Νανοπολιτική - ή "η νέα μέλισσα."

Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν, στο εγγύς μέλλον να δούμε πραγματοποιημένο το εξης σενάριο επιστημονικής φαντασίας:

Ο πληθυσμός των μελισσών στον πλανήτη μειώνεται σε μια επιταχυνόμενη διαδικασία που απ' ένα σημείο και πέρα είναι και τεχνιτή. Πολυεθνικές εταιρίες, έχοντας προσδέσει ολοκληρωτικά τις πολιτικές και κρατικές δομές του πλανήτη με τρόπο που απροκάλυπτα να λειτουργούν ως υπηρετικός μηχανισμός τους, δημιουργούν συνθήκες για την πλήρη εξαφάνιση της μέλισσας απ' τον πρόσωπο της γης. Μια εξαφανιση, η οποία, ούτως ή άλλως, θα ήταν αναπόφευκτη λόγω της τρομακτικής περιβαλλοντικής καταστροφής που επιφέρει η καπιταλιστική οικονομική δραστηριότητα  σε πλανητική κλίμακα. Επιταχύνουν αυτή την διαδικασία τεχνιτά, έχοντας ήδη εξασφαλίσει μονοπωλιακή διάθεση στην διεθνή αγορά ενος προϊόντος, ως λύση του τρομακτικού πρόβληματος που εμφανίζεται με την εξαφάνιση της μέλισσας - που ειναι η καταστροφή της αγροτικής παραγωγής σε πλανητική κλίμακα. Χωρίς την φυσική μέλισσα, η αγροτική παραγωγή καθίσταται δυνατή μόνο με την χρησιμοποίηση ενός εμπορεύματος υψηλής τεχνολογίας, η παραγωγη και διάθεση του οποίου είναι κάτω απ' τον πληρη ελεγχο των πολυεθνικών μεγαπωλίων. Για να συνεχίσει να παράγεται επι γης ο,τι διατηρει εν ζωή τα έμβια όντα της, όσα διαφεύγουν ακομα την εξαφάνιση τους σε μια επίγεια χλωρίδα και πανίδα που υφίσταται πτώχευση, προϋποθέτει μαζική χρήση αυτού του προϊόντος. 

Και τι είν' αυτό;

ΨΥΧΗ ΑΠΟΥΣΑ

ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ

Δε σε γνωρίζει  ο ταύρος, ούτε η συκιά,

ούτε τα άλογα, ούτε τα μυρμήγκια του σπιτιού σου.

Δε σε γνωρίζει το παιδί ούτε το σούρουπο

γιατί για πάντα έχεις πεθάνει.

Δε σε γνωρίζει η ράχη της πέτρας,

μήτε η μαύρη φορεσιά όπου μέσα της συντρίβεσαι.

Δε σε γνωρίζει η βουβή σου θύμιση

γιατί για πάντα έχεις πεθάνει.

Το Φθινόπωρο θα ‘ρθει με τους σαλίγκαρους,

με της ομίχλης τα σταφύλια και τα σφιχτοδεμένα όρη,

όμως κανείς δε θα θελήσει τα μάτια σου να δεί

γιατί για πάντα έχεις πεθάνει.

Γιατί για πάντα έχεις πεθάνει,

όπως όλοι οι νεκροί της Γης,

όπως όλοι οι νεκροί, που λησμονιούνται

σαν τα ψόφια σκυλιά στοιβαγμένοι.

Κανείς δε σε γνωρίζει. ΌΧι. Κανείς. Όμως εγώ σε τραγουδάω.

Εγώ θα τραγουδώ παντοτινά το ωραίο προφίλ σου και τη χάρη σου.

Τη φημισμένη φρόνηση της γνώσης σου.

Τη δίψα σου για θάνατο, τη γεύση των χειλιών σου.

Τη θλίψη που είχε μέσα της η θαρραλέα χαρά σου.

Θα αργήσει πολύ να γεννηθεί, αν ποτέ γεννηθεί,

ένας τόσο λαμπερός, τόσο πλούσιος σε περιπέτειες, ανδαλουσιανός.

Εγώ θα τραγουδώ τη χάρη του με λέξεις που θρηνούν

και θα θυμάμαι μια θλιμμένη αύρα στα λιόδεντρα.

[Πηγη εδώ]

σε αίθουσα αναμονής ...

Sorry! Λάθος εικόνα. 

Αυτή που είχα κατά νου ήταν σουρεαλιστική μεν,

 αλλά όχι με τόσο ελαφριά αισθαντικότητα...

Η Ελλάδα είπε στο ΔΝΤ πως θα καθυστερήσει την πληρωμή της δόσης των 300 εκατομμυρίων ευρώ, μάθαμε απ' το bbc πριν λίγες ώρες.

Αλλά μην τρομάξεις, δεν πρόκειται για επαναστατική τακτική. Υπάρχει το προηγούμενο από δεκαετίας 1970, με βάση το οποίο μια κυβέρνηση μπορεί να πληρώσει στο τέλος του μήνα μαζεμένες όλες τις δόσεις του μήνα που οφείλει.

Και καλά πάμε! Προοδεύουμε!  Η τελευταία χώρα που έκανε κάτι τέτοιο ήταν η Ζάμπια, πριν  περίπου τριάντα χρόνια.

Ατιμία και αφιλοτιμία

Όταν παίζεις την αξιοπρεπεια σου στα ζάρια, 

την έχεις ήδη χάσει

Η ελληνική λέξη φιλότιμο, λέγεται πως δεν έχει ακριβή μετάφραση σε άλλη γλώσσα. Πιθανόν.  Απ' το λατινικό "integritas",  όμως, έχουν γεννηθεί πολλά παράγωγα, σε πολλές χώρες. Σημαίνει ακεραιότητα, αξιοπρέπεια (συνώνυμο του φιλότιμου). 

Κάποιοι, στην Ελλάδα, παραφράζοντας το γνωστό μας ρητό, λένε ότι "από τότε που βγήκε η πολιτική χάθηκε το φιλότιμο". Ούτε αυτό αληθεύει. Η έλλειψη ακεραιότητας δεν χαρακτηρίσει όλες τις πολιτικές, ούτε η έλλειψη φιλότιμου είναι γνώρισμα όλων  των πολιτικών, τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό, ακόμα κι αν μιλάμε για αστούς πολιτικούς . Ο Καραμανλής παραιτήθηκε μετά την ήττα του κόμματος του από το κόμμα του Γ.Α.Π., την ενσάρκωση της αισχρότερης μορφής αφιλοτιμίας. Ο Σαμαράς είναι γαντζωμένος στην κορυφή του κόμματος του, επιδεικνύοντας, για μιαν ακόμα φορά, άκρατη αφιλοτιμία  μετά την ήττα του από ένα ακόμα δείγμα πολιτικής ατιμίας.

Πριν λίγο καιρό, μετά τις εκλογές στη Βρετανία, παραιτήθηκαν κι οι τρεις πολιτικοί ηγέτες κομμάτων που ηττήθηκαν σ' αυτές: Ο Εd Miliband ( Labour Party),  ο Nick Clegg (Liberal Democrats), ακόμα και το κνώδαλο των κνωδάλων της Βρετανικής πολιτικής, ο Nigel Farage (UKIP). 

Κάποιοι, κάπου, κάποτε, στην αστική πολιτική δείχνουν αξιοπρέπεια, έστω κι αν αυτή είναι προσχηματική (με δοσμένο ότι, γενικά, δεν γίνεσαι πολιτικός υπηρέτης των αστών αν δεν πάσχεις από έλλειψη ακεραιότητας). Η έλλειψη πολιτικής ακεραιότητας σημαίνει ότι κάτι πολύ ουσιώδες λείπει από την συγκρότηση του ατόμου που χαρακτηρίζεται απ' αυτήν, κάτι που χωρίς αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένο, σαν άνθρωπος, ή πολιτικός με την πλέον υποφερτή έννοια. Ο ηθικά μισερός παραμένει μισάνθρωπος,  πάσχει από ηθική φτώχεια που τον καθιστά υπάνθρωπο. Αυτό, δεν μπορεί παρά να  χαρακτηρίζει και την συλλογικότητα στην οποία ανήκει. Το μέλος της, όποια θέση κι αν κατέχει στην ιεραρχία της, υποφέρει απ' την ίδια ηθική εξαθλίωση. Αυτό το σύμπτωμα παρακμής, διότι περί αυτού πρόκειται, δεν αγκαλιάζει μόνο τους ηγέτες.  Διαβρώνει και τους θλιβερούς ακόλουθους. Κι όταν ένας λαός ανέχεται μια τέτοια αθλιότητα, τον χαρακτηρίζει η ίδια μιζέρια. Δεν είμαστε μόνο άξιοι της δημοκρατίας που έχουμε, "η δημοκρατια ειναι ενα κατασκεύασμα που εξασφαλίζει οτι οτι δεν κυβερνιόμαστε καλύτερα απ' ότι μας αξιζει", είπε σοφά George Bernard Shaw, είμαστε και άξιοι αυτών των ομοιωμάτων ανθρώπου που αναδεικνύουμε ή αναγνωρίζουμε ως ηγέτες μας. 

Χθες και προχθές  βούιζαν τα μέσα για το γεγονός ότι συναντήθηκαν στην Ευρώπη που τόσο λατρεύουν οι ραγιάδες εδώ,  οι νταβατζήδες των εδώ ομοιωμάτων ανθρώπου που μας κυβερνούν, για να αποφασίσουν για το μέλλον της διαπραγμάτευσης, κεκλεισμένων των θυρών, με "την δική μας κυβέρνηση" να έχει αποβληθεί, και να περιμένει εκ των έξωθεν να μάθει  τι αποφάσισαν. 

Πόσο πρέπει να εξευτελιστεί ένα άτομο, ή μια κυβέρνηση, για να πει "αρκετά" ;

Με δοσμένες τις δεσμεύσεις τους,  θα έπρεπε να παραιτηθούν αμέσως, αν είχαν φιλότιμο. 

Αλλά αν οι δεσμεύσεις τους δεν είναι παρά το άλλο όνομα για τα δεσμά του λαού...

Δεν το θεωρείς ακατανόητη ψύχωση, ότι κάποιοι είναι έτοιμοι να δεχτούν αυτήν την αθλιότητα και μάλιστα να την παρουσιάζουν ως "εθνική υπερηφάνεια";

***

Image borrowed from here

Τι είναι αυτό τώρα;

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, μάθαμε πως προσήλθε στην έκτακτη σύσκεψη που πραγματοποιηθηκε στο Μαξίμου, δηλώνοντας πως δεν έχει ακόμη πληροφορίες για το περιεχόμενο "της συμφωνίας με τους πιστωτές."

Μια λογική απορία τώρα: Αν δεν ξέρει ο υπεύθυνος για τις διαπραγματεύσεις το περιεχόμενο "της συμφωνίας με τους πιστωτές", ποιός ξέρει;

Μήπως δεν ξέρει ούτε ο Τσίπρας, υπό τον οποίο πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη; Μήπως δεν ξέρουν κι ο αντιπροέδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, κι οι υπουργοί Επικρατείας, Ν. Παππάς και Αλ. Φλαμπουράρης, τα συστατικά του πυρήνα της κυβέρνησης, παρουσία των οποίων πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη;

Εγώ λέω πως κανείς δεν ξέρει και δεν θα ξέρει.... μέχρι να του υπαγορεύσουν τα αφεντικά τους το περιεχόμενο της συμφωνίας. 

Πλησίασεν η ώρα; Ποιος ξέρει; 

Μετά λέει ο Τσακαλώτος «Ο κόσμος δεν πρέπει να ανησυχεί». 

Ο κόσμος έχει μάθει να μην ξέρει τι άλλο να κάνει απ' το να ανησυχεί. 

Ανησυχεί ήσυχα, όμως, βουβά. Μπορεί να θέλει να κραυγάζει, αλλά ήχος, φωνή δεν βγαίνει. Δεν βγαίνει  ούτε καν αυτό το hiss, ο  παρασιτικός ήχος του ραδιοφώνου που χάλασε ή δεν πιάνει στα μήκη κύματος που εκπέμπουν οι πολιτικοί. 

Τι είναι αυτό τώρα; Βραχνάς εφιάλτη ή επίδραση της μαζικής λοβοτομής που περιγράφεται ως "δημοκρατική επιλογή" (του μικρότερου κακού, της άλλης όψης του οπορτουνισμού"); 

I Love My Country

Δανείστηκα αυτή την εικόνα απο φωτοαφιέρωμα στον σημερινό Ριζο.

Με τίτλο Η άλλη όψη του καπιταλιστικού "παράδεισου", το κείμενο αναφέρεται στις ΗΠΑ και μεταξύ άλλων λέει:

[...] την ίδια ώρα που η πλουτοκρατία και οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι είδαν τα κέρδη τους να αυξάνονται με μεγαλύτερο από πριν ρυθμό, παρά τις προβλέψεις για ανάπτυξη πάνω 3% μέσα στο 2015, παρά τα ψίχουλα που υπόσχεται η διαχείριση Ομπάμα, πάνω από 50 εκατομμύρια είναι οι Αμερικανοί εργαζόμενοι και άνεργοι, που ζουν κοντά ή κάτω από τα όρια της φτώχειας, και πολλά εκατομμύρια οι χαμηλόμισθοι και κακοπληρωμένοι εργάτες.

Μια πολύ χρήσιμη υπενθύμιση

Μια σημαντικότατη υπενθύμιση [απο το Lenin Reloaded, την οποία αντιγράφω]

Το δώρο του Λένιν: Ένας καθρέφτης για να κοιτάξουμε τα μούτρα μας

Ο Χόμπσον κάνει την παρακάτω οικονομική εκτίμηση σχετικά με την προοπτική του μοιράσματος της Κίνας: "Το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ευρώπης θα μπορούσε τότε να πάρει την όψη και τον χαρακτήρα που έχουν σήμερα ορισμένα μέρη αυτών των χωρών: η Νότια Αγγλία, η Ριβιέρα, τα μέρη της Ιταλίας και της Ελβετίας που τα επισκέπτονται περισσότερο οι περιηγητές και που κατοικούνται από πλούσιους, και συγκεκριμένα: από μια μικρή χούφτα πλούσιους αριστοκράτες που εισπράττουν μερίσματα και εισοδήματα από την Άπω Ανατολή, μαζί με μια κάπως πιο σημαντική ομάδα από εξ επαγγέλματος υπαλλήλους και εμπόρους και μ' ένα μεγαλύτερο αριθμό από υπηρέτες και εργάτες της βιομηχανίας που ασχολείται με την τελική κατεργασία βιομηχανικών προϊόντων.

Για να είμαστε δίκαιοι με τον ΣΥΡΙΖΑ...

Θα πει κανείς: Καλά, από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν έχουν κάνει τίποτα οι σημερινοί κυβερνώντες; Η αλήθεια είναι ότι έχουν κάνει. Οπως έγραφε ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ - τότε που στα αστικά ΜΜΕ επικρατούσε περίπου το κλίμα του ότι «έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και θα αρχίσει να βρέχει λεφτά για τους εργαζόμενους» - το περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» και όσα θα γίνονταν τις πρώτες 100 μέρες είχε και άλλες, λιγότερο προβεβλημένες πλευρές. Αυτές που αφορούσαν και αφορούν τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς τους μεγαλοεπιχειρηματίες και το κεφάλαιο.

Ο πυρηνικός πόλεμος το πιθανό μέλλον μας;

Ο Λευκός Οίκος είναι αποφασισμένος  να εμποδίσει την άνοδο των βασικών, πυρηνικά εξοπλισμένων κρατών, ήτοι την Ρωσία και την Κίνα, τα  οποία δεν συνδέονται με  την «παγκόσμια αποδοχή της ηγεμονίας της Ουάσιγκτον», λέει ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Πολιτικής Οικονομίας, Paul Craig Roberts.

Ο πρώην Αμερικανός βοηθός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών για την οικονομική πολιτική, ο Δρ Paul Craig Roberts, έχει γράψει στο blog του ότι το Πεκίνο είναι επί του παρόντος "αντιμέτωπο με το Pivot to Asia [σ.σ. - αμερικανικό γεωπολιτικό δόγμα που αφορά την από το 2012 στροφή του ενδιαφέροντος  προς το χώρο της Ανατολικής Ασίας] και την κατασκευή νέων  αμερικανικών ναυτικών και αεροπορικών  βάσεων  για εξασφάλιση του ελέγχου από την  Ουάσιγκτον της Νότιας  Σινικής Θάλασσας,  που τώρα ορίζεται  ως περιοχή  αμερικανικών εθνικών συμφερόντων. "

A Clearing Between Earth and Air

Scanner