Όταν η σαπρία γράφει ιστορία..

Μέχρι χτες  εκφωνούσε της απελευθέρωσής σου  Θούριους
Τώρα, με ρότα για το σκλαβοπάζαρο, στη γέφυρα  τον είδες 
Κρατάει το πηδάλιο σκάφους κι αρμενίζει με ανέμους ούριους 
Κι εσύ στ' αμπάρι, δούλε, το εμπόρευμα  δεμένο μ' αλυσίδες 

Ξέρει πολλά. Τον «μάταιο αγώνα» σου ο ίδιος θα αποτιμήσει
Θ' ακούς για λάθη - τακτικές, στρατηγικές - την ίδια φλυαρία 
Και μέχρι η στερνή σου γνώση τα θολά τα μάτια σου ν' ανοίξει
Αυτός που σε πουλά θα ξαναγράφει και την ιστορία...

[Μία πολύ ευγενικά δοσμένη φράση που με εντυπωσίασε στο παρακάτω άρθρο (διαβάστε το!) ήταν αυτή:  «... ο Θανάσης Καρτερός, ο οποίος στο διάλειμμα των άρθρων δικαιολόγησης της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, "νομιμοποιείται" ως τιμητής του κομμουνιστικού κινήματος...»

Μιλάμε για θράσος απαράμιλλο...]

***

Η διαστρέβλωση της ιστορικής πορείας του ΚΚΕ στην υπηρεσία της αστικής εξουσίας

Του Κώστα ΣΚΟΛΑΡΙΚΟΥ*

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 12 Μάρτη 2017

Την Κυριακή 5 Μάρτη, κυκλοφόρησε ένθετο της εφημερίδας «Documento», με τίτλο «Ζαχαριάδης, Βαφειάδης, Καραγιώργης. Οι κορυφαίοι της ελληνικής τραγωδίας».

Για τις πολιτικές στοχεύσεις αυτής της έκδοσης μας προϊδεάζει το editorial που υπογράφει η Βασιλική Λάζου, όπου αναφέρεται:

«Διατρέχοντας τις βιογραφίες τριών κορυφαίων στελεχών του ΚΚΕ και του ΔΣΕ - Ζαχαριάδη, Βαφειάδη, Καραγιώργη - μέσα στους "τόμους" αγώνων και θυσιών, προσκρούουμε αναπόδραστα και σε σελίδες μελανές: απομακρύνσεις και εκκαθαρίσεις στελεχών - ενίοτε βίαιες - που τραυμάτισαν και πληγώνουν την Αριστερά και τον ευρύτερο δημοκρατικό κόσμο. Δεν θα κάνουμε στο σημείωμα αυτό την αποτίμηση τις ήρξατο χειρών αδίκων ή ποιος χρησιμοποίησε τις πιο ακραίες μεθόδους. Εξάλλου, κάθε αναγνώστης θα μπορέσει να βγάλει τα συμπεράσματά του μέσα από τις σελίδες που ακολουθούν.

Ποιοί κάφροι ελπίζουν ακόμα...

Ουδέποτε είν' αθώα
Η δήλωση δημαγωγού που ακούγεται αστεία -
Κάποιοι σου λένε : «προσπαθεί ο αρχηγός μας... » (μα τί ζώα!)
«Δίνουμε ελεημοσύνη» λένε γι όλα όσα τους αρπάζουν  σε ληστεία

Σε ορυμαγδό κακοποιήσεων πίσω από τόσο κυνική ψευδολογία
Δεν απαντούν απλά μ' αρρωστημένη απάθεια και  ανοχή χυδαία
Γι αυτή την αθλιότητα, οι κάφροι.. βρίσκουν και δικαιολογία
«Δείγμα  έρωτα» λένε τον βιασμό τους σε δημόσια θέα

Μετά απο πλύση εγκεφάλου ή αυθυποβολή
Κλώτσο ή πάτσο θα δεχτούν σαν χάδι ή θωπεία
Και  θεωρούν επαίνους κάθε ύβρη, βλασφημία ή προσβολή

(Κι αυτό το ξέρουν, η ελίτ και τα δικά της οργανα και προσωπεία...)

✳✳✳

image: a still from "A Clockwork Orange", by Stanley Kubrick

Ο Αλέξανδρος στην Ουκρανία;

Είδες αν πέρασε απ' την πιάτσα ο «μέγας στρατηλάτης»
ο Αλέξανδρος, αρπάζοντας την ευκαιρία απ' τα μαλλιά

Να μάθει βιωματικά  σαν πωλητής της σάρκας  ή πελάτης;

Όχι; Καλά· είναι γνωστό! Την έχει μάθει ήδη τη δουλειά...

"τί παίρνει" ο άνθρωπος ...

Είναι η μοίρα του κυρίου που όλοι τον αποκαλούν μαλάκα 

Κι αυτό που ο ψεύτης κι ο μαλάκας έχουν σαν κοινό χαρακτηριστικό τους 

Όταν οι πράξεις παίρνουν διαζύγιο απ' τα λόγια τους, κι όλοι κάνουν πλάκα 

Να μην τους νοιάζει... και ας είν' το ρεζιλίκι όλο δικό τους 

Μπορεί κάποιος να μου πει "τί παίρνει" ο άνθρωπος για να μην θέλει ν' ανοίξει η γη και να τον καταπιεί;.... 

Πας καλά ρε μαλάκα;

Του Αρκά

Ο πήξε:  Θα γίνουν εκλογές, ρε συ;

Ο δείξε: Δεν γαμιώνται... έχουν γίνει όλοι τους τουρσί 

Ο πήξε:  Με εκλογές κατι θ' αλλάξει, ρε, δεν κάνω πλάκα... 

Ο δείξε: Πας καλά ρε μαλάκα; 

Εκλογολογία...
[Πηγή:Ριζοσπάστης]

Θα γίνουν ή όχι εκλογές; Τα αστικά ΜΜΕ αναλώνονται το τελευταίο διάστημα σε μια ακατάσχετη εκλογολογία με διάφορες αφορμές, αποδίδοντας το γεγονός στην κυβέρνηση λόγω εκλογικού νόμου και στη ΝΔ ως αιχμή της στρατηγικής της. Βεβαίως, μέσα στην εκλογολογία όλες οι αστικές δυνάμεις κάνουν λόγο για την ανάγκη σταθερών κυβερνήσεων του κεφαλαίου. Την ίδια ώρα, τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα εφαρμόζονται εντατικά, ενώ προετοιμάζονται νέα τέτοια μέτρα για την επόμενη «αξιολόγηση». Η κυβέρνηση προτάσσει ως επιτυχία της το «ματοβαμμένο» πρωτογενές πλεόνασμα από το τσάκισμα του λαού και ως δείγμα ότι έρχεται ανάκαμψη, άρα ως απόδειξη αποτελεσματικότατης διαχείρισης για την ενίσχυση του κεφαλαίου. Με τη ΝΔ να διαγκωνίζεται στο ίδιο ζήτημα της διαχείρισης ως ικανή για καλύτερα αποτελέσματα. Αποπροσανατολιστική προπαγάνδα, αφού με την εκλογολογία βάζουν πλαστό δίλημμα στο λαό, όταν η αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχίζει με όποιο αστικό κόμμα ή κόμματα στην κυβέρνηση, ενώ πασχίζουν να τον πείσουν να αναδείχνει ισχυρές αστικές κυβερνήσεις (σταθερές), που καταστρέφουν τη ζωή του και να συναινεί στην εχθρική για τον ίδιο πολιτική υπέρ του κεφαλαίου. Μονόδρομος η αντεπίθεση.

μα τέτοια η ξεφτίλα...

Πραγματικά, τους έχει διαβρώσει 

Μία τέτοια αποσύνθεση, μια τέτοια σαπίλα 

Κι είναι τέτοια η χαμέρπειά τους, μα τέτοια η ξεφτίλα 

Που κι η ροχάλα σου στα μούτρα τους αξία θα τους δώσει

✴✴✴✴✴

Φτου σας!

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

(Δες το και με τα βίντεο στον Ημεροδρόμο

Λένε πως αν θέλεις να καταλάβεις την κατάσταση που βρίσκεται μια κοινωνία υπάρχουν δυο δείκτες: Ο ένας είναι πόσο χαρούμενα είναι τα παιδιά της. Ο άλλος είναι πόσο περήφανοι είναι οι γέροντές της.
    Ε, λοιπόν, στην Ελλάδα του Παπανδρέου, του Βενιζέλου, του Σαμαρά και σήμερα του Τσίπρα, πάνω από μισό εκατομμύριο παιδιά υποσιτίζονται και πάνω από 400.000 νέοι έχουν πάρει το δρόμο της ξενιτιάς και της νέας οικονομικής προσφυγιάς.
  Στην Ελλάδα του Παπανδρέου, του Βενιζέλου, του Σαμαρά και σήμερα του Τσίπρα, οι γέροντες αγκομαχούν, πένονται, μετρούν τις πληγές της αξιοπρέπειάς τους κάθε φορά που στέκονται μπροστά από τα ΑΤΜ για να εισπράξουν τα ψίχουλα της των κομμένων συντάξεων.
    Αυτό συνέβη και σήμερα, ημέρα εφαρμογής των περικοπών στις επικουρικές, προς δόξα του μέγα διαπραγματευτή (άμα τε και… «κομμουνιστή»!) Κατρούγκαλου.
    Φυσικά, όταν ο Τσίπρας ανέλαβε πρωθυπουργός δεν έλεγε ότι θα κόβει συντάξεις. Άλλα έλεγε:
    «Η νέα Κυβέρνηση φέρνει μαζί της μια νέα αντίληψη (…). Καμία, λοιπόν, αύξηση ορίων ηλικίας, καμία μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων! Διατηρούμε τον δημόσιο αναδιανεμητικό καθολικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης (…). Πρώτο μέτρο για τη στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων η επαναχορήγηση δέκατης τρίτης σύνταξης (…)».
    Πρόκειται για αποσπάσματα από τις προγραμματικές δηλώσεις Τσίπρα, τον Φλεβάρη του 2015.
    Στη συνέχεια, ο κ.Τσίπρας, παριστάνοντας τον κυματοθραύστη των πιέσεων της τρόικας και στρώνοντας το χαλί για την επερχόμενη εξαπάτηση του δημοψηφίσματος, είχε αναρωτηθεί:
«(…) θα μπορούσε να βρεθεί Έλληνας βουλευτής που θα ψηφίσει σε αυτή εδώ την αίθουσα την κατάργηση του ΕΚΑΣ δηλαδή του μικρού αυτού επιδόματος στους χαμηλοσυνταξιούχους»;…
     Ε, λοιπόν, η απορία του κ.Τσίπρα, λύθηκε.
    Ναι, υπάρχουν βουλευτές που μπορούν ψηφίσουν την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Είναι οι δικοί του βουλευτές!
 Ναι, υπάρχει πρωθυπουργός που μπορεί να ψηφίσει την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Δεν είναι δύσκολο να του τον υποδείξει κανείς. Ας κοιταχτεί στον καθρέφτη του!
    Ναι, υπάρχει κυβέρνηση, που όχι μόνο μπορεί να αφαιρέσει το ΕΚΑΣ από τους χαμηλοσυνταξιούχους, αλλά που έχει απολέσει την επαφή της με κάθε ηθικό έρμα και σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επιβάλλει στους χαμηλοσυνταξιούχους να της επιστρέψουν (!) και εκείνο το ΕΚΑΣ που μέχρι τώρα νομίμως το ελάμβαναν!
    Ναι υπάρχει κυβέρνηση και πρωθυπουργός που πριν γίνει πρωθυπουργός κοιτούσε τους συνταξιούχους στα μάτια και τους κορόιδευε ξεδιάντροπα:
    Ναι, υπάρχει κυβέρνηση που σήμερα – όπως ακριβώς έκαναν οι προηγούμενες – έκοψε για μια ακόμα φορά τις επικουρικές συντάξεις των γερόντων.
    Ποια κυβέρνηση είναι αυτή; Τίνος κυβέρνηση είναι αυτή; Η κυβέρνηση του κ.Τσίπρα είναι.
    Δική του είναι αυτή η κυβέρνηση. Δική του είναι και η κατάντια. Δική του και η ξεφτίλα.

Τον δείχνει καθισμένο σε σκαμνί

(Για τον σύντροφο το Μήτσο τον Κουτσούμπα)

Ξερω, αντί για κάποιον που καλεί σε αγώνα
Θα προτιμούσες ένα πυροσβέστη με τουλούμπα
Που να μπορείς ν'  αποκαλέσεις " πούστη" ή "κωλοτούμπα"
Κάποιον αλλεργικό στην κάπνα από δακρυγόνα - 

 Τον δείχνεις σε σκαμνί, με φόντο τις λειψανοθήκες
 Μα αν ήξερες η καθεμιά τους ποσες κλείνει καταδίκες....

Δεν θα έφτανε της Αλικαρνασσού το μαυσωλείο
Για να χωρέσουν των μαρτύρων μας τα λείψανα...
Και ποιος δεν θα 'βλεπε ετούτη τη χοντράδα αμήχανα;
Μονον ο βλάκας που δεν ξεχωρίζει αστείο από γελοίο!

Σα βγεις στον πηγαιμό για το Σχιστό...

Σα βγεις στον πηγαιμό για το Σχιστό... 

Μην  εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος...[✴]

Τέτοιες περιπέτειες πιο καλά να λείπουν

Κι αν κάνεις τόπο διαμονής ή κατοικίας το  Σχιστό, 

Κάπου  κοντά  στον Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων,

Κινδυνεύεις από  τις επιδρομές των τρωκτικών... 

Αν δεν ήμασταν εμείς...

«Αν δεν ήμασταν εμείς», σου λέει αυτή μούρη 

«Τα πράγματα θα ήταν και πολύ χειρότερα»

 Το μη χείρον.. το ζερβό, σου κρατά τσεκούρι

Κι αν αυτό το λες αισχρό, σου λεει έχει κι αισχρότερα

Λέει, ο λαός δεν έχει πια «μνήμη ενός χρυσόψαρου»

Μα για το κρίμα να ξεχνά, κρεμάλα ειν' η ποινή!

Με χοντρότερο πετσί κι από αυτό ενός τσόκαρου

Στο σπίτι αυτού που κρέμασε μιλάει και για σχοινί...

 «Δεν θα τους χαϊδέψουμε» λέει για «φοροφυγάδες» 

Ενώ γδέρνει ολους αυτούς, ξανά κακήν κακώς,

Που ήδη είναι εξαντλημένοι - άθλιους φουκαράδες 

Στριμωγμένους σε ένα τούνελ δίχως άκρη ή φως

Κι όταν λέει «οριστικα θα βγούμε από τη κρίση» 

Και πως για το επίτευγμα πάλεψε σαν λιοντάρι

Θα του υπενθυμίζω πως αυτός που έχει πουλήσει

Και το γάλα της μάνας του, είν' άθλιο τομάρι...

***

Για μια ακόμα πιο  πεζή και ξύλινη εκδοχή του παραπάνω εδω

Σε αποκαλεί ηλίθιο! Πειράζει;

Αυτά που εννοείς δεν λες, κι αυτά που λες δεν τα εννοείς
Αφού δεν σου έμεινε  αθωότητα που να μην εκμαυλίσεις
 Χαμογελάς όταν σε κωλοπιάνουν, και το αγνοείς
 Δεν σταματάς, όμως, να κάνεις γύρω-γύρω υποκλίσεις

Παίζεις με όλους, αφού ξέρεις το  αποτέλεσμα εξαρχής
Μπαίνεις στη  σύσκεψη να κάνεις με γεράκια νταλαβέρι
Την ώρα που πουλιέσαι κάνεις πως μονομαχείς
Ξέροντας πως  αυτό θα σε αναδείξει σε αστέρι

Κάποιος τώρα και από καρέκλα αναπηρική
Σε αποκαλεί ηλίθιο και η υφήλιος τον ακούει
Μα εσύ που πάσχεις  από τέτοια αναπηρία ηθική
Το να κουφίζεις σε ύβρεις το έχεις κάνει χούι

✴✴✴✴✴

"Αν κάποιος δεν είναι εκ γενετής πουτάνα στη ψυχή",
Ρωτώ τον Μικραλέξανδρο που κάνει ιστορία,
"Σε πόσο χρήμα η εκπόρνευσή του αντιστοιχεί;" -
Αυτός θα ξέρει να μας λύσει αυτή την απορία...

κανιβαλισμός και αυτοκτονίες

Γιε μου, εισαι φύσει αρχηγός!

Έχεις τα ένστικτα του μαζικού δολοφόνου
ψυχοπαθής, διεστραμμένος, χωρίς ηθική
Θέλεις καριέρα  στυγνού, κυνικου γενοκτόνου;
Θεριό... φυσικός σου βιότοπος ειν' η πολιτική!

Είσαι ιταμός, δολοπλόκος, σ' αρεσει η εξουσία
Έχεις το ψέμα στο αίμα σου, είσαι δημαγωγός
Σκάβεις το λάκο αυτών που σε λένε μεσσία;
Γιε μου, εσύ έχεις χάρισμα, εισαι φύσει αρχηγός!

***
Σαν δε μπορείς, για την ώρα, πολέμους να κάνεις
Είναι στο χέρι σου η αρρώστια, μα και ο λιμός
Σκοτώνουν κι αυτά - όταν την αθλιότητα αυξάνεις
Αυξάνουν  κι οι αυτοκτονίες, κι ο κανιβαλισμός...

Ο πατσάς υπουργός

Υπουργό παιδείας κάνει τον πατσά, και συμβολίζει 
Την αναισθησία της κλίκας που μας κυβερνάει
Που την μπάκα  του εσαεί αχόρταγου ταΐζει 
Ενώ ο μαθητής λιποθυμά, γιατί πεινάει.

Όταν καίγεται ο κόσμος, ασ' τα τα βιβλία
Να καούν με το σχολειό μαζί! Τους νοιάζει;
Όλος ο καυγάς είναι για πιότερα απ' την λεία
Κι εσύ, αρνί, στον λύκο λες μη σε σπαράζει;
---

Θέμα με υπέρβαρους δεν έχω, ούτε εγείρω -
Έχω θέμα, όμως, με πολιτικές παχυσαρκίες
Και με τη μετατροπή του "αριστερού" σε χοίρο
Που όταν παύει να μασά, μου λεει μαλακίες...



✴✴✴✴

Εμείς τι είμαστε, δηλαδή;

Αυτοί τινάζουνε σαν όρνεα τα φτερά τους
Οι "αριστεροί", που θα χτυπούσαν τη διαφθορά
Πιο λαίμαργα να φάνε τωρα τ' άντερά τους...
Περίμεναν να έρθει κι η σειρά τους μια φορά

Σου λένε: "Οι άλλοι σας ρουφήξαν το μεδούλι
Τ' αλισβερίσι με μπαχτσίσι άφησε εποχή
Εμείς τι είμαστε δηλαδή; Οι Μούλοι;
Να σπάμε ρίζες μια ζωή, πάντα φτωχοί;

"Δεξιο-κεντρο-αριστερά, όλοι είναι ίδιοι"
Έτσι ελεγες, "λαμόγια με το νου στην αρπαχτή"
Τώρα λες "Τούτοι είναι ακόμα πιο επιτήδειοι
Την μπάζα τους να κρύβουν σε καταπαχτή".

Μα σαν το ζώον την πληρώνεις, αλλά πάβεις
Να αντιδράς, λες και σου κάνανε λοβοτομή
Ό,τι σαπίλα και να σου σερβίρουν χάβεις
Και του εθνάρχη προσκυνάς την προτομή!

Ρε πες τους, "ως εδώ και μη παρέκει"
Δεν σταματούν αν δεν τους βάλεις φρένο εσύ
Δωσ' τους μιά να τους έρθει αστροπελέκι -
Ρε μια σφαλιάρα που να πάει χαμένη η μισή...

αυτοί κι η φάρα τους

 

Οι πρόγονοί τους φόραγαν κουκούλα, ήταν ρουφιάνοι

Που παίρνανε τον θάνατο στις γειτονιές σεργιάνι

Και ποιους να σφάζουν έδειχναν σε ναζιστές φονιάδες -

Φάρα τους κι οι δοσίλογοι κι οι γερμανοτσολιάδες

Κληρονομιά η κουκούλα αυτή σε κνώδαλα κι αλήτες

Εθνικιστές κι ορθόδοξους νεο-ταγματασφαλίτες

Και τώρα την ξαναφορούν πάλι (αν τους πληρώσεις)

Για να χτυπούν με μάρμαρα και πέτρες διαδηλώσεις

Γι αυτό το μαύρο χάλι μας, στρέφουν οργή και μένος

Στο εξιλαστήριο θύμα τους, να διώχνεται ο διωγμένος

Και πρόσφυγες να κυνηγούν, σαν τα ποντίκια οι γάτες

Μα πάντα εχθρός τους άσπονδος οι οργανωμένοι εργάτες

Η αφρόκρεμα που ξεπουλά το έθνος, οι εφιάλτες

Στρατολογούν ξεβρασματα, λούμπεν, μαχαιροβγάλτες

Νύχτα για να χτυπάνε αυτόν που αρνείται να υποκύψει

Σε βία και σ' εκβιασμούς και σαν ραγιάς να σκύψει

Βλαμμένους και φανατικές θεούσες παρασέρνουν

Τους τοκογλύφους λοιδορούν, αν και απ' αυτούς τα παίρνουν

Και σαν φιλάνθρωποι καλοί τάζουν ψωμί του απόρου

Κι ας παίζουν για τ' αφεντικά το ρόλο δουλεμπόρου

Αίφνης τώρα μας απειλούν, να φύγουμε απ' την ζώνη

Κι οι εφοπλιστές εργοδηγό να κάνουν το πρεζόνι

Μ' αν ξέρουν να κολλούν αυτοί ή να κόβουν λαμαρίνες

Ας δοκιμάσουν, και θα 'δουν τι εστί δουλειά οι κηφήνες

Τέλος, και κλείνοντας, καλό θα 'ταν να τους θυμίσει

Οι εργάτης που την μηχανή ξέρει να κουλαντρίσει

Πως ξέρει από συντήρηση επίσης, κι απο τάξη

Κι απο "φασίνα", όπως και πού σαβούρες να πετάξει 

 

Σύνδρομο Στοκχόλμης;

 

Ο δεσμοφύλακας, βασανιστής και μαστροπός της

Την γήτεψε; Συγχέει πόνο με ηδονή; Ποιος ξέρει;

Την βασανίζει, την πουλά, μα ειν' ο "σύντροφός" της

Μάλλον από το Σύνδρομο Στοκχόλμης υποφέρει...

Μου λέει: "είναι βάρβαρος, μα ξέρεις, μ' αγαπάει

Δεν φταίει αυτός που είναι σκληρός, άλλοι τον βάζουν

Το μετανιώνει, ορκίζεται και κλαίει που με κτυπάει

Μα εκτελεί διαταγές. Δεν θέλει. Τον εκβιάζουν!"

Όμως, ποιαν αθωότητα, μου λέει, θα μ' αποδείξει

Αυτός που μόλις του έδωσε άλλη μιαν ευκαιρία -

Να κάνει τι; Κείνους που την κακοποιούν να θίξει;

Δεν πρόκειται. Με τα λεφτά τους στήνει εταιρία...

Λοιπόν, αν ο απατεώνας έγινε "ο καλός της"

Δικαίωμά της ειν' να   λέει πως τον πιστεύει

Κι αν έκαμε εναν διάολο με κέρατα άγγελό της

Ας συνεχίσει τούτος να την προστατεύει.

Μα για την ψύχωσή της (που την αγνοεί) τι φταίω;

Οι πάτρωνες του ιδρύματος προβάλλουν αξιώσεις

Να τους πληρώνω ένα ποσό διόλου αμελητέο

Για τα νοσήλιά της - μετρητά ή με δόσεις

Και πάει πολύ η εκπόρνευσή της που έγινε ηθική της

Να λέει πως είναι ατομική ελευθερία

Και πως αν κλείσω το μπουρδέλο ή φυλακή της

Αύριο, θα φέρω μια στυγνή δικτατορία!

image borrowed from from here

Μια δήλωση α-μετανοίας για το ΚΚΕ

Μασάνε όλα τα σάπια μα δεν τους μυρίζουν

Του ΚΚΕ οι αλήθειες τους «πικρίζουν»

Κι έχουν απόψεις, κριτικές και θεωρίες του κώλου

Κι όλο του βρίσκουν λάθη και κενά

Μα, αν ήταν δυνατόν, να μην τ΄ακούν καθόλου

Να μην το βλέπουν πουθενά...

Σ΄αυτούς που θέλουν να το βγάλουν απ΄τη μέση

Λέω: «γαμιόσαστε!» Το ψήφισα. Και σ’ όποιον αρέσει...

 γελοιογραφία του Αρκά

ο, τι κι αν πει...

Να πει το “ναι” την εκβιάζει και την απειλεί
Κι ό, τι κι αν είν' αυτή, και του Χριστού η μάνα,
Αν πει το “όχι” δίχως φόβο ή συστολή
Την μετατρέπει από Μαντόνα σε πουτάνα...

“Πήρα  το 62% και δεν το έκανα…”, είπε ο Τσίπρας στο προχτεσινό debate, απαντώντας σε κριτική αιχμή του Μεϊμαράκη αναφορικά με την πιθανότητα να βρεθεί η χώρα εκτός Ευρωζώνης, σαν αποτέλεσμα της ψευτοδιαπραγμάτευσης.

Τι ήταν το 62% που λέει πως “πήρε” ο Τσίπρας;

Σίγουρα ήταν αυτό για το οποίο προειδοποίησε το ΚΚΕ – ότι το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος θα το εκλάμβανε σαν εξουσιοδότηση να φέρει ένα ακόμα μνημόνιο (διότι μνημόνιο σήμαινε και η πρόταση των  47 και βάλε σελίδων του).

Ήταν όμως και κάτι άλλο. Σ΄αυτην την φράση του Τσίπρα εκφράζεται μια σημαντικότατη πτυχή της αντιφατικότητας του ΟΧΙ, η οποία δεν μπορεί να αξιολογηθεί επαρκώς σβήνοντας στην λήθη την πολιτική και ψυχολογική ατμόσφαιρα μέσα στην οποία προέκυψε. Μετά την ακύρωση του γράμματος του Δημοψηφίσματος από τον Γιούνκερ, σύσσωμη σχεδόν η άρχουσα τάξη της χώρας και οι  “εταιρες” της στο Ιερατείο της ΕΕ, ερμήνευσαν το πνεύμα του κατά το δοκούν. Το νόημα του δημοψηφίσματος, το οποίο διατυμπάνισαν με κάθε μέσο και τρόπο, ήταν ότι το ΟΧΙ σήμαινε έξοδο τουλάχιστον απ’ την Ερωζώνη, αν όχι κι απ’ την ΕΕ.

Με βάση το νόημα  που η άρχουσα τάξη είχε προσάψει στο ΟΧΙ, το 62% ψήφισε κατά της παραμονής στην Ευρωζώνη! Και αυτό το νόημα έχει ο κομπασμός του Τσίπρα “πήρα το 62%”, εννοώντας πως με αυτό το αποτέλεσμα, αν ήθελε, μπορούσε να βγάλει τη χώρα απ΄ την Ευρωζώνη. Που βέβαια σημαίνει επίσης πως έχει πλήρη επίγνωση ότι μπορούσε να μην υποκύψει στους εκβιασμούς των “εταίρων” του, αλλά δεν ήθελε, διότι ήταν ταγμένος στην εξυπηρέτηση της θέλησης της άρχουσας τάξης που διέταξε παραμονή στην Ευρωζώνη άνευ όρων.

Το ΟΧΙ του λαού, το οποίο τώρα καπηλεύεται η άχαρη διασκευή του Σύριζα με τίτλο ΛαΕ, αποτέλεσε μια σημαντική ιδεολογική ήττα για την άρχουσα τάξη, την ζημιά απ’ την οποία όμως μπορούσε να μειώσει απαξιώνοντάς το μέσω μιας βίαιας απώθησης του νοήματός του στο πολιτικό ασυνείδητο.

Η κυνική απάντηση της άρχουσας τάξης ήταν ότι “το νόημα του δημοψηφίσματος ήταν ότι το ερώτημα που έθεσε, όπως και η απάντηση του λαού σ΄ αυτό δεν είχαν κανέναν νόημα”.

Κότες

Αριστερή κότα: "το πρόβλημα σου είναι πως αποφεύγεις ευθύνες!
Δεξιά κότα: Αλήθεια; Και ποιος ευθύνεται γι αυτό;


Κάθε φορά που σε γελούν, με όψιμη επιμήθεια
Λες: "πώς συμβαινει πάντοτε κορόιδο να 'μαι εγώ;"
Μα όσο δεν φταις κι εσύ ποτέ, δεν κόβεις τη συνήθεια
Σαν κλώσσα να τους κάθεσαι στο κλούβιο το αυγό...

Κάθε φορά που σου πουλούν με λίγη θυμηδία
Το εισιτήριο ακριβά για την θαλαμηγό
Και καταλήγεις ναυαγός πάνω σε μια σχεδία 
Λες "ήταν λάθος σχέδιο", βρίζεις τον ναυπηγό!

Κι όλο μετάνοιες στο θεό, όλο ζητάς βοήθεια
Μ' αυτός λέει για το έγκλημα πως είσαι αυτουργός
Αγνόησες τον άνθρωπο που έλεγε την αλήθεια
Είπες "ποιός τον ακούει αυτόν... δεν κάνει γι αργηγός." 

Χρέος και Κλωτσιές

Κάθε φορά που υπόσχεσαι να με δανείσεις

Για να πληρώσω σε σένα παλιά δανεικά

Βάζεις σαν προαπαιτούμενο να με ξεσκίσεις

Λέω "δεν θέλω", μα ο επιμένων νικά.

Με μισθοφόρο το ανδρείκελο πάντα, το πρόθυμο

Να μου περνά πιο σφιχτά στο λαιμό τη θηλιά

Δεν είναι που με γαμάς, πληρώνω και πρόστιμο

Και με απειλείς κι από πάνω μη βγάλω μιλιά

"Μα", λέω, "ρε πούστη μου, φτάνει πια!" Δε θα γυρίσει

Κάποτε αυτός ο τροχός τελικά και για μας

Να δεις αυτο το δρεπάνι να ξαναθερίσει

Και να μετράς του φτωχού τις κλωτσιές  που θα φάς;

Μην τον μαλώνεις

Μην τον μαλώνεις που άξαφνα είδε το φώς το αληθινό
Κείνον που μέχρι πρόσφατα χανόταν στην θολούρα
Και με την κεφαλή βαθιά χωμένη μεσ' τον πισινό
Μπέρδευε περιττώματα, σαβούρα με κουλτούρα

Που με ομφαλοσκόπιση κυλούσε η ώρα χαλαρά
Ώσπου μια μέρα που έχασε τ' αυγά με το καλάθι
Πήρε πρέφα τον μασκαρά που του άδειασε τον κουμπαρά...
Ασ' τον!  Παρά κοθώνι μια ζωή, κάλιο αργά να μάθει

****

Image borrowed from here