Τάκη, όντως μ' εντυπωσίασες! Respect!

Για κάποιους στα ΜΜΕ ήταν σοκαριστική η πρόβλεψη του Τάκη Μπαλτάκου πως η "Πρώτη Φορά Αριστερά" στην διακυβέρνηση της χώρας θα κατέληγε σε "νέα συμφωνία της Βάρκιζας".

Οι προβλέψεις του Μπαλτάκου είναι ένδειξη του τρόπου σκέψης των φωτεινών εκπροσώπων της αστικής τάξης οι οποίοι  ενίοτε αποκαλύπτουν την αλήθεια, συνήθως όταν αυτό εξυπηρετεί κάποια σκοπιμότητα, οποιαδήποτε άλλη από την επικράτηση της αλήθειας... Αλλά κάποιες αλήθειες είναι συχνά αναγκασμένοι να τις πουν.

Έτσι φαίνεται ότι η ιδεολογία της αστικής τάξης, το σύστημα πίστης της,  δεν είναι αυτή που εμφυσά στον "λαό". Δεν είναι πάντα το ψέμα που οι μηχανισμοί της κάνουν σίγουρο ότι θα  καταναλώνει ο πληθυσμός με ποικίλους μεθόδους "υποχρεωτικής σίτισης". Αν υπάρχει ένας κοινός ιδεολογικός τόπος της τάξης των εκμεταλλευτών και προνομιούχων, αυτός είναι η χρησιμοποίηση της ιδεολογίας για διασφάλιση και διαιώνιση της θέσης της στις σχέσεις παραγωγής του καπιταλισμού. Αυτό σημαίνει χρήση ιδεολογημάτων, σ' έναν ακατάπαυστο ψυχολογικό πόλεμο,  τα οποία δεν συνιστούν μιαν ενιαία κοσμοθεωρία, και στα οποία οι ίδιοι δεν πιστεύουν. Έχει προ πολλού παρέλθει η εποχή που οι αστοί ήταν προοδευτική τάξη και μπορούσαν να πιστέψουν πως η αλήθεια ήταν με το μέρος τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι βρίσκονται σε συνεχή και καθολική πλάνη... Αλίμονο τους αν ήταν έτσι. Κατέχουν την αλήθεια για την τάξη τους, την οποία ενίοτε ομολογούν, πάντα όμως τυλιγμένη σε ιδεολογήματα που συνιστούν το συνολικό ψεύδος στο οποίο πρέπει να πιστεύουν οι καθυπότακτοι τους. Στο παράδειγμα του Μπαλτάκου, είναι προφανές ότι κρίνει το πολιτικό γίγνεσθαι με διαύγεια, αλλά την αλήθεια που εκφράζει στο συγκεκριμένο παράδειγμα την περιτυλίγει στο ιδεολόγημα της Ελληνικής Ορθοδοξίας. "Η Ελλάδα είναι Βυζάντιο " λέει, για να ομολογήσει πως "δεν ανήκομε στην Δύση"...

Το φρόνιμο για τον εργάτη που τους ακούει είναι πάντα να ρωτάει: όταν ο αστός λέει μιαν αλήθεια, ποιάν άλλη αλήθεια κρύβει και δεν ομολογεί;

Φυσικά, δεν είναι " ανακάλυψη" να πεις ότι το πρωτοπόρο και πλέον αφυπνισμένο τμήμα της εργατικής τάξης που μπορεί να κάνει προβλέψεις για το "τι μέλει γενέσθαι", με βάση μια  πληροφορημένη ανάλυση, δεν έχει αποκλειστικότητα στην κατοχή της αλήθειας. Εντούτοις, αυτό το τμήμα του πληθυσμού πρέπει να θεωρεί αναμενόμενο ότι, έχοντας υπερβεί την "κυρίαρχη ιδεολογία", στο πλατό από το οποίο το τοπίο φαίνεται διαυγές, θα συναντήσει τους αστούς, απέναντι, με το ίδιο τοπίο στην εξίσου διαυγή  θέα τους.

Και βέβαια, το κρίσιμο ερώτημα είναι: με δοσμένο ότι κι αυτοί, οι αστοί, μπορούν να διαβάζουν την ροή των πολιτικών πραγμάτων και να διαβάζουν τις διαθέσεις των καταπιεσμένων, πώς η επαναστατημένη εργατική τάξη, εννοώ αυτήν που δεν μασάει το ψέμα, δύναται να πράττει με τρόπο που, αν δεν είναι απρόβλεπτη, να είναι ανεξέλεγκτη απ' τους ταξικούς της αντίπαλους; Το πρώτο βήμα χειραφέτησης ίσως είναι η ικανότητά της να εκπλήσσει τους αστούς, όπως αρκετά  συχνά καταφέρνουν να κάνουν οι αστοί με τους προλετάριους.

Ή έκφραση "Συμφωνία της Βάρκιζας", που μπαίνει στο στόμα του Μπαλτάκου, σηκώνει τεράστιο συναισθηματικό βάρος για την αριστερά που έχει τις προπατορικές ρίζες της στην εθνική αντίσταση. Το ΚΚΕ είναι πολύ προσεκτικό με τις εκφράσεις του, κι απ' ό,τι ξέρω, δεν έχει χρησιμοποιήσει την έκφραση αυτή για να χαρακτηρίσει την άθλια  κατάληξη του Συριζα. Στο ιστολόγιο, παρεμπιπτόντως, τη χρησιμοποιώ σαν τακτική αποδόμησης αξιώσεων του Σύριζα να έχει καταβολές στην Εθνική Αντίσταση, και φυσικά για υπονόμευση του υποκριτικού πατριωτισμού που προβάλει, όπως και του Παιγνίου της "αντίστασης στους δανειστές κι εταίρους" του.

Οι απαντήσεις σε σχετικές ερωτήσεις που έγιναν στον Τάκη Μπαλτάκο από τον Βασίλη Χιώτη την 1η Ιουνίου 2014, μ' εντυπωσιάζουν για ένα χαρακτηριστικό τους: το πόσες φορές δανείζεται από  τη γλώσσα των κομμουνιστών για να μιλήσει για την αριστερά και όχι μόνο... Οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης θέλουν να δείχνουν πως μας  διαβάζουν περισσότερο απ' ότι εμείς αυτούς - πράγμα που μπορεί και να αληθεύει!

"Πώς είδε ένας κατά δήλωσή του  αντικομμουνιστής τις προοπτικές της Αριστεράς στην Ελλάδα μετά τις ευρωεκλογές και ένα χρόνο πριν τις βουυτικές της 25ης Γενάρη; 

«Πρόκειται για ιστορική στιγμή, αναμφισβήτητα. Πρώτη φορά η Κεντροαριστερά και η Αριστερά μπορούν να σχηματίσουν μια παντοδύναμη κυβέρνηση με 174 έδρες στη Βουλή, αν βέβαια διατηρήσουν στις εθνικές εκλογές τα ποσοστά των ευρωεκλογών. Δεν θα τα καταφέρουν όμως. Όπως δεν τα κατάφερε το ΕΑΜ το 1945. Θα έχουμε νέα Συμφωνία της Βάρκιζας. Πάλι θα "παραδώσουν τα όπλα", τηρουμένων βέβαια των αναλογιών ανάμεσα στο 1945 και στο σήμερα».

Τι θέλετε να πείτε;

«Στους κόλπους της ευρύτερης Αριστεράς η αστικοποίηση αργά, μαυλιστικά και ανεπαίσθητα έχει προχωρήσει ως τον μυελό των οστών. Οι ίδιοι δεν το νιώθουν αυτό, αλλά ένας έμπειρος παρατηρητής το βλέπει ξεκάθαρα. Εχουν "μαλακώσει" πολύ, κύριε Χιώτη. Οταν έρθει η στιγμή για κρίσιμες αποφάσεις, θα σαστίσουν. Σαν ταλαντευόμενοι μεσοαστοί θα αντιδράσουν, αφού οι προλετάριοι σπανίζουν στην ηγεσία τους. Πόσοι από αυτούς γεννήθηκαν στα "Κουντουριώτικα"; Είναι μια ιστορική στιγμή, αλλά η Αριστερά θα αποτύχει στην αξιοποίησή της».

Είστε τόσο σίγουρος;
«"Λυπάμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλά μου χωρίς να πιω ούτε μία στάλα. Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα" έγραψε ο Σεφέρης. Και αυτή θα είναι η μοίρα της Αριστεράς. Η κρυφή γοητεία της "αγοράς" είναι ανώτερη από τις υποσυνείδητες  δυνατότητές τους. Είναι αποφασισμένοι αλλά όχι σκληραγωγημένοι. Προβλέπω οξύτατη κρίση στους κόλπους τους και φαρμακερή διχόνοια». 

Αν, παρ' όλα αυτά, τα καταφέρουν;
«Θα πρόκειται για μια θλιβερή εξέλιξη. Η χώρα θα "παγκοσμιοποιηθεί" σε βαθμό αφελληνισμού και οι αστικές αξίες και οι μύθοι με τους οποίους θεμελιώθηκε το οικοδόμημα του Νέου Ελληνισμού θα υποστούν οριστική ταπείνωση. Οι παραγωγικές επενδύσεις θα απομειωθούν, με αποτέλεσμα την περαιτέρω οικονομική δυσπραγία των λαϊκών στρωμάτων, αφού κάθε ρεφορμιστική απόπειρα βίαιης νόθευσης του καπιταλισμού καταλήγει πάντα σε τραγωδία».

Βεβαια, δεν είπε ο Μπαλτάκος οτι η "θλιβερή εξέλιξη" στην οποία αναφέρεται, δεν αφορά μόνο την περίπτωση που θα αποτύχουν, αλλά και την περίπτωση που " θα τα καταφέρουν". Άλλωστε, μέσα στην σύγχιση που προκαλεί η προδοσία των εξαγγελιών του Σύριζα, έχει αρχίσει να φαίνεται πως αυτό που πολλοί θεωρούν αποτυχία του Σύριζα (το να μην κάνει ό,τι υποσχέθηκε), ήταν κι η μεγάλη του επιτυχία...

✴✴✴

Το απόσπασμα από την συνέντευξη, από το βήμα,
Μια αναφορά σ' αυτο που μου κέντρισε  αρχικά την προσοχή, σε σχόλιο στον Αδέσποτο Σκύλο

"Διαπραγμάτευση" με όρους Θεωρίας Παιγνίου; 2

[Συνέχεια - πρωτο μερος, εδώ]

Πριν πάμε πιο πέρα, ένα ερώτημα είναι αν αξίζει να ασχοληθεί κανείς με την Θεωρία Παιγνίου και την εν γένει εφαρμοσιμότητά της στην πολιτική οικονομία και επέκεινα. Η σχέση αυτής της θεωρίας με την  πλοκή της διαπραγμάτευσης υπάρχει, έστω και σαν άρνηση ότι εφαρμόστηκε στην πράξη. Είναι αυτονόητο ότι αν η μαρξιστική ανάλυση σταματήσει να παρακολουθεί την θεωρία που ενδεχομένως πληροφορεί την αστική τακτική και στρατηγική, προτείνοντας τουλάχιστον μιαν υπόθεση  ως προς το πώς αυτό γίνεται πράξη, παύει να είναι μαρξιστική. Εν προκειμένω, το να μην προτείνει ο μαρξιστής υιοθέτηση της Θεωρίας Παιγνίου  σαν εργαλείο της εργατικής χειραφέτησης δεν τον απαλλάσσει από την υποχρέωση να την καταλάβει, και να την εκθέσει, στον βαθμό που αυτή η θεωρία πληροφορεί την πρακτική των εχθρών της εργατικής. Τάξης. 

"Διαπραγμάτευση" με όρους Θεωρίας Παιγνίου;

Αρκετά νωρίς στην πορεία της “διαπραγμάτευσης” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους “εταίρους της”, ο Βαρουφάκης, εκπρόσωπος τότε της κυβέρνησης στο τραπέζι αυτής της “διαπραγμάτευσης”, προσπάθησε να αρνηθεί ότι σαν ειδικός  της Θεωρίας Παιγνίου [Game Theory] είχε οποιαδήποτε πρόθεση να την εφαρμόσει στην πράξη.

Στο άρθρο του στην New York Times, με τίτλο No Time for Games in Europe [Δεν Είναι Καιρός για Παίγνια στην Ευρώπη], στις 16 Φεβρουαρίου, λέει:

Iάσων και Mήδεια - μια προδοσία

 

 Nίκος Eγγονόπουλος. «Iάσων και Mήδεια» 1970

Στην ελληνική μυθολογία θα απαντήσουμε πολλές περιπτώσεις προδοσίας. Ίσως ή μεγαλύτερη είναι αυτή της Μήδειας, προδομένης από τον Ιάσονα.

Η Μήδεια, ή όμορφη κόρη του βασιλιά της Κολχίδας, Αιήτη, ήταν για τον Ιάσονα το μέσο με το οποίο θα αποκτούσε το Χρυσόμαλλο Δέρας που φύλαγε στην αυλή του ο Αιήτης. 

Αν την αγάπησε ποτέ δεν ήταν σίγουρο, ούτε κι έχει σημασία μεγάλη. Το σίγουρο είναι πως χωρίς την βοήθεια της Μήδειας θα ήταν αδύνατο για τον Ιάσονα να επιτύχει τον σκοπό της αποστολής του που τον έφερε στην Κολχίδα. 

Ή Μήδεια, που χωρίς ίχνος αμφιβολίας τον αγαπούσε, πρόδωσε τον πατέρα της, θέτοντας  όλη την ενέργεια της στην υπηρεσία του Ιάσονα. Σαν μάγισσα που ήταν, με οφθαλμαπάτες, ψέματα, δηλητήρια και άλλα μαγικά τεχνάσματα, τον βοήθησε να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Μέχρι που έφτασε να σφάξει τον αδελφό της, τον άμοιρο Άψυρτο, που κρατούσε σαν όμηρο ο Ιάσονας στην Αργώ, και πέταξε τα κομμάτια του στην θάλασσα για να καθυστερήσει τον πατέρα της που  τους καταδίωκε, αναγκάζοντάς τον να χάσει χρόνο για να τα περισυλλέξει, βοηθώντας έτσι τους Αργοναύτες να διαφύγουν. Μα κι ο Αιήτης ήταν ένοχος ατιμίας. Γιατί αθέτησε την υπόσχεση του να παραδώσει το Χρυσόμαλλο Δέρας αν ο Ιάσονας υπερνικούσε τα εμπόδια που του έθεσε. 

Ο Ιάσονας παντρεύτηκε τη Μήδεια και έκανε παιδιά μαζί της. Αλλά μάλλον ήταν ένας γάμος ευκαιρίας και σκοπιμότητας. Κάποια στιγμή την πρόδωσε, αποφασίζοντας να πάρει την νεαρή κόρη του  βασιλιά Κρέοντα, την όμορφη  Γλαύκη. Για την πιστή κι αφοσιωμένη Μήδεια, της οποίας η ομορφιά είχε αρχίσει να μαραίνεται, επιφύλασσε τον δρόμο της εξορίας. 

Ποια ήταν η κατάληξη; Η Μήδεια θα πάρει την εκδίκησή της, στέλνοντας σαν δώρα ένα υπέροχο φόρεμα με ένα χρυσό στεφάνι και άλλα κοσμήματα στη άτυχη Γλαύκη, που  μόλις τα φόρεσε, πήραν φωτιά και την αποτέφρωσαν. Στην συνέχεια έσφαξε τα παιδιά της για να τιμωρήσει ακόμα πιο σκληρά τον πατέρα τους. 

Ή δική της κατάληξη ήταν να απογειωθεί σε ουρανούς ανυπαρξίας, αφήνοντας το Ιάσονα τραυματισμένο και με το στίγμα της αναξιοπιστίας πάνω του.

-------

Θα μπορούσαμε να δούμε την πλοκή αυτής της μυθικής  προδοσίας  σαν αλληγορία του τρόπου με τον οποίο ένας πολιτικός ηγέτης κάνει χρήση και κατάχρηση ενός κόμματος ή κινήματος για να επιτύχει την δική του αναρρίχηση στην εξουσία και στην πορεία, από θέση εξουσίας, μπορεί κάλλιστα να προδώσει το όχημα με το οποίο ανέβηκε εκεί. 

Θα προτιμούσατε μια διαφορετική κατάληξη της πλοκής του μύθου; Δεν θα άρεσε πιότερο μια κατάληξη όπου ή Μήδεια καίει τον Ιάσονα αντί να καίει την Γλαύκη, ή σφάζει αυτόν αντί να σφάζει τα παιδιά της; 

Ούτε ο μύθος ούτε ή σύγχρονη πολιτική μας κάνουν τη χάρη να προσφέρουν πλοκή με κατάληξη που πάντα ικανοποιεί τις επιθυμίες μας. Ο Ιάσονας επέζησε, έχοντας σίγουρα χάσει κάτι πολύ σημαντικό. Αλλά, όντας θηρίο, επέζησε. Και θα συνεχίσει να ταλαιπωρεί κι άλλους, που πάλι θα τον εμπιστευτούν. Αυτό το ξέρει ήδη. Κι αυτό είναι ή μοίρα των ανθρώπων που απεγνωσμένα θέλουν να πιστέψουν σε κάποιον άλλο, όταν δεν μπορούν να πιστέψουν στον εαυτό τους.

είναι προδοσία... ή μήπως δεν είναι;

Ενώπιον της πλειονότητας του λαού, ενώπιον όλων αυτών που ήταν κι εξακολουθούν να είναι χαμένοι, το βρώμικο παίγνιο που παίχτηκε και παίζεται εις βάρος τους ξεδιπλώνεται σαν δράμα με ραγδαίους ρυθμούς. Από τον πολιτικό αμοραλισμό των εκπροσώπων των αστών, οι οποίοι δεν προσπαθούν και δεν αρκούνται απλά να βγάλουν την τάξη τους αλώβητη από την κρίση, αλλά χρησιμοποιούν την κρίση, μέσω μνημονίων υποτέλειας, σαν χρυσή ευκαιρία για να επωφεληθεί ή τάξη τους απ' αυτήν, περάσαμε στην  πολιτική ανηθικότητα των εκπροσώπων των μικροαστών, οι οποίοι ξεπουλούν την τάξη τους κι ότι άλλο περνάει από το χέρι τους, μέσω νέων μνημονίων υποτέλειας, ιδιοτέλειας και ευτέλειας, για λογαριασμό πάλι των μεγαλοαστών. 

Πάντα το ήξερα. Θα γίνεις εθνάρχης!

Γιούνκερ:
Αγόρι μου εσύ!
Όσα φιλάκια και να σου δώσω δεν θα εκφράσουν την ευχαρίστησή μου. Πάντα το ήξερα. Θα γίνεις εθνάρχης!

Τσίπας (του έπεσε το 'ρ' για ρεντίκουλο, ρουφιάνος, ρέτσουλο,  ρούφουλας, ρύπος, ρήσος..):
Είδατε, που σας έλεγα να μου έχετε εμπιστοσύνη; Πήρε φωτιά η Ελλάδα απ' τον ενθουσιασμό της που την έσωσα!

για το πότε θυμάται την «λαϊκή εντολή» μια πόρνη

Σε σχέση με την εκλογική νίκη του Σύριζα στις  Βουλευτικές Εκλογές της 25ης Γενάρη  2015,  πόσες φορές ακούσατε και διαβάσατε την περιβόητη φράση «δεν έχουμε λαϊκή εντολή για ρήξη;»

Να απαντήσω:
Την ακούσατε και την διαβάσατε πάμπολλες φορές. Την ακούσατε και την διαβάσατε όσες φορές ο Σύριζα δήλωνε πρόθεση να παίξει ρόλο πόρνης στους νταβατζήδες του και αστούς πάτρωνες του.

Τώρα, σε σχέση με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015,  πόσες φορές ακούσατε και διαβάσατε την φράση «δεν έχουμε λαϊκή εντολή για συμμόρφωση της χώρας με τελεσίγραφα»;

Ή την φράση «δεν έχουμε λαϊκή εντολή να υποκύψει η χώρα σε εκβιασμούς και πραξικοπήματα»;

Ή την φράση «δεν έχουμε λαϊκή εντολή να συμφωνήσουμε για ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και για πρόσθεση μεγαλύτερου χρέους στις πλάτες τους λαού»

Ή απλά την φράση «δεν έχουμε λαϊκή εντολή να υπογράψουμε συμφωνία για τρίτο μνημόνιο»;

Να απαντήσω;

Όταν είναι πολιτική πόρνη, το πότε θυμάται την «λαϊκή εντολή» και πως την ερμηνεύει, εξαρτάται από το πόσα πληρώνεται σαν πόρνη για τις ειδικές υπηρεσίες της... και από το τι της επιτρέπει ο νταβατζής της να λέει.

εγγύτητα σ' ένα ανερχόμενο αντιευρωπαϊκό ρεύμα;

μια κριτική εγγύτητα σ' ένα ανερχόμενο αντιευρωπαϊκό ρεύμα είναι θεμιτή και αναγκαία. Ενώ μια ουδετερότητα δεν θα ήταν δυνατή, παρά μόνο με ετεροβαρή εστίαση στις όντως υπαρκτές και μη παραβλέψιμες ενδο-ιμπεριαλιστικές κόντρες και σε μιαν απαξίωση ενός τέτοιου  ρεύματος με την αφοριστική εκτίμηση πως «πρόκειται για ενδο-αστική κόντρα και το να πάρεις θέση είναι ίσον με το να πολεμάς κάτω απ' τη την μια ή την άλλη αστική σημαία». Το ότι δεν πρέπει να γίνουμε πιόνια σε ενδο-ιμπεριαλιστικές κόντρες δεν σημαίνει μη συμμετοχή σε πάλη για εθνική ανεξαρτησία. 

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

ΒΑΤΡΑΧΟΙ (αριστερά η κυβέρνηση και δεξιά η αντιπολίτευση): «Λαέ, με το δημοψήφισμα είπες ένα ξεκάθαρο και ηχηρό «μένουμε Ευρώπη»!

ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ: Λαέ, πάλι κοάσματα βατράχων ακούς...

Έχει ανοίξει η όρεξη των ορνέων

 

Εμπλοκή παλι;

Έχει ανοίξει η όρεξη των ορνέων! Όσα και να τους δώσουν οι «αριστεροί» δοσίλογοι, θα είναι ανεπαρκή...

Ζητάνε αίμα, σάρκες  και κόκαλα…

Ούτε και σαν μετενσάρκωση Παπαδήμου δεν την δέχονται τη γλίτσα…

Παραλλαγή Της Ρήσης Του Πάγκαλου

«εδώ που ήρθαμε, ήρθαμε όλοι μαζί…

ή θα συνεχίσουμε όλοι μαζί ή θα φύγουμε όλοι μαζί».

Τάδε έφη Τσίπρας,  απευθυνόμενος στους βουλευτές του Σύριζα πριν την συζήτηση στην βουλή για την κατάπτυστη πρόταση προς τους «θεσμούς».

Αυτό που τους είπε  εκβιαστικά είναι ότι αν δεν συμμορφωθούν, και αναγκαστεί αυτός να στηριχτεί σε ψήφους άλλων ανδρείκελων από το «μη αριστερό» πολιτικό φάσμα, «δεν θα γίνει Παπαδήμος», και θα παραιτηθεί, και καλά…

Άρα, οι βουλευτές θα χάσουν το εύκολο μηνιάτικο που παίρνουν.

To μάθημα... πάθημα

Η μεγάλη απάτη που εκφράστηκε σαν υπόσχεση του Σύριζα ότι θα «αλλάξουμε την Ευρώπη», ήταν πάντα, και είναι,  πρόφαση για να μην λέει ο Σύριζα απροκάλυπτα το «μένουμε Ευρώπη», που σημαίνει παραμένουμε στην ΕΕ με κάθε κόστος, το οποίο κόστος καλείται βέβαια να πληρώσει η εργασία. Και σε ποιόν να το πληρώνει; Μα στο κεφάλαιο, όπως πάντα. 

Η κατάληξη της προσπάθειας να «αλλάξουμε την Ευρώπη» ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας σαν ένας σωρός από σκουπίδια, ούτε καν μπάζα. Σκουπίδια που μάλιστα βρωμούνε  ανυπόφορα. .

Λίγα ακόμα για... το δημοψήφισμα (σκεφτόμενος φωναχτά)

Το ΟΧΙ, εξαιτίας της δραματικής κλιμάκωσης της επίθεσης κατά του λαού με τρομοκρατία και εκβιασμό, είναι πλέον αναμφισβήτητο ότι εκφράζει αντίσταση και ανυπακοή του λαού (όχι της κυβέρνησης) στην ΕΕ, χωρίς βέβαια να σημαίνει καθαρά κι αποκλειστικά αυτό. Σίγουρα όμως, σήμαινε Όχι στη επιβολή λιτότητας από την ΕΕ,  Όχι στην αδιάλλακτη στάση της ΕΕ και της εμμονής με την οποία αξιώνει να παραταθεί το δράμα που βιώνει ο λαός, και Όχι στην ωμότατη επέμβαση της ΕΕ στα εσωτερικά της χώρας.

*****

Σκεπτόμενος Φωναχτά (περί δημοψηφίσματος)

Τώρα που πέρασε η μπόρα του δημοψηφίσματος (οι άλλες μπόρες έπονται) είναι καιρός να ειπωθεί κάτι που έχει σχέση με την απόφαση του κόμματος να ρίξει άκυρο.

Πολλοί μπορεί να είναι οι τρόποι που αυτό δικαιολογείται, και ένας από αυτούς, ο απόλυτα σωστός για το κόμμα, είναι αυτός του κόμματος.

ψυχοπαθείς ιερόδουλες…

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με το παρακάτω άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου. 

Με έξοχο τρόπο, δίνει το αληθινό στίγμα του δημοψηφίσματος και εκθέτει την μανική βιασύνη όλων των ατζέντηδων της υποτέλειας και του ραγιαδισμού, και των ανδρείκελων του ιερατείου της ΕΕ, που πριν στεγνώσουν τα σάλια που τους πέφταν όταν με λύσσα εκβίασαν και τρομοκρατούσαν το λαό για να εκμαιεύσουν το "ναι" απ΄ αυτόν και να τον στείλουν σκυφτό και με σπασμένο το ηθικό στην σφαγή του, την βιασύνη με την οποία σπεύδουν τώρα, έχοντας βολικά ξεχάσει «το νόημα του διακυβεύματος»,  να διαστρέψουν το νόημα του αποτελέσματος. 

Mου λέει, έχεις σκεφτεί;

Mου λέει, έχεις σκεφτεί πως τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ θα μπερδευτούν με αυτά των κυνικών που κάνουν πλάκα και θεωρούν το όλο εγχείρημα σπάταλη χρόνου και χαρτιού, ή κρετίνων που δεν ξέρουν ούτε καν πώς να ρίξουν έγκυρο;

Του λέω, έχεις σκεφτεί μήπως τα έγκυρα ΝΑΙ ή ΟΧΙ ψηφοδέλτια κάνουν την χάρη αυτών των κυνικών που κάνουν πλάκα χωρίς να ομολογούν πως  το όλο εγχείρημα ειναι σπάταλη χρόνου και χαρτιού, ζητώντας μας να επιλέξουμε σαν κρετίνοι  που δεν  ξέρουν πως γίνεται το  ΟΧΙ  να σημαίνει ΝΑΙ και το ΝΑΙ... πάλι ΝΑΙ;

Mου λέει, αυτή είναι η κατάντια μας. Έχουμε καταντήσει κυνικοί!

Του λέω, αυτή είναι η κατάντια κυνικών που γίνεται δική μας όσο τους ακολουθούμε!

Συμφώνησε ο Τσίπρας.. να παραδοθούμε δεμένοι χειροπόδαρα!

Πριν από περίπου μια ώρα, απο τους Financial Times διέρρευσε το νέο ότι ο Τσίπρας συνθηκολόγησε, ουσιαστικά άνευ όρων. Μετάφραση του κύριου μέρους της είδησης:

Ο Αλέξης Τσίπρας θα δεχθεί όλους τους ορους "διάσωσης" που οι πιστωτές έβαλαν στο τραπεζι το Σαββατοκύριακο, εκτός ελάχιστες μικρο-αλλαγές, σύμφωνα με επιστολή που ο Έλληνας πρωθυπουργός έστειλε αργά το βράδυ της Τρίτης, το περιεχόμενο της οποίας έχουν λάβει οι Financial Times.

ποτέ δεν ξέρεις...

Κατά τους Financial Times (online), ο Τσίπρας ζήτησε από τις αρχές της ευρωζώνης ένα νέο, τρίτο "πακέτο διάσωσης" σε μια δραματική προσπάθεια αναζήτησης σανίδας σωτηρίας, ώρες πριν από τη λήξη της τρέχουσας συμφωνίας "διάσωσης" της χώρας.

Θα πεις "ναι στην ΕΕ"; Ναι! Θα πεις " όχι στην ΕΕ "; Ναι'! Πας καλά;

Όπως και να περιτυλίγουν το Όχι, εκτός αν του δώσουν τη σημασία που του προσάπτει το ΚΚΕ, τελικά "Ναι" στους νταβατζήδες τους μας καλούν να πούμε...

Εντούτοις, το Όχι θα τους τσούξει και πολύ μάλιστα! Θα περάσει το "ως εδώ και μη παρέκει" μήνυμα του λαού και επίσημα.

Τι ζητάει τώρα από τον λαό.

Τους είπα:

"Τι ζητάτε τώρα από τον λαό. 
Να πει όχι με την ψήφο του;Το ότι θα πει όχι είναι εξίσου σίγουρο με το ότι έχει ήδη πει όχι, όταν σας ψήφισε να "σχίσετε" το μνημόνιο.
Ωραία! Στις πέντε του Ιούλη θα φανεί: Ή τεράστια πλειοψηφία θα πει εκκωφαντικά όχι!
Μετά τι;
"Ξεκινάτε πάλι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους" για να επιτύχετε τι;
Την δική σας πρόταση των  47 και βάλε σελίδων...
Βρε, δεν πάτε να  γ@μ#8€1+€,  λέω εγώ;"