Το Πνεύμα του Αϊνστάιν και ... Ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ

Το πνεύμα του Αϊνστάιν επισκέπτεται κάποιον που μόλις  έλυσε άριστα τις ασκήσεις σε τεστ υψηλής  νοημοσύνης:

- Απάντησες σωστά σ’ όλες τις ερωτήσεις! Συγχαρητήρια του λέει...

- Ευχαριστώ , του απαντά ο άλλος.  Τώρα θέλω να με βοηθήσεις πρακτικά να σε φτάσω σε ύψος νοημοσύνης!

- A, μα αυτό 'ναι το ευκολότερο, του άπαντα ο Αϊνστάιν - έχω πεθάνει… Έχω δυο απορίες, όμως, αν μπορείς να μου τις λύσεις….

- Να τις ακούσω, λέει ο άλλος περιχαρής.

- Ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ;

-Ναι, λέει η αναδυόμενη μεγαλοφυΐα.

- Eίσαι μεγιστάνας του πλούτου; τον ρωτά ο Αϊνστάιν.

- Όχι, λέει η αναδυόμενη μεγαλοφυΐα.

- Και δεν το μετάνιωσες μετά από τα μέτρα που πήρε και παίρνει;

- Όχι! ψήφησα και θα ξαναψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ!

- Για ποιο λόγο; επιμένει ο Άλφρεδ…

- Διότι είμαι αριστερός και δεν θα ψήφιζα δεξιά.
- Δεν υπάρχει κάτι άλλο στην αριστερά; 

- Πώς. Υπάρχουν γκρουπούσκουλα εκτός βουλής, και το ΚΚΕ που εκπροσωπείται σ΄αυτήν. Και είναι το μόνο άξιο λόγου... Αλλά είναι δογματικό, ξεπερασμένο κι η ηγεσία του όπως  κι όσοι την ακολουθούν έχουν  την κύρια ευθύνη για ο,τι συμβαίνει... οι άνθρωποι είναι χαμηλότερης νοημοσύνης…

- Συγγνώμη, του λέει ο Αϊνστάιν, το ΚΚΕ είναι στην κυβέρνηση;
- Όχι!
- Τότε γιατι σου φταιει το ΚΚΕ;
- Γιατί δεν κάνει τη διαφορά, κι αρνείται να κυβερνήσει.
- Δηλαδή, αν εκανε τη διαφορά και κυβερνούσε, θα το στήριζες;
- Όχι. επ' ουδενί! Δεν με εκφράζει το σταλινικό πρόταγμά του καθόλου... 

- Δεν χρειάζεσαι βοήθεια από μένα, του λέει ο Αλφρεδ, και κτυπάει παλαμάκια…

- Δηλαδή είμαι στο ύψος σου! Επιβεβαιώνει  η αναδυόμενη μεγαλοφυΐα…

- Το έχεις ξεπεράσει, του λέει ο Αϊνστάιν, έχεις ήδη υπερβεί το όριο της κοινής λογικής, που μόνο ευφυείς και ηλίθιοι το καταφέρνουν…. 

… Και κοιτώντας προς τον ουρανό επανέλαβε: Δύο πράγματα είναι άπειρα: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αν και για το σύμπαν δεν είμαι σίγουρος.

Αν αυτό είναι ο μαρξισμός...

ydrocephalus
Synonyms	Water on the brain[1]
image borrowed from wikipedia

i am not talking about this unfortunate condition, I'm talking about the SYRIZA Supporter Syndrom  (SSS  - a new phenomenon) that causes severe irritation to whoever has a brain and also has the misfortune to contact it's sufferers....

***

Διαβάζω την υπενθύμιση στην Αυγή.... "Είναι πάντα καλό να θυμόμαστε τη διάσημη φράση που είπε ο Μαρξ: «Αν αυτό είναι ο μαρξισμός, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι εγώ δεν είμαι μαρξιστής». Κάποιοι στο χώρο της Αυγής «το παίζουν» και «ολίγον τι μαρξιστές».

Η παραπάνω ρήση του Μαρξ έχει γίνει τσιχλόφουσκα σε στόματα ελεεινών καιροσκόπων  και"ψαγμένων" Υδρο-ανεγκέφαλων. Λοιπόν θα πρότεινα την παράφραση της στους άλλους, που πίστεψαν τους πρώτους: «αν αυτό είναι ΣΥΡΙΖΑ, που προφανώς πρόκειται για το άκρον άωτον της ξεφτίλας, τότε  εγώ δεν είμαι Συριζαίος»… Αλλά για να το πουν αυτό, εκτός από φλοιό  εγκεφάλου χρειάζονται και τουλάχιστον μια τσίπα φιλότιμο (αν δεν κατοικούν στον Άρη βέβαια, ή δεν είναι αεριτζήδες, μαστροποί,  κεφαλαιοκράτες ή τοκογλύφοι… εννοείται).

με προορισμό την έρημο

Ετούτη η πόλη…

Με πόση ενέργεια άραγε

Με απορροφά προς το κέντρο της

Από  την κάθε οπή της…

Καθώς μπαίνω  μέσα της

Μου ξεδιπλώνεται

Σαν  επαναλαμβανόμενος

Μα και παράδοξα ωραίος εφιάλτης

Αλλά η συνουσία  μαζί της,

 Χωρίς πολλαπλούς οργασμούς,

Ή ωκεάνια έκσταση, λήγει με…

 "Coitus Interruptus"...

Με αναλώνει

Xωρίς να με μετενσαρκώνει  

Και βγαίνω, όπως μπήκα σχεδόν

Μ’ άδεια χέρια

Εκτός απ’ αυτή την πυξίδα

Που μάλλον δεν θα χρειαστεί 

Στο ταξίδι με προορισμό μου

Την έρημο  

Όπου θα πλοηγηθώ

Μοναχός μου επάνω στα κύματα

Της καυτής άμμου που σκέπασε

Ερείπια Πολιτισμών

Η αφύπνιση της άνοιξης

 

Σήμερα
Η άνοιξη με φτάνει
Γλείφοντας την βαθύτερη ουλή του προσώπου μου
Με φως 

Καθώς η φορά της παλίρροιας αλλάζει
Ο ήλιος υψώνεται με λυτρωτική ουδετερότητα
Και νά!  το πρώτο του  θαύμα: 
Μειώνει τη βαρύτητά μου! 

Συμβαίνει...

Από μια παιδική ζωγραφιά,  σαν δραπέτες
Τα χρώματα βάφουν με σχεδόν αθώα ευδαιμονία
Την στιγμή.  Ξεσηκώνεται η σκέψη μου νά `βρει τροφή
Κι εκεί που  η αναπηρική της  καρέκλα δεν φτάνει.. 

Ο ορίζοντας πιο αιχμηρός απ` το ξυράφι του Όκαμ
Κόβει, αφαιρεί τις παχύσαρκες  αμφιβολίες μου
Και  προχωρώ χωρίς φόρτο μια ακόμα  φορά
Προς ρήξη με το όριο της ορατότητάς μου

 

Συμβαίνει...

Λοιπόν,  ο,τι βρω εκεί.. .σε ύψος ή βάθος -
Χωρίς προσμονή ή και υπόσχεση
Δεν έχω λόγο να ψεύδομαι -
Ειμ` ελεύθερος

Εξαπάτηση μετά κυνισμού! – του Νίκου Μπογιόπουλου

 «…η αλήθεια – είπε –είναι ότι η φορολογική επιβάρυνση που συνεπάγεται η εφαρμογή του προϋπολογισμού του ’17  και του ’18 είναι μεγάλη. Και είναι μεγάλη για κρίσιμες κατηγορίες της κοινωνίας. Είναι μεγάλη για τους έντιμους και τους συνεπείς φορολογούμενους, είναι μεγάλη για τη μεσαία τάξη, είναι μεγάλη για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Και αυτή είναι μια συνειδητή επιλογή που μεταβατικά πήρε η κυβέρνηση ώστε να καταφέρει να ενισχύσει οικονομικά τα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας…»
.

  Ήταν αυτή η δήλωση Χουλιαράκη στη Βουλή που έτυχε της επιδοκιμασίας και του κ.Τσακαλώτου ο οποίος (αφού επιδόθηκε σε αστειάκια για φυματικές σαρανταποδαρούσες με μηνίσκο…) ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση δεν ομιλεί με όρους «success story» αλλά με όρους «true story».

   Παρατήρηση 1^η: Γνωρίζουμε άριστα, πλέον, ότι ουδέν μονιμότερον της… «μεταβατικής» – κατά Χουλιαράκη- υπερφορολόγησης.

   Παρατήρηση 2^η: Αυτό που οι υπουργοί της κυβέρνησης αποκαλούν «ειλικρίνεια», με όσο βρετανικό χιούμορ για σαρανταποδαρούσες με μηνίσκο ή για βίσωνες με πλατυποδία κι αν το επενδύσουν, εμείς εδώ στην Ελλάδα το λέμε έτσι: Κυνισμός!

   Παρατήρηση 3^η:  Η ομολογία ότι όχι μόνο φορολεηλατούντους έντιμους και τους συνεπείς, ότι όχι μόνο φοροληστεύουν τους αδύναμους αλλά και ότι το κάνουν από «συνειδητή επιλογή» (!) δεν αποκαλύπτει «απλά» τον κυνισμό τους.

   Αποδεικνύει, ταυτόχρονα, και την ουρανομήκη υποκρισία τους όταν μιλούν για «μερίσματα»και για «αντίμετρα» που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ψίχουλα εξαπάτησης των θυμάτων της μαζικής φτωχοποίησης που -κατόπιν «συνειδητής επιλογής» – προκαλούν.  

Πηγή: Εφημερίδα Real News 5/11/2017

Red rock views σχόλιο

Ξέρεις κάτι φίλε

;

Οι άνθρωποι (... Κι όρος «άνθρωποι» πολύ τους πάει) είναι σαρανταποδαρούσες που έχουν διανύσει πορεία πολύ χαμηλότερα από τον πάτο της αξιοπρέπειας, περπατώντας  πάνω από  τα ούρα των αφεντικών τους... Με το αζημείωτο φυσικα.... 

Συχαμερά υποκείμενα... που κέρδισαν το λαχείο-ευκαιρία να «το παίζουν» κυβέρνηση.. Μας έχει αποστομώσει όχι απλά ο κυνισμός τους, αλλα η άθλια χαμέρπειά τους... 


Τι να λέμε τώρα... Μόνο ύβρεις ταιριάζουν  σ' αυτούς που χωρίς τίποτε να λένε, ο,τι κάνουν είναι μια ύβρις... 

Άλλαξε Κάτι Άλλο;

Ξύπνησα πρόωρα κι αντί ν' αλλάξω πλευρό
Για να συνεχίσω... Είπα: 

Εκτός από την ώρα
Κάτι άλλο άλλαξε - 

Κέρδισες μία ώρα στο ρολόι;

Ας μη χάσεις ούτε λεπτό στη ζωή!

Έχεις εσύ την «πολυτέλεια» ενός νεογέννητου;

Εγώ όχι! Φτάνει το χασομέρι...

Ώρες, μέρες, βδομάδες, χρόνια ματαίωσης

Κι ο έρωτας παγιδευμένος σε μια σαρκοφάγο

Ενώ σ' όλα τα προεδρεία ο θάνατος
Κι υποτακτικοί του να σου λένε «μην ελπίζεις...»;

Ως εδώ ήταν!
Πες το κι εσύ: «Φτάνει!» 

Αν βγαίνει κάτι σαν δίδαγμα 

Από την αλλαγή της ώρας στο ρολόι

Είναι πως, αν το αποφασίσεις, μπορείς

Να γυρίσεις, όχι μόνο τους δείκτες του ρολογιού

Μπροστά ή πίσω -

Κι όχι μόνο γιατί αυτό έγινε σύμβαση - 

Μπορείς και το χρόνο, και τη ζωή σου ολόκληρη

Να γυρίσεις μπρος ή πίσω ... 

Και, αν το αποφασίσεις, 

Ούτε το «πίσω» είναι χαμένος χρόνος 

Μήτε το «μπρος» απαραιτήτως κέρδος σε ζωή - 

«άλμα» στο μέλλον, ή «ολίσθηση» στο παρελθόν

Από μόνα τους δεν είναι εγγύηση...
Λοιπόν μην αναθέτεις σε κανέναν!

Κάνε το όμως!

Φτάνει να έχεις πίστη ότι είναι αυτό που θέλεις...

Το αν αυτό που θέλεις θα πραγματοποιηθεί

Θα το δείξεις κυρίως  εσύ!

Ο χρόνος δεν επιφυλάσσει τίποτε· δεν έχει «τολμη»

Μήτε «αρετή»... Μη λες «θα δείξει...»

Είναι μια αφηρημένη έννοια στον νου σου 

Μαζί με ολη τη σαβούρα από... «έπεα πτερόεντα»

Έτη φωτός πριν απ' την έλευση της γλώσσας

Ή και πέρα από μια δικτατορία λογικής

Συγκεκριμένο ήταν, κι είν' αυτό που νιώθεις: 

Αρχίζοντας από ένα άγγιγμα...

Δύο χερια, ίσως, που να σε σηκώνουν 

Πριν αισθανθείς στα χείλη τη θηλή 

Του μαστού της ζωής - 

Και τα υπόλοιπα έπονται...

Asturias

Ana Vidovic plays Asturias by Isaac Albéniz

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε

A few days ago, I went to a church service held in memory of good family friend who died horrifically, painfully for him and those who loved him, and what is more, he died unnecessarily! Were it not for the essentialy non-existing medical service and care on this island (not a-typical of what is happening in Greece generally), he would still be with us now! The attack on the Health Care System in this country, in order to save money to pay the debt that was accumulated by stolen public funds due to corruption and support of the big monopolies here is totally evil in any trully religious sense! It is being destroyed systematically by a bunch of criminal, cynical, callous, and rapacious sociopaths, who play the role of government, (i.e by subhuman meat puppets) in a process that is ripping off the people, and the country, increasingly driving them  to despair.

The death of my friend is a testimony to this murderous policy... It literally kills people! And that is not the only one facet of a war  against those who have next to nothing by those who have defrauded them, robbed them, in order to  acquire vast fortunes of money and assets "by hook and by crook.".. And, "lo and behold"! This flock of greedy vultures fancy themselves as "Leftwing" government, adding insult to injury.. . They are "social democrats". No wonder people appear shocked, pathetic, and paralised, unable to fight back...

Anyway let me say something positive, albeit insignificant in the wider scheme of things:

Hearing with pleasure the music of the liturgy, a rare experience for an atheist (like myself) who seldom goes to church and only because his upbringing has left him remnants of a love for its rituals that bring people together, alas.. now vacant of its intended meaning..., I heard the song that I add to this post. And there is no intention for irony in my part, for I still have deep respect mixed with compassion for the ones  driven by a belief that contains the hope of the hopeless and helpless...

It is a masterpiece, to my ears, of Byzantine music, which the Greeks consider part of their cultural heritage... As someone, who's name I forget, told me once: with such music in the service of religion (let alone the use of often superb iconography, sculpture, theatrical phantasmagoric show that dresses up beautifully as a sacrosanct prayer to our only «savier», inspired, great architecture for the poor, and poetry,  etc, all forming a mystifying if not always passifying  ritual... is it any wonder why religionwill attract «the thirsty cuttle to the spring of water»?...

I could hear it as a hymn to Virgin Mary, but also (suddenly dumbfounded) as a song of adoration of womanhood, of motherhood, by a man -  or simply as a love song... And this , charged by the awareness that, at this moment in time, when the forces of destruction,  typified by  the clique of phalocratic male idiots and personified by threir chosen "ruller of the planet", are holding arms threatening to use them, bringing about more destruction on the heads of the destroyed, more devastation on the devastated by exploitation and greed...

It leads me to dare say that a person, to trully call himself "a man" he cannot fail but to see as a "goddess", or a "saint", the woman who carries, or who has given birth, to a child in this precarious word... Sanctified by virtue of her courage and natural capacity to bare it...

At a simple, basic level also, the antithesis between the exploited and their exploιτers today more than ever before perhaps, can be seen as an antithesis between Eros (love... the forgotten, repressed  heart of Christianity) and Thanatos...

After all, isn't Revolution a technology of desire used against and forced upon those who systematically, violently oppress it?

And so...

... So 

If they exploit you, use and abuse you

Rebel! But never ignore the fact that the exploitation of man by man is the root of all evil

If they assault you 
Choose whether to strike back or ignore them, but never turn the other cheek

If they slander you 
Despise slander but never be merciless to the slanderer, for he lies and slunders beneath you

If they destort your image  

Be yourself and never just the one others want you to be

If they attack your dignity

Stand straight on your feet. Never bend on your knees

If they devalue, denigrate you

Know yourself, get better, but never disrespect anyone, not even those who want to see themselves above you for, by virtue of that, they fall below you. 

If they take pleasure or are indifferent in offending you

Just ignore them! You cannot turn ignorance to wisdom by retaliation in kind

If they accuse you wrongly, 

Defend yourself, but never apologise in order to defer to or appease your accusers

But then, 

If they make you aware that you have done wrong 

Admit it!  And never refuse to make amends and pay the price for  your wrongdoing

If they want to be with you

Let them be, but never allow them at will to waste your time. It's your Life - and you only live it once

If they want to go

Just let them go! Tell them if you experience  loss, but never try to hold them  back

If they hate you

Love yourself, forget them or still love them, but never allow hatred to corrupt your sole

Finally, If they show you genuine love
Accept it as a divine gift, and love them too, be the mirror of their love, always remembering that love can only be sustained in its reflection 

Wrapped around your finger

wrapped around your finger?

Devil and the deep blue sea behind me

Vanish in the air you'll never find me

I will turn your face to alabaster

When you'll find your servant is your master