορτάζ που συζητήθηκε πολύ, αναφορικά με την σχέση του Γαλλικού κράτους με τους τρομοκράτες, συνδέει τα όπλα που έστελνε η Γαλλία για την ανατροπή του Άσαντ, με το ISIS και γενικότερα τους φονταμενταλιστές στους οποίους φαίνεται ότι πέρασε ένα μεγάλο μέρος του οπλισμού.[...]
«Αρκετοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο έσπευσαν για άλλη μια φορά να συνδέσουν το σύνολο του ισλαμικού κόσμου με την τρομοκρατία, με αφορμή την αποτρόπαια τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, η οποία σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πραγματοποιήθηκε από ισλαμιστές.
Αυτό που θα μπορούσαν να έχουν κάνει με μεγαλύτερη ευκολία, όμως, θα ήταν να συνδέσουν τον Γάλλο πρωθυπουργό Ολάντ με ακραίες ισλαμικές ομάδες, από τις οποίες ξεπήδησε ακόμη και το κράτος του Ισλάμ.
Όπως είχε αποδείξει η εφημερίδα Monde στις 24 Αυγούστου του 2014 η γαλλική κυβέρνηση έστελνε οπλισμό, τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2013, σε ομάδες ανταρτών που μάχονταν στη Συρία.»" 
[αναφορά σε, και απόσπασμα απο, ρεπορτάζ του Άρη Χαζτηστεφάνου - πηγή: ekdohi.gr]

✴✴✴
"Αυτό που θα μπορούσαν να έχουν κάνει με ακόμα μεγαλύτερη ευκολία, ίσως, θα ήταν να συνδέσουν" αυτήν την αρρωστημένη, ανορθολογική έξαρση αγριότητας με τον καπιταλισμό.Τρομοκρατία, ξενοφοβία, φανατισμός (θρησκευτικού η οτιδήποτε άλλου είδους); Κεφάλια της ίδιας Λερναίας Ύδρας είναι.

"Κάποτε θα πούμε ότι η κύρια επίπτωση του καπιταλιστικού συστήματος στην εξέλιξη του ανθρώπου ήταν ότι τον εμπόδισε να διαφοροποιηθεί απο τον χιμπατζή που σκοτώνει άλλον χιμπατζή όταν μπαίνει στην περιοχή του".

Μα όπως και να εννοηθεί η "περιοχή" - ως  γεωγραφική, θρησκευτική, οικονομική, πολιτισμική, ή άλλως - το κοινό χαρακτηριστικό των εκφράσεων του αταβισμού των ημερών μας, της επιτάχυνσης των βημάτων επιστροφής σε κτηνωδία και αγριότητα, είναι ότι τελικά καθίσταται προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας, αν δεν πηγάζει άμεσα απο αυτήν. 

Αλλά κι αλλιώς να το δεις,  οι αστοί που παριστάνουν τους θιγόμενους τώρα, ξέρουν πως αυτό  που προκαλούν να επιτεθεί με τυφλή μανία κατά της μιας ή της άλλης πλευράς του καπιταλιστικού εποικοδομήματος, χωρίς ποτέ να  χει την πρόθεση να αγγίξει την βάση του, αυτό που εντέλει δεν σκοτώνει τον καπιταλισμό, τον κάνει ισχυρότερο.

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2014

Ανάμεσα στην Γελοιότητα και το Τρομακτικό



Ο Στάθης στον Ενικό, αναφερόμενος στην κριτική που 'υπέφερε' ο Τσίπρας με αφορμή την συνάντηση του με τον Πάπα, γράφει πως είναι "ανησυχητικό όταν αυτή η γελοιότης διαπερνά μέγιστο μέρος του συστήματος ενημέρωσης και μεγάλο μέρος των πολιτικών σχηματισμών αυτής της χώρας. Είναι απογοητευτικό και επικίνδυνο".

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014

Τι το μη θεάρεστο, Αλέξη;

Ας αρχίσω με την εντύπωση που μου προκάλεσε η είδηση για την συνάντηση του Τσίπρα με τον Ποντίφικα, τον θρησκευτικό 'πατέρα' ενός δισεκατομμυρίου και διακοσίων εκατομμυρίων καθολικών ψυχών στον πλανήτη. Δεν ήταν μικρό πράγμα.


Έμαθα (εδώ) και ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ εκθειάζει το έργο του Πάπα Φραγκίσκου, σημειώνοντας ότι από την πρώτη μέρα ανάρρησής του στον παπικό θρόνο έδωσε ένα διαφορετικό μήνυμα υπεράσπισης των φτωχών, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης". 


Τι το μη θεάρεστο λοιπόν έγινε με την συνάντηση αυτή, για να με ξενίσει; 

"Συζητήσαμε για την ανάγκη να επιστρέψει η ειρήνη στον κόσμο, να σταματήσουν άμεσα οι πολεμικές επεμβάσεις, για την ανάγκη να αποκαταστήσουμε ως αξία την αλληλεγγύη, οι άνθρωποι να είναι πάνω από τα κέρδη», είπε ο Αλέξης Τσίπρας αμέσως μετά τη συνάντηση.


Σοβαρά;


Μήπως έγινε ριζοσπαστικά αριστερός ο ...Bergoglio  στα γεράματα του; 

Τι σημαίνει αυτό το "ριζοσπαστικά αριστερός", θα μου πεις.

Τίποτε το τρομερό. Είναι κάτι, ας πούμε, σαν τον Τσίπρα ή τον διαμεσολαβητη Μαρξιστή και άθεο Μπάγιερ που κανόνισε τα της  συνάντησης και συνόδευσε τον Τσίπρα στο Βατικανό.

Πριν εκκρίνει σάλια από κοινού με τον Ποντίφικα για τους φτωχούς [τω πνεύματι;] του κόσμου, θα ήθελα να ξέρω αν ο Τσιπρας πήρε συστάσεις για αυτόν απο κάποιους Αργεντινούς συμπατριώτες του....

[αναδημοσιεύω απο παλιότερη ανάρτηση για το ποιόν του Πάπα]. 

Ακτιβιστές πολιτικών δικαιωμάτων στην Αργεντινή έκαναν παγκόσμια γνωστό το  σκοτεινό παρελθόν του νέου Πάπα Francis με την πρώην δικτατορία της χώρας.

Έχει αρνηθεί να καταθέσει σε δημόσια δίκη δύο φορές, σε περιπτώσεις βασανιστηρίων, δολοφονιών και κλοπής βρεφών κρατούμενων από το καθεστώς. "Aυτή την εποχή γίνονται διάφορες δίκες, αλλά ο Bergoglio αρνείται συστηματικά να τις στηρίξει", δήλωσε η Estela de la Cuadra, της οποίας η μητέρα συν-ίδρυσε την ομάδα ακτιβιστών «Γιαγιάδες της Plaza de Mayo» την περίοδο της δικτατορίας για να αναζητήσουν αγνοούμενα μέλη των οικογενειών τους. "Υπάρχει υποκρισία εδώ, όταν πρόκειται για τη συμπεριφορά της εκκλησίας, και για τον Bergoglio ειδικότερα."

Mε βάση τις δηλώσεις της δικηγόρου ανθρώπινων δικαιωμάτων Myriam Bregman, όταν τελικά ο Bergoglio κατέθεσε το 2010, οι απαντήσεις του ήταν διφορούμενες. Από την κατάθεση του στο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι  από πολύ νωρίς ήταν γνωστό σε αξιωματούχους της εκκλησίας ότι η χούντα βασάνιζε και δολοφονούσε πολίτες, ακόμη κι όταν  η εκκλησία αποδεχόταν δημοσίως τους δικτάτορες.

Η πιο βαριά κατηγορία κατά του νέου Πάπα είναι ότι, ως αρχηγός των Ιησουϊτών της Αργεντινής, απέσυρε την υποστήριξή προς δύο ιερείς των οποίων οι συνεργάτες  από το κίνημα της απελευθερωτικής θεολογίας εξαφανίζονταν. O Orlando Yorio και ο Francisco Jalics απήχθηκαν και βασανίστηκαν. Ο Yorio κατηγόρησε αργότερα τον Bergoglio ότι πρακτικά τους παρέδωσε στα τάγματα θανάτου.

Ο νέος πάπας επίσης κατηγορήθηκε ότι γύρισε την πλάτη του στην οικογένεια De la Cuadra, που έχασε πέντε συγγενείς από την κρατική τρομοκρατία, συμπεριλαμβανομένης της Elena, αδελφής της Estela de la Cuadra,  που ήταν πέντε μηνών έγκυος όταν απήχθη και δολοφονήθηκε το 1977.

Η οικογένεια προσέφυγε στους Ιησουΐτες τη Ρώμης, ο οποίοι κάλεσαν τον κ. Bergoglio να βοηθήσει.

Ο Bergoglio έστειλε έναν Ρωμαιοκαθολικό Ιερέα να μιλήσει με την αστυνομία, στον οποίο είπαν ότι η γυναίκα (η Elena) ήταν κομουνίστρια και ως εκ τούτου καταδικασμένη, αλλά ότι είχε γεννήσει σε κράτηση ένα κορίτσι . Το μωρό είχε δοθεί σε μια  οικογένεια "πολύ σημαντική" για να αντιστραφεί η έγκριση υιοθέτησης. Παρά το γεγονός αυτό, ο Bergoglio κατέθεσε το 2010 ότι είχε άγνοια για κλεμμένα μωρά κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και για αρκετό διάστημα μετά την πτώση της. Ο "Bergoglio έδειξε μια πολύ δειλή στάση για κάτι τόσο τρομερό όπως η κλοπή των βρεφών", δήλωσε η κ. Cuadra. "Αλλά δεν μπορεί να αποφύγει να φτάσουν στο κοινό οι ισχυρισμοί αυτοί. Οι  άνθρωποι ξέρουν τι είναι."

Η σχέση του Bergoglio με τη σημερινή κυβέρνηση της Αργεντινής δεν μπορεί να περιγραφτεί ως θερμή. Η πρόεδρος Κριστίνα Φερνάντες σταμάτησε να παρακολουθεί τον ετήσιο «αμβρόσιον ύμνον» ("Te Deum") του και έχει παρομοιάσει τον τόνο του με μεσαιωνική ιερά εξέταση. 


Από αρθρο στον morning star 
(απόδοση: red rock views)

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Δεν πιστεύω, λέω






Ρωτάς: Υπάρχει Θεός;

Δεν πιστεύω,  λέω. Εκτός κι αν θεός είναι η διάσταση του μυστηρίου

Όπως εκεί που η προσωπογραφία σου μιλάει καλύτερα από εσένα για το ποιος είσαι

Εκεί που η μουσική σου μιλάει καλύτερα από εμένα για το τι αισθάνομαι

Εκεί που η ποίηση εκφράζει αυτά που εμείς σκεφτόμαστε χωρίς να το έχουμε αντιληφτεί.


Άραγε το μυστήριο της δημιουργίας,  από το οποίο κάποιοι μας λέν’ πως δεν καταλαβαίνουμε τίποτα, παύει να είναι μυστήριο στον τόπο όπου είναι κατανοητό το ‘γιατί’ η πραγματικότητα έχει ανάγκη το όνειρο;



Κυριακή 5 Μαΐου 2013

μόνο όταν το δω με τα μάτια μου…






  Caravaggio The Incredulity of Saint Thomas

"Θα το πιστέψω μόνο όταν το δω με τα μάτια μου… αλλά και τότε όχι χωρίς μια δόση καχυποψίας… (μας απατούν και τα φαινόμενα κάπου-κάπου)".



Με την ευκαιρία: Ευχές σε φίλους και εχθρούς.



Είθε το παράδειγμα του Ιησού, που διέλυσε τις πραμάτειες των εμπόρων μπροστά στον ναό, λέγοντας  «δεν θα κάνω το σπίτι του πατέρα μου φωλιά ληστών», να μας φωτίσει.





Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Πατήρ, υιός και (τραπεζιτικόν) πνεύμα...

Ισως αυτό να εννοούσε ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς όταν οι δηλώσεις του κατά τη γιορτή των Φώτων στις 6 του φετινού Γενάρη κατέληξαν με την εξής φράση: «Με τη βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε». 
Μια τέτοια βοήθεια, όχι απευθείας από το Θεό, αλλά από τον εκπρόσωπό του είχαμε προχτές στη Θεσσαλονίκη.
Ο άγιος Θεσσαλονίκης, λοιπόν, ο μητροπολίτης κύριος Ανθιμος, αφιέρωσε το κήρυγμα της Κυριακής υπέρ της... ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και ειδικώς της Εθνικής Τράπεζας. Τέτοια θα πρέπει να ήταν η κατάνυξη που προκλήθηκε από τους λόγους του ιεράρχη, που για να βρει προηγούμενό της κανείς θα πρέπει μάλλον να ανατρέξει στο Ναό του Σολομώντα, λίγο πριν την εκεί είσοδο του Ιησού με τα γνωστά αποτελέσματα...
Το ποίμνιον πάντως στη Θεσσαλονίκη είχε την ευκαιρία, μέσα στο κλίμα παρηγορίας που δημιούργησε ο κύριος Ανθιμος, να πληροφορηθεί ότι ο ποιμένας θα προσφέρει τους δυο επόμενους μισθούς του για την Εθνική... Ο κύριος Ανθιμος κάλεσε δε όλους τους Ελληνες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του, να δώσουν δηλαδή κι εκείνοι τους μισθούς τους υπέρ Εθνικής Τράπεζας...
Θα προτείναμε το κήρυγμα του κυρίου Ανθιμου υπέρ πίστεως και πατρίδος (διότι τι άλλο είναι η «πατρίδα» μας αν δεν είναι οι τράπεζες; Μην είν' οι κάμποι;...) να το εκλάβουμε κυρίως ως παραβολή.
Καθ' ότι ο άγιος, ναι μεν
μπορεί να μη γνωρίζει ότι ενώ ο ελληνικός λαός πένεται, την ίδια ώρα οι τραπεζίτες σε αυτή τη χώρα έχουν λάβει ως αντίδωρο πάνω από 200 δισ. ευρώ μόνο την τελευταία τριετία, αλλά
δεν μπορεί να μη γνωρίζει τουλάχιστον αυτό:

Αφ' ενός ότι κάτι εκατομμύρια συνανθρώπων του δεν μπορούν να δώσουν ούτε μισό μισθό, διότι πολύ απλά δεν έχουν καθόλου μισθό,
αφετέρου ότι τα εκατομμύρια των Ελλήνων από τα οποία ζητά να συνδράμουν τις τράπεζες, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που οι τράπεζες τους έχουν πιει το αίμα.

Ως παραβολή, επομένως, ίσης αξίας με εκείνη του κ. Ανθιμου ας εκλάβουμε και τα λόγια ενός παλιότερου... συνάδελφού του, του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος έλεγε στην «ομιλία προς τους πλουτούντας»: 

«Τι θ' απαντήσεις στο δικαστή, εσύ που ντύνεις τους τοίχους και δεν ντύνεις άνθρωπο; εσύ που στολίζεις άλογα και κάνεις πως δεν βλέπεις τον ρακένδυτο συνάδελφό σου, εσύ που σαπίζει το στάρι σου και δεν τρέφεις αυτούς που πεινούν, εσύ που θάβεις το χρυσάφι και καταφρονείς εκείνον που στραγγαλίζεται (...); Πόσους θ' απάλλασσε ένα δαχτυλίδι σου από τα χρέη τους; Πόσα σπίτια που καταρρέουν θ' ανόρθωνε; Ενα απόθεμα ρούχων σου μπορεί να ντύσει ολόκληρο λαό που τρέμει απ' το κρύο. Εσύ όμως το βαστάς να διώξεις άπρακτο τον φτωχό και δεν φοβάσαι τη δίκαιη ανταπόδοση του κριτή»...

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Whispering a prayer

Can I pray?

-         Can I pray?
-         Why ask me? Pray if it makes you feel better…
-         Can I pray for you too?
-         I think it’s best if you don’t involve me.
-         Why not?
-         Well, I haven’t had much to do with god lately.
-         No harm in it… is there?
-         What? Praying to god?
-         No. I mean praying for you.
-         Well, do it if you like. But don’t expect any gratitude from me. And if I thanked you, I’d be a hypocrite...
-         Let me whisper it then and it doesn’t matter if you won’t thank me.
-         Tell me though – why do you insist on praying for me?
-         Because if I prayed only for myself it would not be a prayer. It would be a blasphemy.     
M

********

Steve Vai - Whispering a prayer

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

Η "Ιερή" Σχέση του Πάπα με τη Χούντα της Αργεντινής




Ακτιβιστές πολιτικών δικαιωμάτων στην Αργεντινή έκαναν παγκόσμια γνωστό το  σκοτεινό παρελθόν του νέου Πάπα Francis με την πρώην δικτατορία της χώρας.

Έχει αρνηθεί να καταθέσει σε δημόσια δίκη δύο φορές, σε περιπτώσεις βασανιστηρίων, δολοφονιών και κλοπής βρεφών κρατούμενων από το καθεστώς. "Aυτή την εποχή γίνονται διάφορες δίκες, αλλά ο Bergoglio αρνείται συστηματικά να τις στηρίξει", δήλωσε η Estela de la Cuadra, της οποίας η μητέρα συν-ίδρυσε την ομάδα ακτιβιστών «Γιαγιάδες της Plaza de Mayo» την περίοδο της δικτατορίας για να αναζητήσουν αγνοούμενα μέλη των οικογενειών τους. "Υπάρχει υποκρισία εδώ, όταν πρόκειται για τη συμπεριφορά της εκκλησίας, και για τον Bergoglio ειδικότερα."

Mε βάση τις δηλώσεις της δικηγόρου ανθρώπινων δικαιωμάτων Myriam Bregman, όταν τελικά ο Bergoglio κατέθεσε το 2010, οι απαντήσεις του ήταν διφορούμενες. Από την κατάθεση του στο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι  από πολύ νωρίς ήταν γνωστό σε αξιωματούχους της εκκλησίας ότι η χούντα βασάνιζε και δολοφονούσε πολίτες, ακόμη κι όταν  η εκκλησία αποδεχόταν δημοσίως τους δικτάτορες.

Η πιο βαριά κατηγορία κατά του νέου Πάπα είναι ότι, ως αρχηγός των Ιησουϊτών της Αργεντινής, απέσυρε την υποστήριξή προς δύο ιερείς των οποίων οι συνεργάτες  από το κίνημα της απελευθερωτικής θεολογίας εξαφανίζονταν. O Orlando Yorio και ο Francisco Jalics απήχθηκαν και βασανίστηκαν. Ο Yorio κατηγόρησε αργότερα τον Bergoglio ότι πρακτικά τους παρέδωσε στα τάγματα θανάτου.

Ο νέος πάπας επίσης κατηγορήθηκε ότι γύρισε την πλάτη του στην οικογένεια De la Cuadra, που έχασε πέντε συγγενείς από την κρατική τρομοκρατία, συμπεριλαμβανομένης της Elena, αδελφής της Estela de la Cuadra,  που ήταν πέντε μηνών έγκυος όταν απήχθη και δολοφονήθηκε το 1977.

Η οικογένεια προσέφυγε στους Ιησουΐτες τη Ρώμης, ο οποίοι κάλεσαν τον κ. Bergoglio να βοηθήσει.

Ο Bergoglio έστειλε έναν Ρωμαιοκαθολικό Ιερέα να μιλήσει με την αστυνομία, στον οποίο είπαν ότι η γυναίκα (η Elena) ήταν κομουνίστρια και ως εκ τούτου καταδικασμένη, αλλά ότι είχε γεννήσει σε κράτηση ένα κορίτσι . Το μωρό είχε δοθεί σε μια  οικογένεια "πολύ σημαντική" για να αντιστραφεί η έγκριση υιοθέτησης. Παρά το γεγονός αυτό, ο Bergoglio κατέθεσε το 2010 ότι είχε άγνοια για κλεμμένα μωρά κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και για αρκετό διάστημα μετά την πτώση της. Ο "Bergoglio έδειξε μια πολύ δειλή στάση για κάτι τόσο τρομερό όπως η κλοπή των βρεφών", δήλωσε η κ. Cuadra. "Αλλά δεν μπορεί να αποφύγει να φτάσουν στο κοινό οι ισχυρισμοί αυτοί. Οι  άνθρωποι ξέρουν τι είναι."

Η σχέση του Bergoglio με τη σημερινή κυβέρνηση της Αργεντινής δεν μπορεί να περιγραφτεί ως θερμή. Η πρόεδρος Κριστίνα Φερνάντες σταμάτησε να παρακολουθεί τον ετήσιο «αμβρόσιον ύμνον» ("Te Deum") του και έχει παρομοιάσει τον τόνο του με μεσαιωνική ιερά εξέταση. 


Από αρθρο στον morning star 
(απόδοση: red rock views)

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

η ιστορία του Ιωνά




Ξέρεις την ιστορία του Ιωνά;


Ο Θεός τον έστειλε να κηρύξει το θέλημα του και να πείσει τους κάτοικους της Νινευή ν΄ αλλάξουν τους αμαρτωλούς τρόπους τους. Ο Ιωνάς  σκέφτηκε πως αν ο θεός είχε σκοπό να τους τιμωρήσει δεν θα τον έστελνε να τους αλλάξει ιδεολογία και τρόπους. Κι επειδή ήταν θυμωμένους με τους ανθρώπους και θεωρούσε ότι τους άξιζε μόνο η τιμωρία του θεού, έβαλε πλώρη στην αντίθετη ρότα, προς ένα τόπο που ονομαζόταν Θαρσίς.

Μια καταιγίδα απείλησε το πλοίο, κι ο Ιωνάς κατάλαβε ότι ο ίδιος ήταν η αιτία του προβλήματος. Προσφέρθηκε λοιπόν να πέσει στα κύματα για να μην πάρει στο λαιμό του το πλήρωμα. Σύντομα βρέθηκε και στην κοιλιά μιας φάλαινας.  
Για τρεις ολόκληρες μέρες προκαλούσε δυσπεψία στην φάλαινα, ενώ παρακαλούσε τον θεό να του δώσει άλλη μιαν ευκαιρία για να διορθώσει το λάθος του. Η φάλαινα τον ξέρασε κοντά στον γιαλό κι ο Θεός ξανάστειλε τον Ιωνά στην αρχική αποστολή του. Στην Νινευή ο Ιωνάς δίδαξε τον τρόπο του θεού στους Νινευίτες, αυτοί μετανόησαν και ο Θεός τους συγχώρησε.  Αντί να χαρεί ο Ιωνάς, δυσαρεστημένος πήγε κι έκατσε σ’ ένα αμπέλι του. Εκεί που θωρούσε τον καρπό με ευχαρίστηση, ο θεός ξέρανε το αμπέλι κι ο Ιωνάς στενοχωρήθηκε τα μάλα.  

«Τι έχεις;» τον ρωτά ο θεός.
«Ύψιστε, έκανα το θέλημα σου, κι εσύ σαν ανταμοιβή με λύπησες που χάλασες τα κλίματα ενώ ξέρεις ότι αγαπώ τ’ αμπέλια μου και το καλό κρασί» απάντησε.
Και ο θεός του είπε: «λυπήθηκες που χάλασα λίγα κλίματα μα δεν είχες λύπηση για τους τόσους Νινεβιτες και ευχόσουν να πέσει ο χαλασμός μου στα κεφάλια τους και στα κεφάλια των παιδιών τους.

Φτωχέ Ιωνά. Δεν είμαι εγώ, ο θεός σου, αυτός που θέλει και που φέρνει την δυστυχία των ανθρώπων, είσαι εσύ ο άνθρωπος».


Κι εγώ, που έπαψα να είμαι θεοφοβούμενος, θα έλεγα  ότι αυτοί που αγαπούν την θρησκεία τους περισσότερο από τους ανθρώπους πάσχουν απο μια συναισθηματική φτώχια  που τους κάνει ικανούς να διαπράξουν εγκλήματα ή να ανεχτούν το κρίμα .

Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013

EΠΙΚΟΥΡΟΣ


Θέλει ο θεός ν' αποτρέψει το κακό αλλά δεν μπορεί; Τότε είναι ανίκανος.
Είναι ικανός, αλλά δεν θέλει; Τότε είναι κακός.
Είναι ικανός και συνάμα θέλει; Τότε από πού προέρχεται το κακό;
Δεν είναι ικανός μήτε θέλει; Τότε γιατί να λέγεται θεός;   
                                                                               
                                                                    EΠΙΚΟΥΡΟΣ



Δεν απορώ γιατί οι θεοτρομοκράτες  έκαψαν τις δεκάδες τόμους των γραπτών του Επίκουρου και με σχολαστική μανία δεν άφησαν ούτε ένα αντίγραφο. Αναρωτιέμαι πόσο διαφορετική θα ήταν η σκέψη των ελλήνων αν το έργο του  είχε επιζήσει στην ολότητα του...


Η θρησκομανιακή παράδοση της σκέψης στην πυρά είναι μια μονοθεϊστική παράδοση.  Χριστιανική; μουσουλμανική; εβραϊκή; Διαλέξτε.
Την παράδοση αυτή κρατούν ζωντανή στην χώρα μας (και αλλού) οι τα μάλα Χριστιανοί νεοναζιστές, που απειλούν να μας κάψουν στην πυρά των βιβλίων μας.

Επιπρόσθετα, ο ταλιμπανισμος κι ο Πολ-ποτισμός ξεκινούν απο δυσπιστία και εχθρότητα προς τους ανθρώπους της σκέψης.

Γι αυτους, όλοι οι διανοούμενοι δεν έχουν παρα την ίδια έκφυλη φάτσα και την ίδια βλάσφημη λαλιά…  
Μ

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

Ο Τζιμάκος ρε παιδιά




Ο Τζιμάκος ρε παιδιά
Δεν είναι άνθρωπος καλός
Αφού βλαστημάει τα θεία,
Είναι στο μυαλό κουλός

Να μη λέει για το Χριστούλη...
Ούτε και για τον Μακαριστό
Ας γαμήσει την Αλέκα
Θα του πω κι ευχαριστώ

Μοιάζει με αρχιμανδρίτες
Κι έχει βλέμμα αγαθό
Και τα βάζει με τους κνιτες
Και γι αυτό τον συμπαθώ

Να του πω και πού ανήκω·
Χρυσαυγή - Συναγερμό
Τζίμη, ψευτομπολσεβίκο
Σ΄ έχω λούσει με αγιασμό
  Μ


Τα κλοουνς είναι συνήθως αγαπητά και συμπαθητικά.

Πολύ συχνά έχουν και χιούμορ. Παραδόξως, όποτε τα βάζουν με το ΚΚΕ χάνουν το χιούμορ τους κι από αστείοι μετατρέπονται σε γελοίους, θλιβερά γελοίους. Όχι γιατί οι κουκουέδες πιστεύουν πως το ΚΚΕ είναι ιερό και αβεβήλωτο, ούτε γιατί πάσχουν από έλλειψη χιούμορ. Αλλά μάλλον διότι είναι κακόγουστο, όχι να «σατιρίζεις», αλλά να λοιδορείς (σοβαρά η κάνοντας πλάκα) ανθρώπους που το παλεύουν ακόμα σε μια εποχή κι ένα κόσμο όπου η πλατιά πλειονότητα είναι γονατισμένη, παραδομένη, πολιτικά ευνουχισμένη ή και παλαβωμένη.