50 αλήθειες για τον Ούγκο Τσάβες και την Μπολιβαριανή Επανάσταση

Red rock views - Δεν συμμερίζομαι ιδέες περί «δημοκρατικής νομιμοποίησης», ούτε και εντυπωσιάζομαι αν ο Τζέιμς Κάρτερ, ή οποιασδήποτε άλλος θεωρεί ότι το εκλογικό σύστημα της Βενεζουέλας «είναι το καλύτερο του κόσμου». Ωστόσο αναδημοσιεύω απο το ενδιαφέρον ιστολόγιο Cuba De Corazon το παρον άρθρο γιατί αναφέρεται στα λίγα ή πολλά που έγιναν στην Βενεζουέλα επί Τσαβεζ, τα οποία δεν ανάγονται σε σοσιαλιστική επανάσταση, αλλά (μέχρι στιγμής) σε γνήσια σοσιαλδημοκρατική μεταρρύθμιση, και εξηγούν την δημοτικότητα του περισσότερο από το χάρισμα του.

************

50 αλήθειες για τον Ούγκο Τσάβες και την Μπολιβαριανή Επανάσταση

Του Salim Lamrani            

.

 Ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες πέθανε  στις 5 Μάρτη 2013 σε ηλικία 58 ετών από καρκίνο, έχοντας σημαδεψει για πάντα την ιστορία της Βενεζουέλας και της Λατινικής Αμερικής.

1. Ποτέ στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής ένας πολιτικός ηγέτης δεν έφτασε σε τέτοια επίπεδα αναμφισβήτητης δημοκρατικής νομιμοποίησης. Από το 1999 που κέρδισε την εξουσία ο Ούγκο Τσάβες,  πραγματοποιήθηκαν στην Βενεζουέλα 16 εκλογικές αναμετρήσεις, η τελευταία στις 7 Οκτώβρη 2012, από τις οποίες κέρδισε τις 15 [1], και πάντα με διαφορά 10-20 μονάδες από τους αντιπάλους του.

2. Όλοι οι διεθνείς παρατηρητές σε αυτές τις εκλογικές αναμετρήσεις, από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών μέχρι την  Ένωση Εθνών της Νότιας Αμερικής και το Ίδρυμα Κάρτερ, αναγνώρισαν το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικασίας.

3. Ακόμα και ο Τζέιμς Κάρτερ, πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, δήλωσε ότι το εκλογικό σύστημα της Βενεζουέλας «είναι το καλύτερο του κόσμου».

4. Το 1998 καθιερώνεται η καθολική πρόσβαση στην εκπαίδευση και 1,5 εκατ. Βενεζολάνοι μαθαίνουν ανάγνωση και γραφή στα πλαίσια της εκστρατείας κατά του αναλφαβητισμού που ονομάστηκε «Misión Robinson».

5.  Τον Δεκέμβριο του 2005 η UNESCO διακηρύττει την εξάλειψη του αναλφαβητισμού στην Βενεζουέλα.

6.   Ο αριθμός των παιδιών που πάνε σχολείο αυξήθηκε από 6 εκατομμύρια το 1998 σε 13 εκατομμύρια το 2011, ανεβάζοντας το ποσοστό εγγραφής στα σχολεία σε 93,2%.

7.  Ξεκινά η «Misión Robinson II» με στόχο να τελειώσει το σύνολο του πληθυσμού την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το ποσοστό εγγραφής μαθητών στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση αυξάνεται από 53,6% το 2010 σε 73,3% το 2011.

8.  Οι  Αποστολές (Μisión)  Ribas και Sucre  επιτρέπουν σε χιλιάδες νέους και ενήλικες να ξεκινήσουν πανεπιστημιακές σπουδές. Δημιουργούνται νέα πανεπιστήμια, και ο αριθμός των φοιτητών από  895.000 το 2010 αυξάνεται σε 2.300.000 το 2011.

9.  Δημιουργείται το  Εθνικό Σύστημα Δημόσιας Υγείας  για να εξασφαλίσει ελεύθερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη σε όλους τους πολίτες της Βενεζουέλας.  Από το 2005 έως το 2012 δημιουργούνται 7.873 Κέντρα Υγείας.

10.  Αυξάνεται ο αριθμός γιατρών από 20 σε 80 ανά 100.000 κατοίκους.

11. Από το 2003 έως το 2011 θα σωθούν 1,7 εκατομμύρια ζωές, χάρη στην Αποστολή Barrio Adentro που πραγματοποιεί 534 εκατομμύρια ιατρικές εξετάσεις καλύπτοντας 17 εκατομμύρια ανθρώπους από 3 εκατομμύρια που είχαν πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες το 1998.

12.  Μειώνεται το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας από 19,1 τοις χιλίοις το 1998 σε 10 τοις χιλίοις το 2012 (-49%).

13.  Το προσδόκιμο όριο ζωής από 72,2 χρόνια το 1999 φτάνει τα 74,3 χρόνια το 2011.

14.  Χάρη στο πρόγραμμα Milagro που ξεκίνησε το 2004 [συνεργασία Κούβας – Βενεζουέλας] 1,5 εκατομμύρια ασθενείς με καταρράκτη και άλλες παθήσεις των ματιών αποκαθιστούν την όρασή τους.

15.  Από το 1999 έως το 2011 το ποσοστό της φτώχειας μειώθηκε από 42,8% σε 26,5% και της ακραίας φτώχειας από 16,6% σε 7%.

16. Στον  Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (HDI) του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP) η Βενεζουέλα σκαρφάλωσε από την θέση 83 (0,565) το 2000 στην θέση 73 (0,735) το 2011 και εισήλθε στην κατηγορία των χωρών με υψηλό HDI.

17.  Ο δείκτης GINI με τον οποίο υπολογίζεται η ανισότητα σε μια χώρα. από 0,46 το 1999 έπεσε στο 0,30 το 2011.

18. Σύμφωνα με τον  UNDP  η Βενεζουέλα έχει τον χαμηλότερο συντελεστή  GINI  στην Λατινική Αμερική και έχει την μικρότερη ανισότητα από τις χώρες της περιοχής.

19.  Το ποσοστό παιδικού υποσιτισμού μειώθηκε κατά 40% από το 1999.

20.  Το ποσοστό του πληθυσμού με πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό ήταν το 1999 82%. Τώρα φθάνει στο 95%.

21.  Επί προεδρίας Τσάβες οι κοινωνικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 60,6%.

22.  Πριν το 1999 υπήρχαν στην Βενεζουέλα μόνο 387.000 συνταξιούχοι, σήμερα ο αριθμός τους ξεπερνάει  τα 2,1 εκατομμύρια.

23.  Από το 1999 μέχρι σήμερα χτίστηκαν 700.000 κατοικίες.

24. Περισσότερο από 1 εκατομμύριο εκτάρια γης, παραχωρήθηκαν το ίδιο διάστημα σε ιθαγενείς πληθυσμούς της χώρας.

25. Η αγροτική μεταρρύθμιση επέτρεψε σε δεκάδες χιλιάδες αγρότες να αποκτήσουν την δική τους γη,  καθώς διανεμήθηκαν πάνω από 3 εκατομμύρια εκτάρια γης.

26. Το 1999 η Βενεζουέλα παρήγαγε το  51% των τροφίμων που κατανάλωνε. Το 2012, ενώ η κατανάλωση τροφίμων αυξήθηκε κατά 81% η  εθνική παραγωγή καλύπτει το 71%. Αν η κατανάλωση τροφίμων ήταν εφάμιλη με του 1999, η εθνική παραγωγή θα κάλυπτε το 140% της κατανάλωσης σε εθνικό επίπεδο.

27.  Αυξήθηκε η κατανάλωση κρέατος κατά 75% και κατά 50% η κατανάλωση θερμίδων από τους Βενεζολάνους, χάρη στο πρόγραμμα Misión Mercal  που δημιούργησε 22.000 καταστήματα τροφίμων (MERCAL , Casas de Alimentación , PDVAL ) όπου τα προϊόντα επιδοτούνται γύρω στο 30%.

28.  Στα πλαίσια του προγράμματος Alimentación Escolar, 5 εκατομμύρια παιδιά σιτίζονται δωρεάν στα σχολεία, έναντι 250 χιλιάδων το 1999.

29.  Το ποσοστό υποσιτισμού έπεσε στο 3% το 2012 από 21% το 1998.

30.  Σύμφωνα με τον οργανισμό του ΟΗΕ για τα τρόφιμα και την γεωργία FAO η Βενεζουέλα είναι η πιο προωθημένη χώρα της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής στο μέτωπο της εξάλειψης της πείνας.

31. Η εθνικοποίηση το 2003 της πετρελαϊκής εταιρείας PDVSA επέτρεψε στην Βενεζουέλα να ανακτήσει την κυριαρχία της στον τομέα της ενέργειας.

32. Η εθνικοποίηση του ηλεκτρικού και των τηλεπικοινωνιών  (CANTV και Electricidad de Caracas) τερμάτισε την κυριαρχία των μονοπωλίων και επέτρεψε την καθολική πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες.

33.  Πάνω από 50.000 συνεταιρισμοί δημιουργήθηκαν  σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

34.  Δημιουργήθηκαν περισσότερες από 4 .000.000 θέσεις εργασίας ρίχνοντας το ποσοστό ανεργίας από  15,2% το 1998 σε 6,4% το 2012.

35. Ο κατώτερος μισθός από 100 bolívares (16 δολλάρια ΗΠΑ) το 1998 έφτασε τα 2048 Bv (σχεδόν 330 $) το 2010 [3]. Πρόκειται για τον υψηλότερο βασικό μισθό στην Λατινική Αμερική.

36. Το 1999 το 65% του εργατικού δυναμικού αμείβονταν με τον κατώτερο μισθό. Το 2012 μόνο το 21,1% των εργαζόμενων είχε αυτό το επίπεδο αμοιβής.

37. Οι ενήλικες πάνω από μια ορισμένη ηλικία που δεν εργάστηκαν ποτέ, λαμβάνουν σήμερα  προνοιακό επίδομα ίσο με το 60% του βασικού μισθού.

38. Οι απροστάτευτες γυναίκες και τα άτομα με αναπηρία λαμβάνουν επίδομα ίσο με το 80% του κατώτερου μισθού.

39.  Οι ώρες εργασίας μειώθηκαν σε 6 ώρες την ημέρα / 36 ώρες την εβδομάδα χωρίς μείωση των αποδοχών.

40.  Το δημόσιο χρέος από 45% του ΑΕΠ το 1998 έπεσε στο 20% το 2011 και η Βενεζουέλα αποσύρθηκε από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα αποπληρώνοντας στο ακέραιο όλα τα χρέη της.

41.  Το 2012 η Βενεζουέλα είχε ανάπτυξη 5,5%, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στον κόσμο.

42.  Το κατά κεφαλή ΑΕΠ αυξήθηκε από 4.100$ το 1999 σε 10.810$ το 2012.

43.  Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση  «World Happiness» του 2012, η Βενεζουέλα είναι η δεύτερη πιο ευτυχισμένη χώρα της Λατινικής Αμερικής, πίσω από την Κόστα Ρίκα, στην 19^η θέση της παγκόσμιας κατάταξης, πάνω από την Γερμανία και την Ισπανία.

44.  Η Βενεζουέλα προσφέρει άμεση βοήθεια στις χώρες της Αμερικής, πολύ πιο σημαντική από αυτήν που προσφέρουν οι ΗΠΑ. Το 2007 η κυβέρνηση Τσάβες χορήγησε πάνω από  8,8 δισ. δολάρια σε δωρεές, χρηματοδοτήσεις και ενεργειακή βοήθεια, αντίθετα από την κυβέρνηση Μπους που χορήγησε μόνο 3 δισ.

45.  Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Βενεζουέλα έχει τους δικούς της δορυφόρους  (Bolívar και Miranda) και είναι πλέον κυρίαρχη στον τομέα της διαστημικής τεχνολογίας. Εχει επίσης τηλεπικοινωνιακή και διαδικτυακή κάλυψη σε όλο της το έδαφος.

46. Η δημιουργία της PETROCARIBE to 2005 επέτρεψε σε 18 χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής με 90 εκατομμύρια κατοίκους να αποκτήσουν επιδοτούμενο κατά 40-60% πετρέλαιο  και να εξασφαλίσουν τον ενεργειακό ανεφοδιασμό τους.

47.  Η Βενεζουέλα βοηθά επίσης μη προνομιούχες κοινότητες στις ΗΠΑ, παρέχοντάς τους καύσιμα σε επιδοτούμενες τιμές.

48. Η δημιουργία της Μπολιβαριανής Συμμαχίας για τους Λαούς της Αμερικής μας (ALBA) το 2004 από την Κούβα και την Βενεζουέλα έθεσε τις βάσεις μιας ουσιαστικής συμμαχίας στη βάση της αμοιβαιότητας που βάζει τον άνθρωπο στο κέντρο της κοινωνικής διαδικασίας και συμμετέχουν σε αυτήν σήμερα 8 χώρες. Στόχος της είναι η καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

49.  Ο Ούγκο Τσάβες ήταν ο πρωτεργάτης της δημιουργίας  το 2011 της Κοινότητας Κρατών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (CELAC) στην οποία ενώθηκαν για πρώτη φορά τα 33 έθνη της περιοχής έτσι ώστε να χειραφετηθούν από την κηδεμονία των ΗΠΑ και του Καναδά.

50. O Oύγκο Τσάβες έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ειρηνευτική διαδικασία στην Κολομβία. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος της Κολομβίας Juan Manuel Santos «αν κινούμαστε σήμερα στο έδαφος ενός σταθερού ειρηνευτικού σχεδίου, αν έχουμε συγκεκριμένα αποτελέσματα και πρόοδο, πράγμα που δεν είχαμε επιτύχει ποτέ μέχρι σήμερα με τις FARC, αυτό οφείλεται και στην αφοσίωση και την δέσμευση του Τσάβες και της κυβέρνησης της Βενεζουέλας».

 [1] Έχασε μόνο το δημοψήφισμα του 2007 για την επέκταση της προεδρικής θητείας και άλλες συνταγματικές τροποποιήσεις. Το κέρδισε όταν επαναλήφθηκε το 2009.

[2] Τελευταία αύξηση του βασικού μισθού έγινε το 2012 κατά 32%.

 Πηγή:  Cubadebate /cubaniagriega.blogspot.gr

 δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Opera Mundi και στα ελληνικά στο  Prensa Rebelde.

φορολογικά αμαρτήματα και ΣΥΡΙΖΑ

Τι λεν οι ειδικοί του ΑΝΤΙΣΤΥΡΙΖΑ για τους φόρους;

Λένε πως τα εφτά φορολογικά αμαρτήματα της συγκυβέρνησης είναι: 

1. Φορολόγηση ατομικών επιχειρήσεων

2. Φορολόγηση προσωπικών εταιρειών

Οι προσωπικές εταιρίες, οδηγούνται σε αφανισμό 

3. Φορολόγηση μισθωμάτων

ι επιπλέον φόρους εισοδήματος για τους μικροϊδιοκτήτες, που μέχρι πέρυσι ήταν στα όρια του αφορολόγητου, και ευνοϊκή μεταχείριση για τους μεγαλοϊδιοκτήτες ακινήτων, 

4. Φορολόγηση μερισμάτων

Μειώνεται η φορολόγηση των διανεμόμενων μερισμάτων Δισεκατομμύρια ευρώ έχουν φύγει την τελευταία πενταετία, χωρίς καμία φορολογική επιβάρυνση, προς τις πολυεθνικές μητρικές 

5. Φορολογική εξόντωση των αγροτικών συνεταιρισμών

καταργεί την απαλλαγή από τον φόρο που

Φορολογική στοργή για τις τράπεζες

Η φορολογική προστασία των τραπεζών έχει προοπτική τριακονταετίας. 

7. Καμιά πρόβλεψη για την αποτροπή της φοροδιαφυγής

Δεν υπάρχει καμία αναφορά για ενίσχυση και επιμόρφωση του ελεγκτικού μηχανισμού ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες που η πραγματικότητα διαμορφώνει.

Ας πούμε πως σχετικά καλά ακούγονται αυτές οι παρατηρήσεις. Το "δια ταυτα" όμως ειναι και τι προτεινουν να κανουν. Σωστα; 

Να και μια απο τις προτασεις τους:   

"Προτείνουμε: Ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος ώστε να είναι, δίκαιο, απλό, αποτελεσματικό. Θα αποκαταστήσουμε όλες τις αδικίες που αυτό το νομοσχέδιο επιφέρει, σεβόμενοι τον ελληνικό λαό και το σύνταγμα".

 Σοβαρά, έ; Για κάνε το πιο λιανά.

"* Καταθέτουμε συγκεκριμένη πρόταση για την ανακούφιση των νοικοκυριών από τη βάρβαρη φορολογική πολιτική και τα επαχθή χρέη με καθορισμό ανώτατου ορίου μηνιαίας καταβολής φορολογικών υποχρεώσεων, ανάλογα με το οικογενειακό εισόδημα. Όταν το ατομικό εισόδημα είναι μέχρι 650 ευρώ, και το οικογενειακό μέχρι 1.300 ευρώ, τα χρέη θα παγώνουν, μέχρι να βρεθούν οι υπόχρεοι στην οικονομική κατάσταση που θα τους επιτρέπει την αποπληρωμή".

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: 

Δηλαδή τι σημαίνει αυτό; Αυτοί που έχουν ατομικό εισόδημα  651 ευρώ, και οικογενειακό μέχρι 1.301 θα πληρώνουν και θα λεν κι ένα τραγούδι! Ενώ οι άλλοι με μικρότερα αντίστοιχα εισοδήματα θα τα χρωστάνε μέχρι... 

μεχρι να πεθάνουν. 

Ούτε τα χαράτσια δεν προτείνουν να καταργήσουν, γαμώ τον αντίχριστό τους...

και νά 'ταν μόνο αυτό...
***

Για το φορολογικό που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ (απο τον Ριζο)

Από τα κιτάπια του κεφαλαίου είναι οι συνταγές διαχείρισης του φορολογικού συστήματος που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτές παρουσιάστηκαν σε ημερίδα το Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του κόμματος. Τα περί «ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων» από τα επιπλέον φορολογικά βάρη που του φόρτωσε το κυρίαρχο μείγμα της διαχείρισης, είναι μόνο για «ξεκάρφωμα» και για να συντηρείται η βολική για το δίπολο συζήτηση, για το ποιος από τους δυο σφάζει καλύτερα. «Γαργάρα» -κατά το κοινώς λεγόμενο- κάνουν την κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, ενώ και η όποια καλυτέρευση της κατάστασης για το λαό που στενάζει, επαφίεται στους ρυθμούς ανάκαμψης των καπιταλιστικών κερδών και της οικονομίας, όπως ακριβώς ευαγγελίζονται η συγκυβέρνηση, μαζί και οι ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί (ΕΕ - ΔΝΤ). Μεταξύ άλλων, από τους ομιλητές (Αλ. Τσίπρας, Γ. Δραγασάκης, Γ. Μηλιός) και τα κείμενα του Τμήματος Οικονομίας του ΣΥΡΙΖΑ, προκύπτουν χονδρικά οι εξής προτάσεις:

-- Για την «ανακούφιση από τη βάρβαρη φορολογική πολιτική και τα επαχθή χρέη», ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται «την έστω σταδιακή (και πάντως μακροπρόθεσμη) αποπληρωμή των οφειλών, που πλέον έρχονται σε αντιπαράθεση με την επιβίωση των πολιτών». Δηλαδή, θα διασφαλίσει ώστε τα κάθε λογής χαράτσια και φόροι που φορτώθηκαν «άδικα» στο λαό (ΕΕΤΗΔΕ, ΦΑΠ κ.ά.) να πληρωθούν μέχρι τελευταίας δεκάρας, αλλά με ευκολίες πληρωμής! Σαν αυτές που κάνουν οι τράπεζες, προσφέροντας πιστωτικές κάρτες για την αποπληρωμή του φόρου εισοδήματος! Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται συγκεκριμένα ότι θα θεσπίσει πλαφόν στο ύψος κάθε δόσης προς την εφορία για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα χρέη τους. Δηλαδή, δεν θα διαγράψει αυτά τα χρέη, ούτε θα σταματήσει να τα εισπράττει στο μέλλον, αλλά θα τα ρυθμίσει. Διευκρινίζει μάλιστα ότι «τα χρέη στα οποία δεν αντιστοιχεί μηνιαία δόση καταβολής (λόγω του ύψους των εισοδημάτων), δεν διαγράφονται αλλά "παγώνουν" (δεν προστίθενται προσαυξήσεις, ούτε λαμβάνει οποιοδήποτε μέτρο είσπραξης η εφορία) μέχρι οι υπόχρεοι να βρεθούν σε οικονομική κατάσταση, η οποία θα τους επιτρέπει τη σταδιακή έστω, εξόφλησή τους».
-- Μόνιμο θα είναι και το χαράτσι της ΔΕΗ, όπως προκύπτει από τα ευχολόγια του Γ. Μηλιού στη χτεσινή παρουσίαση, όπου σημείωσε: «Θεωρούμε ότι το "χαράτσι" ακινήτων είναι παράνομο και αντισυνταγματικό, όπως από την αρχή της εφαρμογής του συγκεκριμένου έκτακτου, υποτίθεται, μέτρου είχαμε επισημάνει, και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να επιμένουμε στην οριστική κατάργησή του». Τις προάλλες, ο Γ. Δραγασάκης διαβεβαίωνε ότι το χαράτσι δεν πρόκειται να καταργηθεί, αν βρεθεί «ισοδύναμο» έσοδο να το αντικαταστήσει, φυσικά από την τσέπη του λαού.
-- Βάζοντας σαν προϋπόθεση να ολοκληρωθεί το περιουσιολόγιο, για το οποίο μιλάει και η σημερινή συγκυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται «την ουσιαστική φορολογική ανακούφιση των ανέργων, των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των μικροϊδιοκτητών, των μικρομετόχων και μικροομολογιούχων, με ταυτόχρονη αύξηση των συνολικών εσόδων του κράτους». Σε ό,τι αφορά την κλίμακα της φορολόγησης για τα φυσικά πρόσωπα, προτείνει «το ατομικό αφορολόγητο εισόδημα να προσδιορίζεται κατ' έτος, σαν ποσοστό επί του, εκάστοτε, ορίου της φτώχειας. Με τα σημερινά δεδομένα το όριο είναι, για το 2013, στα επίπεδα των 12.000 ευρώ (...) Αύξηση του αφορολογήτου ορίου για κάθε παιδί. Προτείνουμε 2.000 ευρώ για το πρώτο και για το δεύτερο παιδί και 3.000 ευρώ για κάθε επόμενο». Ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί στις προτάσεις του το επίσημο όριο της φτώχειας που βάζει η ΕΕ και το οποίο συσκοτίζει τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού και τις σύγχρονες ανάγκες της. Σήμερα, καμιά τετραμελής οικογένεια δεν μπορεί να ζήσει με αφορολόγητο μικρότερο των 40.000, προσαυξημένο κατά 5.000 για κάθε παιδί. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι μια τετραμελής οικογένεια με εισόδημα ένα ευρώ πάνω από τις 16.000, πρέπει να φορολογείται και μάλιστα με «φορολόγηση όλων των εισοδημάτων των φυσικών προσώπων με την ίδια κλίμακα». Το εισόδημα των φυσικών προσώπων, είτε μισθός και σύνταξη, είτε κέρδη από μετοχές και μερίσματα, είτε κάποιο μικρό ή μεγάλο εισόδημα από νοίκι, θα φορολογείται, κατά το ΣΥΡΙΖΑ, με βάση την ίδια φορολογική κλίμακα. Από την ενιαία κλίμακα εξαιρούν του τόκους καταθέσεων, ανεξάρτητα από το ύψος, καταπώς ήδη ισχύει και προτείνεται από τους τραπεζίτες και τα άλλα τμήματα του κεφαλαίου.
-- Για τα νομικά πρόσωπα «άμεσος στόχος στο πεδίο της φορολογίας των επιχειρήσεων αποτελεί η αύξηση των φορολογικών εσόδων στο ύψος του μέσου όρου της ευρωζώνης (...) Οι βασικοί άξονες των αλλαγών στη φορολογία των επιχειρήσεων είναι: Προοδευτική (χρονικά) αύξηση του συντελεστή φορολογίας για τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις (...) Δραστική αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για τις συναλλαγές με εταιρείες που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους (off shore εταιρείες) και σε χώρες με προνομιακό φορολογικό καθεστώς (...) Επανεξέταση του φορολογικού καθεστώτος για τη ναυτιλία καθώς και για την εκκλησιαστική περιουσία, στο πλαίσιο συγκροτημένου θεσμικού διαλόγου».

Οι φανφάρες του ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση των φοροπρονομίων και φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας, περιορίζονται σε μέτρα που θα εξισώσουν τη φορολογία του κεφαλαίου με τα ισχύοντα στις άλλες χώρες της ΕΕ! Ακόμα όμως κι εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει σκόπιμα σκιές για τις προθέσεις του σε ό,τι αφορά συγκεκριμένες μερίδες του κεφαλαίου, όπως οι εφοπλιστές, με τους οποίους λέει ότι θα επιδιώξει συνεννόηση για το πόσο θέλουν να φορολογηθούν! Π. Α

time is running out

 

I saw eyes mirror stars

Shooting, flirting with burnout

I saw eyes in a jar

Hope vanishing in doubt

Pity. We have come so far

And our time is running out

M

Τα πεινασμένα παιδιά της υπερδύναμης

Την ίδια ώρα που Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί «σφάζονται» για το νέο μίγμα λιτότητας και για το ποιος θα πληρώσει τη «λυπητερή» στο χείλος του πολυσυζητημένου «δημοσιονομικού γκρεμού» χρηματοδότησης, η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς για εκατομμύρια πολίτες των ΗΠΑ, απόκληρους του αμερικανικού ονείρου που έγινε εφιάλτης.

Ετσι, νέα μεγάλη αύξηση των πεινασμένων και των άστεγων καταγράφει η ανατριχιαστική ετήσια έκθεση των Αμερικανών δημάρχων (United States Conference of Mayors), που βασίζεται σε στοιχεία από 25 μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ – ανάμεσα τους η Βοστόνη, το Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Σαν Φρανσίσκο και η Ουάσιγκτον.

Οπως προκύπτει από την έκθεση, ο αριθμός των ανθρώπων που κατέφυγαν σε ειδικά κέντρα προς αναζήτηση τροφής αυξήθηκε το 2012 κατά 22%, ενώ συνολικά ένας στους επτά Αμερικανούς βρίσκεται σε επισφαλή θέση όσον αφορά τη διατροφή του. Υπενθυμίζεται ότι με βάση τα επίσημα στοιχεία του 2011, τουλάχιστον 47 εκατομμύρια πολίτες επι-ζουν χάρη στα κουπόνια σίτισης.

Πώς αντιμετωπίζει η υπερδύναμη αυτή τη στρατιά των πεινασμένων; Με χαρακτηριστική τσιγκουνιά: «Στο 95% των πόλεων, τα ομαδικά συσσίτια έκτακτης ανάγκης μείωσαν τις μερίδες που προσφέρουν, λόγω της αυξημένης ζήτησης.

Στο 89% των πόλεων, οι υπεύθυνοι των συσσιτίων αναγκάστηκαν να διώξουν ανθρώπους που ζητούσαν φαγητό, λόγω έλλειψης πόρων… Στο 81% των πόλεων, επίσης, μειώθηκαν οι μέρες που κάθε άτομο ή οικογένεια σε ανάγκη μπορούσε να λαμβάνει τροφή κάθε μήνα από δημοτικές κουζίνες ή παντοπωλεία με κουπόνια», αναφέρει η έκθεση – κραυγή αγωνίας των Αμερικανών δημάρχων.

Στην περίπτωση της πρωτεύουσας, Ουάσιγκτον, παρά την αύξηση των αιτούντων, ο αριθμός των μερίδων που μοιράστηκαν φέτος μειώθηκε κατά 38%!

Η πείνα φυσικά δεν έρχεται μόνη της, αλλά ως αποτέλεσμα της ανεργίας (και των πολύ χαμηλών μεροκάματων της μερικής απασχόλησης), του κύματος κατασχέσεων πρώτων κατοικιών λόγω χρεών, αλλά και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι οι μεγάλοι δήμοι, πολλοί από τους οποίους είναι καταχρεωμένοι και έχουν προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις προσωπικού, λόγω του ψαλιδιού στα ομοσπονδιακά κονδύλια.

Εχει ενδιαφέρον ότι το 37% των ανθρώπων που καταφεύγουν στις συλλογικές κουζίνες εργάζεται, αλλά με τόσο χαμηλό μεροκάματο, ώστε και πάλι πεινάει…

Πάμε τώρα στους αστέγους. Το 60% των μεγάλων αμερικανικών δήμων αναφέρουν αύξηση στους ανθρώπους που κοιμούνται στον δρόμο που αγγίζει κατά μέσον όρο το 7% σε ετήσια βάση. Μεγάλο ποσοστό των νεο-άστεγων είναι μέλη οικογενειών που έχασαν τα σπίτια τους, ενώ πολλοί είναι κι αυτοί που αν και εργάζονται, δεν έχουν αρκετά χρήματα για να νοικιάσουν σπίτι και ζουν σε τροχόσπιτα ή αυτοκίνητα.

Ενα σε κάθε 45 παιδιά είναι άστεγο, με το ποσοστό τους να αυξάνεται κατά 37% την τελευταία τριετία. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ειδικό κονδύλι στέγασης του δήμου της Ουάσιγκτον, μέσω του οποίου επιδοτούνται τα νοίκια μη προνομιούχων οικογενειών, «ψαλιδίστηκε» πέρσι στα 60 εκατ. δολάρια, από 120 εκατ. δολάρια το 2004.

Να σημειωθεί εδώ πως από τη μελέτη λείπουν φέτος εξαιρετικά πυκνοκατοικημένες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το δίκτυο κοινωνικής προστασίας της οποίας κυριολεκτικά διαλύθηκε από τον τυφώνα Σάντι, αλλά και το Ντιτρόιτ – η «φτωχομάνα» των ΗΠΑ, λόγω της ραγδαίας αποβιομηχάνισης των τελευταίων δεκαετιών.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση ειδικά για τις συνθήκες ζωής των παιδιών στο Ντιτρόιτ, περισσότερα από τα τρία τέταρτα των ανηλίκων κατοίκων του ζουν κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας.

Πηγή: efsyn.gr/ via astrosaralio.gr

Η κηδεμονία αποκοιμίζει

[...]

Δυστυχώς μπορούμε ακόμα για πολλούς συντρόφους μας να πούμε: «ξύστε τον κομμουνιστή, και θα βρείτε το φιλισταίο». Εννοείται πως πρέπει να ξύσεις το ευαίσθητο σημείο, τις ψυχικές του αντιδράσεις απέναντι στη γυναίκα. Υπάρχει μήπως γι' αυτό πιο παραστατική απόδειξη από το πώς οι άντρες βλέπουν ατάραχοι, πώς φθείρονται οι γυναίκες με τις μικροδουλειές, σε ένα έργο μονότονο, εξαντλητικό και που καταβροχθίζει χρόνο και δυνάμεις που είναι το νοικοκυριό, για το πώς στενεύει έτσι ο ορίζοντάς τους, ξεκουτιαίνει το μυαλό, γίνεται βαρύς ο χτύπος της καρδιάς και εξασθενίζει η Θέληση; Δε μιλάω, φυσικά, για τα αστικά σπίτια, που ρίχνουν όλες τις δουλειές του σπιτιού, μαζί και την περιποίηση των παιδιών, πάνω σε μισθωτούς ανθρώπους. Ο,τι λέω αφορά την τεράστια πλειονότητα των γυναικών, μαζί και τις γυναίκες των εργατών, και τότε ακόμα που περνούν ολόκληρη τη μέρα τους στο εργοστάσιο και βγάζουν το ψωμί τους μόνες τους.

Πολύ λίγοι άντρες, ακόμα και από τους προλετάριους, σκέφτονται πόσο πολύ μπορούν να αλαφρώσουν απ' τα βάρη και τις φροντίδες τη γυναίκα τους, ή και να την απαλλάξουν εντελώς, αν ήθελαν να βοηθήσουν στη «γυναικεία δουλειά». Αλλά όχι, γιατί αυτό αντίκειται «στα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του ανδρός». Αυτός έχει απαιτήσεις για την ανάπαυση και τις βολές του. Ζωή της γυναίκας στο σπίτι θα πει να είναι το καθημερινό θύμα σε χιλιάδες τιποτένια μικροπράγματα. Το παλιό δικαίωμα κυριαρχίας του άντρα εξακολουθεί να υπάρχει υπό κεκαλυμμένη μορφή. Η δούλη του, αντικειμενικά, τον εκδικείται γι' αυτό, επίσης με κεκαλυμμένη μορφή: Η καθυστέρηση της γυναίκας, η μη κατανόηση απ' αυτήν των επαναστατικών ιδανικών του ανδρός της, μαραίνει τη ζωτικότητά του και την αποφασιστικότητά του για αγώνα. Αυτό μοιάζει με τα μικρούτσικα σκουλικάκια, που αδιόρατα, αργά, μα σίγουρα, ροκανίζουν και υποσκάπτουν. Γνωρίζω τη ζωή των εργατών, και όχι μόνο απ' τα βιβλία. Η κομμουνιστική μας δουλειά στις γυναικείες μάζες, η πολιτική μας δουλειά, περιλαμβάνει σημαντικό μέρος διαπαιδαγωγικής δουλειάς στους άντρες. Οφείλουμε να ξεριζώσουμε τις παλιές δουλοκτητικές απόψεις ως τις τελευταίες, τις παραμικρότερες ρίζες τους. Και στο κόμμα και στις μάζες. Αυτό αφορά τα πολιτικά μας καθήκοντα ακριβώς σαν ενός επιτακτικά αναγκαίου σχηματισμού επιτελείου από συντρόφους, άντρες και γυναίκες, που έχουν γερή θεωρητική και πραχτική κατάρτιση, για να διεξάγουν και να προωθούν την κομματική δουλειά μέσα στις εργαζόμενες γυναίκες.

[...]

Κλάρα Τσέτκιν, Συνομιλία με τον Λένιν για το "Γυναικείο Ζήτημα" - 1920

 πηγή: (Ριζοσπάστης, 6/3/2011)/disdaimona   
Image borrowed from Fight Against Women Exploitation

Ο σκοταδισμός της συντήρησης (περί ναρκωτικών)

Τις προηγούμενες μέρες συζητήθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης «περί ναρκωτικών». Το νομοσχέδιο, με «Δούρειο Ιππο» άρθρα για την επιεική μεταχείριση εξαρτημένων ατόμων που διέπραξαν αδικήματα, στόχο έχει τη γενίκευση της υποκατάστασης και την προώθηση της ιδιωτικοποίησης των δομών πρόληψης, θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης. Με πρόσχημα, δηλαδή, κάποιες θετικές διατάξεις, η κυβέρνηση έφερε άλλον ένα νόμο που κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θα έπρεπε να έχει αν ο πραγματικός στόχος ήταν η προσπάθεια καταπολέμησης των ναρκωτικών. Και κάτω από αυτό το πνεύμα του νόμου, οι όποιες θετικές του διατάξεις για τους χρήστες... απλά θα μένουν «κενό γράμμα».

Η ενίσχυση και γενίκευση της υποκατάστασης σημαίνει συντήρηση του ίδιου του προβλήματος των ναρκωτικών. Μάλιστα, και ίδια η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο φτάνει στο σημείο να κατοχυρώνει τον όρο συντήρηση! Τι σημαίνει όμως συντήρηση; Είναι μια άκρως αντιδραστική λογική που λέει ότι ο χρήστης δεν έχει ελπίδα θεραπείας, δεν έχει δυνατότητα απεξάρτησης, θα βρίσκεται μονίμως μέχρι να πεθάνει θαμμένος στις ουσίες, άρα το μόνο που μπορεί να κάνει το κράτος γι' αυτόν είναι να του παρέχει το ίδιο τις δόσεις του (ή, ακόμα χειρότερα, να εποπτεύει ιδιώτες γιατρούς και φαρμακεία που θα συνταγογραφούν δόσεις υποκατάστατων, δηλαδή ναρκωτικών). Με αυτό τον ακραίο και σκοταδιστικό τρόπο έχει καταλήξει να λειτουργεί η υποκατάσταση στη χώρα μας και το νέο νομοσχέδιο κινείται ακριβώς σε αυτή τη λογική.

Ομως, η πραγματικότητα δείχνει ότι ο χρήστης μπορεί πραγματικά να κερδίσει πίσω τη ζωή του, μπορεί να απεξαρτηθεί και τα στεγνά θεραπευτικά προγράμματα παραδίδουν κάθε χρόνο στην κοινωνία εκατοντάδες ανθρώπους καθαρούς, που είναι ζωντανά παραδείγματα γι' αυτή τη δυνατότητα απεξάρτησης. Αντί, λοιπόν, η κυβέρνηση να ενισχύσει αυτά τα προγράμματα που ανοίγουν πόρτες στη ζωή, τα αφήνει να μαραζώνουν και τα στραγγαλίζει οικονομικά. Επιπλέον, στραγγαλίζει και αφήνει στον αέρα τα Κέντρα που έχουν ως αποστολή την πρόληψη. Αντ' αυτού, ανοίγει την πόρτα σε ιδιώτες να μπουν στον ευαίσθητο χώρο της πρόληψης και απεξάρτησης. Μα ο ιδιώτης που θα μπει στην απεξάρτηση θα έχει συμφέρον να υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι εξαρτημένοι εν δυνάμει πελάτες του!

Να, λοιπόν, γιατί ακυρώνονται στην πράξη οι όποιες ευνοϊκές διατάξεις του νομοσχεδίου για την ποινική αντιμετώπιση των χρηστών: Γιατί επιείκεια στο χρήστη είναι να τον βοηθήσεις να απεξαρτηθεί και να κερδίσει τη ζωή του και η κυβέρνηση περιορίζει δραματικά αυτή τη δυνατότητα μέσα από τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου και τη γενικότερη πολιτική της πάνω στο θέμα των ναρκωτικών. Κι αυτή η πολιτική αντικειμενικά οδηγεί σε αδιέξοδα. Διευρύνει την εξάρτηση, διογκώνει τις πιάτσες κι έρχεται μετά η κυβέρνηση να αξιοποιήσει και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς απέναντι στους χρήστες, όπως έγινε με την προχτεσινή επιχείρηση - «σκούπα» της Αστυνομίας στις πιάτσες του κέντρου της Αθήνας. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση είναι μονόδρομος για το λαό η ένταση της πάλης για πρόληψη - απεξάρτηση - κοινωνική επανένταξη με πλήρως δημόσιες και δωρεάν αναβαθμισμένες υπηρεσίες.
(http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7332204)

***

RED ROCK VIEWS: Δανείστηκα τις φωτογραφίες από το daily mail - δείχνουν την 'εξέλιξη' ενός ατόμου που κάνει χρήση μεθαδόνης – ένα από τα υποκατάστατα στα οποία αναφέρεται το άρθρο.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ στον ΡΙΖΟ

1/3/2013

 -- Επιείκεια για τον χρήστη σημαίνει να βοηθηθεί να επιλέξει τη θεραπεία

13/2/2013

 -- Διά βίου συντήρηση της χρήσης και ιδιωτικοποίηση της απεξάρτησης

3/2/2012

 -- Να τελειώνουμε με τη λασπολογία!

16/7/2011

 -- «Πυξίδα» τους η βαρβαρότητα

18/7/2010

 -- Επικίνδυνη πολιτική με... υποκατάστατα ζωής

Hugo

κυρώσεις και πολεμικά παιχνίδια με στόχο τη Λ.Δ. Κορέας

Mετά από τρεις εβδομάδες διαπραγματεύσεων, oι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα  κατέληξαν σε συμφωνία να διευρύνουν δραστικά τις κυρώσεις του ΟΗΕ κατά της Λ.Δ. Κορέας με αφορμή την τρίτη πυρηνική δοκιμή της, κλιμακώνοντας την ένταση στην περιοχή. Aπο την μεριά της, η Λ.Δ. Κορέας απειλεί ότι θα καταργήσει την συμφωνία ανακωχής που έβαλε τέλος στον Πόλεμο του 1950-53. Απο τη Λ.Δ. Κορέας ανακοινώθηκε επίσης ότι θα καταργήσει την «κόκκινη γραμμή», εάν η Νότια Κορέα και η Ουάσιγκτον προχωρήσουν στα παιχνίδια πολέμου που σχεδιάζουν τα οποια θα διαρκέσουν δύο μήνες.

Η Κίνα,σημειωτέον, υπηρξε ο στενότερος σύμμαχος της Λ.Δ. Κορέας με μια ιστορία αντίστασης σε απόπειρες να τεθούν αυστηρές κυρώσεις εναντίον της απο τον ΟΗΕ.  Όμως, ο κινέζος  απεσταλμένος Li κατέστησε σαφές ότι το Πεκίνο δυσαρεστήθηκε με την Λ.Δ. Κορέας εξ αιτίας της 12^ης  πυρηνικής δοκιμής της το Φεβρουάριο – της τρίτης από το 2006 - αν και προειδοποίησε oτι θα ανταποκριθεί πολύ αυστηρά..
«Ένα ισχυρό μήνυμα έπρεπε να σταλεί ότι μια πυρηνική δοκιμή είναι ενάντια στη θέληση της διεθνούς κοινότητας", πρόσθεσε. (ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ - Reuters).

  ****

Οι κυρώσεις που περιέχονται σε αυτό το ψήφισμα, από τις πιο σκληρές που επιβλήθηκαν ποτέ από τα Ηνωμένα Έθνη, στοχεύουν, εκτός από το να εμποδίσουν σημαντικά την ικανότητα της Λ.Δ.  Κορέας να αναπτύξει περαιτέρω τα προγράμματα πυρηνικών και βαλλιστικών πυραύλων της, και στις εμπορικές ανταλλαγές της χώρας, ενώ λέγεται ότι στο στόχαστρο είναι και οι παράνομες δραστηριότητες του βορειοκορεάτικου διπλωματικού προσωπικού, όπως η παράνομη μεταφορά κεφαλαίων και η εισαγωγή ειδών πολυτελείας για τους ηγήτορες της χώρας.

Όλα τα κράτη μέλη θα επιθεωρούν τα φορτία που διέρχονται από το έδαφός τους και θα μπορούν να αρνηθούν την άδεια σε κάθε αεροσκάφος να απογειωθεί, να προσγειωθεί ή να υπερίπταται του εδάφους τους, εάν διαθέτουν πληροφορίες ή έχουν  βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι το αεροσκάφος μεταφέρει απαγορευμένα προϊόντα από, ή προς την Λ.Δ.  Κορέας.
Όσον αφορά τα πλοία στη θάλασσα, το σχέδιο λέει οτι όποιο πλοίο αρνείται να επιθεωρηθεί από ένα κράτος δεν θα μπορεί να ελλιμενίζεται στην επικράτεια του.

Μια ειρωνεία είναι ότι Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι δήλωσε την Τρίτη ότι η Ουάσινγκτον κάλεσε την Βόρεια Κορέα να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις, αντί να απειλεί για κατάργηση της συμφωνίας εκεχειρίας. Την ίδια ώρα που οι χώρα του μαζί με την Νότια Κορέα προετοιμάζονται για τα απειλητικά προς την ΛΔ Κορέας πολεμικά  παιχνίδια τους. 

Μ

«Η Ελευθερία Οδηγεί τον Λαό»

Πρόσφατα συνέβη ένας παράξενος βανδαλισμός με αντικείμενο ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του Ντελακρουά «Η Ελευθερία Οδηγεί τον Λαό».  Μια 28χρονη γυναίκα κατάφερε να γράψει με μαύρο μαρκαδόρο τον  κώδικα "AE911" στην κάτω δεξιά γωνία του πίνακα πριν την αντιμετωπίσουν ένας φύλακας κι ένας επισκέπτης.

Το έργο συνήθως εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, αλλά στο πλαίσιο μιας επίσημης προσπάθειας για αναζωογόνηση υποβαθμισμένων περιοχών, είχε αποσταλεί μαζί με άλλα σημαντικά έργα για ένα χρόνο σε παράρτημα του Λούβρου στο Lens, μια έντονα υποβαθμισμένη πόλη  η οποία στηριζόταν στα ανθρακωρυχεία της περιοχής.

Το έργο επιδιορθώθηκε χωρίς προβλημα και χωρίς να υποστεί μόνιμη ζημιά, καθώς φαίνεται ότι ο σκοπός της βανδάλου ήταν να προσελκύσει την προσοχή σε ένα διαδικτυακό  τόπο  με το όνομα "AE911Truth", Αρχιτέκτονες και Μηχανικοί για την Αλήθεια της  9^ης Νοέμβριου (9 /11), της ημερομηνίας της πτώσης των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη. (σχετικο αρθρο εδώ)

Οι Αρχιτέκτονες και Μηχανικοί του “AE911Truth” (δείτε βίντεο) ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι οι δίδυμοι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη κατεδαφίστηκαν από εκρηκτικά και όχι από την πυρκαγιά που προξένησαν τα αεροσκάφη των αεροπειρατών της Αλ Κάιντα. 

 Απορρίπτεται ως συνομωσιολογία η εκτίμηση των ειδικών του “AE911Truth” ότι χωρίς εκρηκτικά ελεγχόμενης κατεδάφισης θα ήταν αδύνατο να καταρρεύσουν οι δίδυμοι πύργοι, με τον τρόπο που κατάρρευσαν. Όμως, την εποχή που συνέβη η κατάρρευση, οι ιμπεριαλιστές είχαν ανάγκη από μιαν αφορμή για να εξαπολύσουν τους πόλεμους τους με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Οι χιλιάδες ανύποπτοι εργαζόμενοι, που δεν ήταν όλοι σπεκουλαδόροι και που βρέθηκαν κείνη την μοιραία μέρα στα κτίρια, προορισμένοι για ανθρωποθυσία απο την ιμπεριαλιστική ελίτ, ήταν «αναλώσιμοι» ούτως ή άλλως. 

Ωστόσο, η ερμηνεία του 9/11 ως μέγιστη ιμπεριαλιστική προβοκάτσια, με τα πρώτα θύματα της να είναι Αμερικανοί πολίτες,  είναι κάτι που η ελίτ της τάξης που κυβερνά την μητρόπολη δεν θα παραδεχτεί ποτέ. Η αποκάλυψη ενός σχεδίου από τους κυβερνήτες μιας χώρας που να περιλαμβάνει μια μαζική δολοφονία πολιτών της θα αναδείκνυε την άκρατη διαστροφή των ανθρωποειδών που το συνέλαβαν, και το εκτέλεσαν και πίσω από αυτούς την άκρατη διαστροφή των ηθικών αυτουργών αυτής της μαζικής δολοφονίας. Θα αναδείκνυε την αναγκαιότητα να εξαλειφθεί από το πρόσωπο της γης η ηγεμονία αυτής της ελίτ, αν θέλει η ανθρωπότητα να συνεχίσει να υπάρχει.  Θα αναδείκνυε ως γεγονός ότι η ελίτ αυτή αποτελείται από τέρατα που θεωρούν την διαστροφή τους ψυχρή λογική.

Μ

ΕΥΓΟΝΙΚΗ Δεν είναι λάθος επειδή είναι ανήθικη, είναι ανήθικη επειδή είναι λάθος

Υπό άλλες συνθήκες δεν υπήρχε περίπτωση να σχολιαστεί, να αντικρουστεί ή να δοθεί σημασία σε κάτι τόσο χονδροειδές, ανεκπαίδευτο και χρησιμοποιώντας την έκφραση του W. Pauli «ούτε καν λάθος». Ομως, μιας και τα πρόσφατα γεγονότα απέδειξαν πως κάποια πράγματα που θεωρούνταν αυτονόητα χρειάζονται περαιτέρω εξήγηση και πως πλατιά στρώματα του κόσμου εθελοτυφλούν μπροστά στα προφανή, πρέπει κάποιες έννοιες που για τόσα χρόνια και μετά από επίπονη επιστημονική και φιλοσοφική έρευνα είχαν εξαλειφθεί να ξανά-αποδομηθούν. Μια τέτοια έννοια/θεωρία είναι της Ευγονικής (Eugenics).

Η καρδιά της ευγονικής βασίζεται, κατά τους εμπνευστές της, στη θεωρία της εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής. Σύμφωνα με αυτήν τη σκοπιά (θα δούμε παρακάτω με πόσο παρανοημένο και διαστρεβλωμένο τρόπο προσεγγίζεται η εξελικτική θεωρία), αποτρέποντας σε «ακατάλληλα» άτομα να αναπαραχθούν, επιτυγχάνεται μια εξέλιξη στο είδος (συνήθως αναφέρονται σε φυλή). Ετσι, αποσοβίζοντας επιληπτικούς, πνευματικά υστερούντες, παρανοϊκούς και αλκοολικούς από το να κάνουν παιδιά, εξαλείφονται στο μέλλον οι μάστιγες που ταλανίζουν τη φυλή. Το κράτος ελαφρύνεται οικονομικά από την πρόληψη και την περίθαλψη και όσοι μπορέσουν να επιβιώσουν, περνώντας από τη «λυδία λίθο» κάποιων προτύπων που ορίζει ένας πεφωτισμένος αρχηγός, επιτροπή ή συμβούλιο, τους επιτρέπεται να αναπαραχθούν και να γεμίσουν τον κόσμο με τα «ευγενή» τους γονίδια.

«Μερικοί άνθρωποι είναι γεννημένοι για να είναι βάρος στους υπόλοιπους», «Μαθαίνοντας για την κληρονομικότητα μπορείς να διορθώσεις αυτές τις καταστάσεις»... κ.α. ( ο πίνακας αυτός αναφέρει συγκεκριμένα ποσά αμερικανών πολιτών ότι πάνε για τη φροντίδα ανθρώπων με κακή κληρονομικότητα, παράφρωνες, διανοητικά καθυστεριμένους, εγκληματίες και και άλλους ελλατωματικούς). Από την Αμερικάνικη προπαγάνδα υπερ της ευγονικής

Η ευγονική, όπως ορίστηκε το 1904 από τον Francis Galton, είναι η «επιστήμη που έχει σαν αντικείμενο όλες τις επιρροές που βελτιώνουν τα εκ γενετής χαρίσματα μιας φυλής»¹. Η θεωρία αυτή χρησιμοποιήθηκε στα προπολεμικά χρόνια και στο βωμό της θυσιάστηκε πλήθος ανθρώπων που οι κοινωνικές δομές της εποχής θεωρούσαν ακατάλληλους για αναπαραγωγή. Στα εμβρυικά της βήματα, στη Μεγάλη Βρετανία η ευγονική υποστηρίχθηκε προπολεμικά εκτός από τους συντηρητικούς όπως ο W. Churchill , και από «φιλελεύθερης» σκέψης άτομα όπως ο J. Maynard Keynes, ο πατέρας της οικονομικής θεωρίας του κεϊνσιανισμού που προβάλλεται εκτενώς τα τελευταία χρόνια. Το πρόγραμμα όμως ποτέ δε νομιμοποιήθηκε στα μάτια της βρετανικής κοινωνίας και οι μόνες στειρώσεις ατόμων με νοητικά προβλήματα έγιναν κρυφά, πίσω από τις πύλες ιδρυμάτων που υποστήριζαν τις θεωρίες του Galton.Το πρόβλημα άρχισε να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις όμως στις ΗΠΑ, όπου εκτενέστατα προγράμματα στειρώσεων, ευθανασίας (εκτελέσεων σε θαλάμους αερίων) και απομονώσεις «ακατάλληλων» ατόμων λάμβαναν χώρα με τακτική και συστηματική δράση. Ακατάλληλα άτομα κρίνονταν, εκτός των άλλων, φορείς των ακόλουθων ασθενειών και «ασθενειών»: IQ κάτω του 70, κλινική κατάθλιψη, επιληψία, διπολική διαταραχή, ανηθικότητα, επιθετική συμπεριφορά, γυναικεία σεξουαλική διέγερση, πολυτεκνία (3,406 γυναίκες ινδιάνικης προέλευσης στειρώθηκαν προκείμενου να λυθεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού από κατώτερες φυλές) κ.ά. Το 1927 μια δημοσκόπηση του περιοδικού Fortune έδειχνε τα εξής τρομαχτικά αποτελέσματα, καθρεφτίζοντας το πνεύμα που κυριαρχούσε στην κοινωνία την παρούσα στιγμή: Δύο στους τρεις αναγνώστες υποστήριζαν τα προγράμματα στείρωσης των «πνευματικά ακατάλληλων» και 63% τη στείρωση των εγκληματιών (όλων των βαθμίδων συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών εγκληματιών). Στον απόηχο αυτής της τρέλας που κράτησε μέχρι και τις αρχές του Β' Παγκοσμίου (με περιπτώσεις σαν της Β. Καρολίνας που διήρκεσε μέχρι το 1977) στειρώθηκαν πάνω από 60.000 άτομα με άγνωστο τον αριθμό των «ευθανασιών». Το πρόγραμμα ευγονικής των ΗΠΑ επικαλέστηκαν και οι σφαγείς της ναζιστικής Γερμανίας στις Δίκες της Νυρεμβέργης, προκειμένου να απολογηθούν για το δικό τους πρόγραμμα ευγονικής υπό τον Josef Mengele και τον Karl Brandt. (Μια ενδεικτική βιβλιογραφία για το θέμα αυτό: S. Rose, R.G. Lewontin and L. Kamin, «Not in our Genes: Biology, Ideology and Human Nature», Penguin Books, 1984, D. J Kevles, «Eugenics in the United States and Britain: A Comparative Analysis. Humanities Working Paper», California Institute of Technology, 1979).

Η καρδιά της ευγονικής βασίζεται, κατά τους εμπνευστές της, στη θεωρία της εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής. Σύμφωνα με αυτήν τη σκοπιά, αποτρέποντας σε «ακατάλληλα» άτομα να αναπαραχθούν, επιτυγχάνεται μια εξέλιξη στο είδος. Ετσι αποσοβίζοντας επιληπτικούς, πνευματικά υστερούντες, παρανοϊκούς και αλκοολικούς από το να κάνουν παιδιά, εξαλείφονται στο μέλλον οι μάστιγες που ταλανίζουν τη φυλή

Στην περίπτωση της ναζιστικής Γερμανίας, η θηριωδία της ευγονικής κόστισε επισήμως τη ζωή 70.273 ανθρώπων, με εκτίμηση ότι οι πραγματικοί αριθμοί ξεπερνάνε τις 200.000 (μεταξύ αυτών 5.000 παιδιών), μέσω του προγράμματος Aktion T4 που οργανώθηκε από τον προσωπικό γιατρό του Χίτλερ, Karl Brandt, με επικεφαλής τον Phillip Boulcher. Εκτός των θανάτων καταγράφηκαν και πάνω από 400.000 αναγκαστικές στειρώσεις «ακαταλλήλων» μεταξύ του 1934 και 1937, συμπεριλαμβανομένων σε αυτές και 4.000 περιπτώσεων τυφλότητας και κωφότητας. Αυτή η αποτελεσματικότητα των γερμανικών αρχών εξέπληξε ακόμα και τους Αμερικανούς ευγονιστές με τη διάσημη παρατήρηση ότι «οι Γερμανοί μάς κερδίζουν στο ίδιο μας το παιχνίδι»². Εκτενέστερες αναφορές στα προγράμματα και τη φιλοσοφία της ευγονικής της ναζιστικής Γερμανίας υπάρχουν διάσπαρτες στη βιβλιογραφία και δεν υπάρχει χώρος στο παρόν κείμενο για ένα τόσο μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρώπινης φρικαλεότητας. Προστίθεται μόνο ότι οι τρεις χώρες που ανεφέρθησαν δεν ήταν οι μόνες σε αυτήν την ιστορική περίοδο που προέβησαν σε προγράμματα ευγονικής. Tα παραδείγματα τα ακολούθησαν οι Γαλλία, Εσθονία, Δανία, Ισλανδία, Νορβηγία και Ελβετία με πρωταθλήτρια την ανεπτυγμένη και «παραδειγματική» Σουηδία όπου από το 1934 μέχρι και το 1975 επεβλήθησαν πάνω από 62.000 άτομα σε υποχρεωτική στείρωση³ κάνοντας τη Σουηδία τη δεύτερη χώρα σε αριθμό υποχρεωτικών στειρώσεων σε προγράμματα ευγονικής μετά τη ναζιστική Γερμανία.

«Κακά γονίδια μπαίνουν στο χωριό»: Μια γυναίκα με νόθο παιδί μπαίνει στο χωριό, τέσσερις γενιές μετά μια απόγονος παντρεύεται έναν αλκοολικό και κάνουν πέντε παιδιά, δύο εκ των οποίων είναι κωφά, ενώ ένας άλλος απόγονος μπαίνει στη φυλακή, 1936

Μετά από αυτήν τη σύντομη ιστορική αναδρομή στην ιστορία της ευγονικής γίνεται το πέρασμα στην αποδόμηση των επιστημονικοφανών επιχειρημάτων για τη χρησιμοποίησή της. Δε θα σχολιαστούν ούτε θα αναφερθούν τα προβλήματα ηθικής που εμπεριέχονται σε αυτή τη θεωρία, αλλά θα γίνει στόχευση στην επιστημονική και αποδεδειγμένη πλέον απομόνωσή της. Ετσι, καθαρά με βάση βιολογικά κριτήρια θα αποδομηθούν οι αρχές μιας θεωρίας που μέχρι πρόσφατα είχε περιθωριοποιηθεί, εν γένει, από την ανάπτυξη της μοριακής βιολογίας και της θεωρίας της εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής (παρά όσα λέγονται ότι η ευγονική είναι απόγονος της δεύτερης, οι δυο είναι αντικρουόμενες θεωρίες) Ετσι, θα φανεί ότι η ευγονική δεν είναι λάθος επειδή είναι ανήθικη, είναι ανήθικη ακριβώς επειδή είναι λάθος.Από την πλευρά της ευγονικής, θα χρησιμοποιηθεί το κείμενο που αναδημοσιεύεται στη σελίδα της Πράσινης Πτέρυγας της Χρυσής Αυγής που αποτελεί την αιχμή του δόρατος για την αναβίωση αυτής της ξεπερασμένης και λανθασμένης ιδέας στην Ελλάδα. Το κείμενο «Βιοπολιτική και Γενετική»⁴ φέρει την υπογραφή ενός Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.)*

Περί λευκής φυλής

Η λευκή φυλή όφειλε το προβάδισμά της στην υπεροχή της και την ανωτερότητα της ευφυΐας της. Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.)

Στιγμιότυπο απο διαμαρτυρία ενάντια στην υποχρεωτική στείρωση, ΗΠΑ 1971

Ο όρος λευκή φυλή, ως μη επιστημονικά δόκιμος, αποτυγχάνει να προβλέψει στο δοκιμαστικό σωλήνα την εθνικότητα ενός ατόμου. Με περιορισμένες μόνο πιθανότητες μπορεί να εικάσει και να χαρακτηρίσει την προγονική του προέλευση. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, με τις σύγχρονες μοριακές μεθόδους μπορούν να εντοπιστούν κάποιες μεταλλάξεις στο γονότυπο ενός ανθρώπου επιτρέποντας μια γενική και ομιχλώδη παρακολούθηση της διασποράς τους στον πληθυσμό κάθε γεωγραφικής περιοχής. Μιλώντας με ποσοστά και λαμβάνοντας υπ' όψιν την επιμιξία (ακόμα και σε φυλετικά ομόλογα άτομα) που έχει επέλθει μέσα σε βάθος έστω και 5 γενεών είναι πρακτικά αδύνατο να υπολογιστεί με την καθαρότητα που χρειάζεται νομικά, ηθικά αλλά πάνω από όλα πρακτικά μια τέτοια κατηγοριοποίηση, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε θανατικές ποινές και καταδίκες.Για να κατανοηθεί αυτή η θέση θα παρουσιαστεί σαν παράδειγμα ένα στιχάκι: «ΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΥ». Αν θέλουμε να αναπαραγάγουμε αυτό το στιχάκι θα πρέπει κάπου να το αντιγράψουμε. Ομως οι συνθήκες της αντιγραφής και η φύση των αντιγραφέων αφήνουν χώρο για λάθη (μεταλλάξεις). Η πρόταση και αυτή η ορθογραφία θα λειτουργήσουν σαν μήτρα για την αναπαραγωγή της ίδιας από δυο αντιγραφείς. Βάζοντας λοιπόν, τους δύο γραφείς να το αντιγράψουν, ο ένας μπορεί να κάνει λάθος και να αποδώσει το κείμενο ως «ΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΦΥ». Οταν κληθούν άλλοι γραφιάδες να το αναπαραγάγουν από αυτήν την πηγή δεν το αναγνωρίζουν και επιστρέφουν στην αρχική.... Αυτή η μετάλλαξη δεν έβγαζε νόημα και αχρηστοποιήθηκε ... πέθανε... Αν όμως η μετάλλαξη ή το λάθος δεν επηρεάζει την προσφώνηση της πρότασης αυτή κρατιέται «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΥ». Ετσι, στις επόμενες γενιές έχουμε έναν αυξανόμενο αριθμό και των δύο εκδοχών, καμία δεν πεθαίνει (...ακόμα). Αυτό είναι που δημιουργεί την πολυμορφία σε ένα είδος (π.χ. Ζιζέλ vs Μέρκελ). Σε βάθος χρόνου περνάνε και άλλες μεταλλάξεις π.χ. «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ» ή «ΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΕ ΠΑΧΥ». Μπορεί έτσι με σχετική ακρίβεια να βρεθεί η προέλευση ενός «λάθους» και να προβλεφθεί από ποια γενιά κατάγεται. Φανταζόμαστε λοιπόν ότι μετά από εκατοντάδες μεταγραφές το «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΩ ΚΑΙ ΠΑΧΟΙ» επειδή έχει το Η στο ΑΡΝΑΚΗ, πρέπει να προήλθε από το κείμενο εκείνο ή από το γραφέα που έκανε το πρώτο εκείνο λάθος. Με αυτήν τη βάση μπορούμε να υποθέσουμε από πού προήλθε μια μετάλλαξη και το ρυθμό διασποράς της.
Μέχρι στιγμής όλα είναι απλά και αυτή μόνο η παρατήρηση μπορεί να εξηγεί την καταγωγή διάφορων γονότυπων, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο ευθύγραμμα για τον εξής λόγο: Δεν έχουμε μόνο ένα γονέα έχουμε δύο και αυτοί άλλους δύο και καθένας από αυτούς άλλους δύο. Ετσι σε βάθος 10 γενεών (περίπου λίγο πριν την επανάσταση του 1821) ο κάθε άνθρωπος έχει τον εκπληκτικό αριθμό των 1.024 προγόνων, ατόμων που και αυτοί είχαν δυο γονείς. Ετσι στις αρχές του 19ου αιώνα ο αριθμός των συμμέτοχων στη διαμόρφωση του γονότυπου του καθενός φτάνει στους 2.048(!). Αυτό συνεπάγεται ότι ο καθένας έχει συσσωρεύσει μέσα του πλειάδα από αυτές τις μεταλλάξεις και όχι μόνο αυτό. Εστω και αν στην εξέταση μιτοχονδριακού DNA ή Υ-χρωμοσώματος (που κληρονομούνται απευθείας από μάνα σε κόρη και από πάτερα σε γιο αντίστοιχα), τυγχάνει να φανεί υποσαχάρια προέλευση μιας περιοχής του γονότυπου, αυτό είναι ενδεικτικό μόνο ως προς το ότι 1 από τους 2.048 προγόνους είχε κληρονομήσει αυτήν τη μετάλλαξη. Ετσι, στην «εμφάνιση» ο κάτοχος του «υποσαχάριου» τμήματος του DNA μπορεί να είναι ξανθός με γαλανά μάτια και ο κάτοχος ενός «ευρωπαϊκού» τμήματος να είναι Εσκιμώος. Προσοχή πρέπει να δοθεί στο ότι οι προελεύσεις των μεταλλάξεων έχουν γεωγραφικούς προσδιορισμούς ολόκληρων ηπείρων και ότι στα πλαίσια χωρών (π.χ. Ελλάδα - Αλβανία) δεν έχουν απολύτως καμία υπόσταση. Εχοντας ανιχνεύσει την πορεία ενός από τους χιλιάδες προγόνους κάθε ανθρώπου μένει να κοιτάξουμε ανά δυάδες λοιπόν και τους υπόλοιπους 2.047 προγόνους που έχτισαν τον γονότυπο του κάθε ατόμου.
Αν ο ένας από τους δύο γονιούς έχει τη μετάλλαξη «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ» και ο άλλος «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΗ» ο απόγονος συνθέτει τη δική του πρόταση, επιλέγοντας κάθε στοιχείο από έναν από τους δύο γονείς όταν κληθεί να αρχίσει να αντιγράφει (στη φύση αυτό γίνεται τυχαία). Ετσι έχουμε Α (όποιο Α και να πάρει από τους γονείς παραμένει Α) Ρ (το ίδιο) Ν (το ίδιο) κ.ο.κ. μέχρι να φτάσουμε στο επίμαχο σημείο: ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧ (εδώ λαμβάνει είτε το Ι είτε το Η, εν προκειμένω επιλέγει το Η) οπότε το ΠΑΧΙ σαν μετάλλαξη χάθηκε (στο παράδειγμά μας γιατί η γενετική είναι λιγάκι πιο πολύπλοκη) για πάντα από αυτόν και τους απογόνους του. Τώρα, όμως, καλούμαστε να αναρωτηθούμε: Ο φίλος μας με το ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ με ποιον έχει μεγαλύτερη συγγένεια, με τον αδερφό του που έχει το ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΗ ή με τον πέμπτο εξάδελφό του που έχει το ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ;
Ετσι, ανάμεσα σε συγγενείς ανθρώπους μπορούμε να βρούμε τεράστιες διαφορές, όπως και ομοιότητες με φαινομενικά ασυγγενή άτομα. Πάνω σε αυτήν τη γραμμή και με την υποστήριξη των πειραματικών δεδομένων μπορούμε να μιλάμε για ένα φάσμα διαφορετικότητας και όχι καθαρής φυλής. Τεράστιος όγκος δεδομένων υποστηρίζει το εξής παράδοξο (παράδοξο για τον φίλο μας Jacqes Bauge-Prevost N.M.D.): Κοιτώντας την γενετική διαφοροποίηση μεταλλάξεων σε πρωτεΐνες του αίματος, στην πλειοψηφία αυτών, 84% των διαφορών βρέθηκαν ανάμεσα σε έναν πληθυσμό, 8,3% σε διαφορετικούς πληθυσμούς της ίδιας «φυλής» και μόνο 6,3% ανάμεσα στις διαφορετικές «φυλές»⁵. Συνέπεια: Υπάρχει μεγαλύτερη γενετική διαφορά ανάμεσα σε δύο καυκάσιους ή δύο πυγμαίους από τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε καυκάσιους και πυγμαίους σαν σύνολα. Κοινώς, η έννοια φυλή δεν έχει καμιά βιολογική ή βιοχημική υπόσταση.

Περί εξέλιξης και φυσικής επιλογής

Η φυσική επιλογή, η στείρωσις και η ευθανασία είναι ορθές εφ' όσον συνδυάζουν σοβαρές νομικές εγγυήσεις, υπεύθυνο ιατρικό έλεγχο και βιολογικώς ηθική βάση. Dr. Jacqes Bauge - Prevost (N.M.D.)
Παραθέτουμε σαν διόρθωση στον συγγραφέα ότι όταν ελέγχεται η φυσική επιλογή από ανθρώπινες δραστηριότητες και με ανθρώπινα κριτήρια (όπως η σταδιακή μετατροπή του λύκου σε κανίς) ονομάζεται τεχνητή επιλογή. Προφανώς, η ευθανασία (σε περιπτώσεις τερματικών ασθενειών και με τη συγκατάθεση και προτροπή του ασθενούς) στα πλαίσια μιας κοινωνίας θα πρέπει να συζητηθεί, αλλά αυτό είναι ηθικό και όχι επιστημονικό θέμα. Αυτό όμως που παραμένει επιστημονικό θέμα είναι η εξέλιξη μιας φυλής, ή, εν απουσία τέτοιου όρου, της ανθρωπότητας μέσω αυτών των μεθόδων.
Βασική αρχή της εξέλιξης από φυσική επιλογή είναι ότι κάποιες τυχαίες μεταλλάξεις στο DNA ενός οργανισμού μπορούν να του δώσουν κάποια χαρακτηριστικά που να τον βοηθήσουν σε μια μετέπειτα κατάσταση εξελικτικής πίεσης. Ετσι, για παράδειγμα, ήταν μια τυχαία μετάλλαξη που οδήγησε στην τριχοφυία των θηλαστικών και μια άλλη ανεξάρτητη που οδήγησε στη δημιουργία πούπουλων στα πτηνά. Αυτές οι μεταλλάξεις οδήγησαν στα συγκεκριμένα άτομα του είδους που τις φέραν να έχουν ένα πλεονέκτημα, σε σχέση με τα υπόλοιπα, ως προς τον τρόπο που ρύθμιζαν τη θερμοκρασία του σώματός τους. Ετσι, όταν το κάθε είδος ξεχωριστά αντιμετώπιζε μία εξελικτική πίεση όπου ήταν απαραίτητη αυτή η ιδιότητα (π.χ. μια αλλαγή του κλίματος) επέζησαν τα άτομα που μπορούσαν μέσω των τριχών ή των φτερών να αντιμετωπίσουν την καινούργια αυτή κατάσταση και να περάσουν τα γονίδια που ήταν υπεύθυνα γι' αυτό στους απόγονους τους. Ετσι, σήμερα, η τριχοφυία είναι βασικό χαρακτηριστικό όλων των επίγειων θηλαστικών και τα φτερά όλων των πτηνών μιας και το καθένα ξεχωριστά είναι απόγονος της συγκεκριμένης ομάδας που επέζησε. Πολύ αργότερα και μέσω κάποιων περαιτέρω μεταλλάξεων, κάποια πτηνά βρήκαν μια επιπλέον χρήση για τα φτερά τους που είναι η πτήση.
Είναι φανερό, λόγω του τυχαίου παράγοντα στον οποίο βασίζονται οι μεταλλάξεις, καθώς και την αδυναμία να προβλεφθούν οι εξελικτικές πιέσεις, ότι η εξελικτική θεωρία δεν μπορεί να προβλέψει μηχανιστικά το μέλλον, μπορεί όμως να αναφερθεί και να εξηγήσει το παρελθόν. Το παραπάνω υποδεικνύει ότι για να είναι ζωντανοί όλοι οι οργανισμοί γύρω μας, αυτήν τη χρονική στιγμή, έχουν πάνω τους τις απαραίτητες μεταλλάξεις (και σαν συνέπεια αυτών τα χαρακτηριστικά) που τους έχουν επιτρέψει να επιβιώσουν στις παλαιότερες συνθήκες. Σαν συνέπεια ότι οι άνθρωποι όσο και να το παινευόμαστε δεν είμαστε πιο εξελιγμένοι από τα δελφίνια, τους πιθήκους, τις μπανάνες, ακόμα και από το βακτήριο Β. Fragillis που κατοικεί μέσα στο παχύ έντερο του Jacqes Bauge - Prevost (N.M.D.). Ολοι οι οργανισμοί που ζουν σήμερα, ή ταυτόχρονα σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, είναι εξίσου εξελιγμένοι. Δεν ευσταθεί η μέτρηση της εξελικτικής ικανότητας ενός ζωντανού οργανισμού.
Ενα φαινόμενο που ασκεί εξελικτική πίεση είναι πολλές φορές τυχαίο, π.χ. ο κομήτης που εξαφάνισε τους επί 65.000.000 χρόνια κυρίαρχους της Γης, δεινόσαυρους, επιτρέποντας σε μικρά ανυποψίαστα θηλαστικά να μπορέσουν να κατοικήσουν στη Γη και ένα εξ αυτών να πάει και στο φεγγάρι***. Επιπρόσθετα, το παλαιοντολογικό αρχείο είναι γεμάτο από παραδείγματα γρήγορων, δυνατών και αναπτυγμένων κυνηγών που λόγω της αποτελεσματικότητάς τους κατάφεραν να εξολοθρεύσουν τις πηγές τροφίμων τους και οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση, όπως ο Dinictis, ένα αιλουροειδές της Β. Αμερικής που κυνηγούσε (μάλλον υπερβολικά καλά) πριν από 35 εκατομμύρια χρόνια. Δεν υπάρχει «εξελικτόμετρο» για παράλληλους οργανισμούς. Ετσι και σε ανθρώπινο πλαίσιο ένα άτομο που φαίνεται να υστερεί σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό μπορεί να φανεί σωτήριο για τη συνέχιση αυτού. Το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας, καθώς και η ασθένεια, είναι ευρέως διαδεδομένη γύρω από τη Μεσόγειο. Αυτό είναι αποτέλεσμα της υπεροχής των ατόμων με το στίγμα στην άμυνα από το πλασμώδιο (P. falcifarum) που προκαλεί την ελονοσία. Ενας άκομψος αλλά αποτελεσματικός μηχανισμός άμυνας. Κανείς δεν είπε ότι η εξέλιξη είναι κομψή.
Τα κληρονομικώς βεβαρημένα άτομα όπως οι παρανοϊκοί, οι πνευματικώς καθυστερημένοι, οι σχιζοφρενείς, οι επιληπτικοί, οι φορείς μεταλλαχθέντων γονιδίων, οι αθεράπευτοι αλκοολικοί, οι προχωρημένοι τοξικομανείς και άλλοι, θα πρέπει να υποβάλλονται σε στείρωση. Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.)
Στην περίπτωση του μελανώματος υπάρχει μια τρομερή αντιστοίχηση με το φαινότυπο του ατόμου και τις πιθανότητες εκδήλωσής του σε αυτό. Είναι ο ρυθμός παραγωγής μελανίνης από τα μελανοκύτταρα της επιδερμίδας. Στο 80% των Ευρωπαίων μέσω και της μετάλλαξης Α326G στο γονίδιο KITLG δεν επιτρέπεται στα μελανοκύτταρά τους να επιβιώσουν και να κατανεμηθούν επαρκώς. Ας υποθέσουμε ότι αποφασιζόταν από κάποιο πεφωτισμένο άτομο ή επιτροπή ότι το μελάνωμα σαν μορφή καρκίνου είναι μάστιγα για όλη την κοινωνία (οικονομικά, συναισθηματικά κ.τ.λ.) και για να το προλάβουμε ώστε να απαλλαχτούμε από αυτό, θα έπρεπε να εξαλείψουμε τους επιρρεπείς και τους καρκινοπαθείς από την κοινωνία και τον πληθυσμό. Ευθανασία λοιπόν και στείρωση σε ολόκληρη τη «λευκή φυλή»: Είναι κατώτερη και δεν μπορεί να αυτοπροστατευθεί. Αυτό για κάποιον που τύγχανε μαύρος ρατσιστής ίσως δεν θα ήταν κακό, αλλά, και εδώ υπάρχει ένα θέμα.... Η «μαύρη φυλή» δεν μπορεί αποτελεσματικά να συνθέσει Βιταμίνη D σε κλίματα που στερούνται τον ήλιο ...άρα έχοντας σφάξει και αφανίσει την «λευκή φυλή» για να εξαλείψουμε το μίασμα του μελανώματος που έχει λάβει μορφές επιδημίας θα έπρεπε να δημιουργούμε μια ανθρωπότητα με επιρρέπεια στην οστεομαλακία (σε άλλου είδους μαλακίες είναι καταδικασμένη ήδη), στον ραχιτισμό και στο θάνατο. Υπάρχει κάποιος λόγος που ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον άλλον και αυτό δεν είναι ζήτημα φυλής όπως είδαμε, είναι ζήτημα εξέλιξης, και ποιας εξέλιξης; αυτής που ο φίλος μας χρησιμοποιεί απαίδευτα σαν μπούσουλα και σαν χαπάκι. Ομως η εξέλιξη βασίζεται στη διαφορετικότητα. Η φυσική επιλογή και μέσω αυτής η ζωή είναι ανύπαρκτη χωρίς τη διαφορετικότητα μεταξύ ατόμων, πληθυσμών, ζώων, βακτηρίων.
Ο συγγραφέας του άρθρου όμως συνεχίζει ακάθεκτος και μας παροτρύνει να στειρώσουμε μια ευρεία γκάμα ασθενειών και «ασθενειών» για την προώθηση του είδους. Αλλωστε, κάποια ζώα σαν τις μέλισσες εξολοθρεύουν τα μολυσμένα μέλη μιας κυψέλης. Θα ήταν μια ορθή παρατήρηση όμως ότι δεν είμαστε μέλισσες, μπαμπουίνοι ή κόνδορες. Είμαστε άνθρωποι και σαν αυτό, το κατά τα άλλα παράδοξο είδος, έχουμε ανακαλύψει μια πολύ όμορφη ιδέα που λέγεται Ιατρική (όχι την εναλλακτική που σπούδασε ο Jacqes Bauge-Prevost, N.M.D., την κανονική ιατρική επιστήμη).
Μέσω της ψυχιατρικής και ψυχολογίας πολλές ασθένειες του μυαλού μπορούν να αντιμετωπιστούν και μέσω καθορισμένων προγραμμάτων άλλες μπορούν να διαχειριστούν. Με βάση την προγενετική μελέτη πολλές γονιδιακές ασθένειες εντοπίζονται και σε κάποιες περιπτώσεις προλαμβάνεται μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Τα προγράμματα προγενετικής μελέτης έχουν συμβάλει στον περιορισμό ασθενειών όπως οι προεκλαμψία, μεσογειακή αναιμία, Tay-Sachs, δρεπανοκυτταρική αναιμία κ.ά. Το πρόβλημα εντοπίζεται όταν τα άτομα που πάσχουν ή τεκνοποιούν δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες λόγω κόστους. Ισως θα ήταν καλύτερα πριν βγει το νυστέρι και αρχίσουν να τέμνονται σπερματικοί πόροι, ή να ποτίζονται ορμόνες στους φορείς, ώστε να στειρωθούν χημικά, να μπορεί να δημιουργηθεί ένα πραγματικά προνοιακό σύστημα Υγείας και κάλυψης. Αλλά μάλλον αυτό είναι κομμουνισμός και θεωρείται και αυτό εκτελέσιμο αδίκημα.
Γελοιωδέστερος στόχος από όλους που ανέφερε ο συγγραφέας του κειμένου είναι η υποχρεωτική στείρωση των αλκοολικών και των ναρκομανών. Πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει ένα μεγάλο αριθμό γονιδίων που συμβάλλουν στον εθισμό, αλλά ο εθισμός είναι τόσο πλατιά έννοια που συμπεριλαμβάνει, εκτός των τοξικών ουσιών και τη σοκολάτα, και την τηλεόραση και το διάβασμα. Επιπλέον, ο αριθμός και η σημαντικότητα των γονιδίων αυτών είναι τόσο μεγάλος που εκτιμάται ότι οι πιθανότητες κάποιος να μη φέρει τουλάχιστον ένα από αυτά είναι μικρότερες του 0.1% και αυτό το κομμάτι του πληθυσμού συνήθως βασανίζεται από περιορισμένη έκκριση ντοπαμίνης, πρόδρομο στάδιο στην κατάθλιψη.
Εξολοθρεύοντας, έστω, ένα μέρος των «γενετικά προγραμματισμένων» τοξικομανών δε χτυπάει το πρόβλημα της εξάρτησης σε ουσίες, ουσιαστικά το αναπαράγει. Τα ψυχοσωματικά αίτια του εθισμού είναι εξίσου σημαντικά όσο τα γονιδιακά. Ετσι, λέγοντας σε κάποιον ότι είναι ασφαλής λόγω γονιδιώματος από τον εθισμό, οι πιθανότητες είναι ότι θα δοκιμάσει και θα συνεχίσει τη χρήση πιο εύκολα, καταλήγοντας στον ίδιο τον εθισμό που προσπαθούσαμε να αποφύγουμε. Επιπλέον, ακόμα και αν οι χρήστες αυτοί δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, δεν θα υπάρχουν άλλοι κατά τα άλλα υγιείς, που όταν οι συνθήκες της διαβίωσής τους και το περιβάλλον τους τούς ωθεί θα στρέφονται στις ουσίες για διέξοδο/αναψυχή; Μακάρι να ήταν τόσο απλό το ζήτημα, αλλά ο αρθρογράφος μας δείχνει ότι επιδεικτικά αγνοεί τα μονοπάτια που οδηγούν στον εθισμό. Στα πόσα ποτάκια κάποιος θεωρείται αλκοολικός και κατά συνέπεια πρέπει να στειρωθεί;
Η επιληψία και οι επιληπτικές κρίσεις, πλέον στον 21ο αιώνα, μετριάζονται ή ελέγχονται ολοκληρωτικά, σε αυτούς που μπορούν να πληρώσουν για φάρμακα και γιατρό. Επίσης, το 26% των ανθρώπων που διαγιγνώσκονται με επιληψία πάσχει από κάποια άλλη ασθένεια ή απλά φέρει μη διαχειρίσιμο ψυχολογικό φόρτο6. Και επειδή ο πειρασμός είναι πολύ μεγάλος θα δοθεί και ένα ηθικό επιχείρημα. Αγαπητέ «δόκτορα», μόλις θεώρησες υπάνθρωπους, ευνούχισες και μάλλον κατά τη δική σου λογική δεν επέτρεψες στα γονίδια των εξής να προωθηθούν: Ντοστογιέφσκι, Γκέρσουιν, Τσαϊκόφσκι, Νόμπελ κ.ά. Μην ξεχνάμε και για τους Ελληνόφωνες υποστηρικτές ότι επίσης μέσω αυτής της θέσης κόβονται τα μπαλάκια των: Μ. Αλεξάνδρου, Σωκράτη, Πυθαγόρα και Αριστοτέλη. Ας μάθουμε και λίγο ιστορία πέρα από τα πολεμικά έπη, καμιά φορά δε βλάπτει.
Ας σταθούμε λίγο όμως στη φράση «φορείς μεταλλαχθέντων γονιδίων». Με αυτό, ο αρθρογράφος μάλλον εννοεί και απαιτεί να εξολοθρευτεί ολόκληρος ο ανθρώπινος πληθυσμός, τα ζώα, τα φυτά, οι μύκητες, τα βακτηρία, τα αρχαία (κατηγορία μονοκύτταρων οργανισμών) και ό,τι γενικά έχει μέσα του DNA που αποκλίνει του DΝΑ που έφερε μέσα του το πρωταρχικό βακτήριο που έζησε πριν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια ...«μεταλλαχθέν» γονίδιο, ή γονίδια, είναι αυτά που συνθέτουν τον άνθρωπο, τον ξεχωρίζουν από τα άλλα είδη, είναι αυτά που δίνουν γαλάζιο ή καστανό, ή μαύρο χρώμα στα μάτια, ξανθά ή σκούρα μαλλιά, μεγάλα χείλη, μικρά χείλη και επιπλέον, «μεταλλαχθέν» γονίδιο είναι και οι υπότυποι του CCR5 που δίνουν ανοσία σε κάποια άτομα στον ιό HIV. Ολα τα γονίδια που έχει πάνω του ο Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.), καθώς και όλοι μας, είναι «μεταλλαχθέντα».
Ενα τεράστιο αντεπιχείρημα εμφανίζεται μπροστά μας. Ο Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.) μην έχοντας καμία ιδέα από βιολογία μιλάει για αυτήν, μην μπορώντας να βρει τις αντιφάσεις της πρότασής του και επιμένει σε αυτήν, γεγονός που τον καθιστά πνευματικώς καθυστερημένο. Θα τον καλούσα, λοιπόν, με όλη μου την καρδιά, όπως και τους συναγωνιστές του στη Χρυσή Αυγή, που άνετα θα μπορούσε οποιοσδήποτε ψυχίατρος να τους διαγνώσει, βάσει της κοσμοθεωρίας τους, σαν ψυχωτικούς, παρανοϊκούς και εν γένει προβληματικούς, αφού πιστεύουν ότι είναι καλό για την εξέλιξη του είδους να αυτοευνουχιστούν, ή μάλλον καλύτερα να αυτοκτονήσουν, έτσι δε θα ταλανίζουν τα αυτιά των υπολοίπων με φαιδρότητες μέχρι να πεθάνουν.
Συμπερασματικά, ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν αντιβαίνει μόνο στους κανόνες μιας βιώσιμης κοινωνίας και πληθυσμού, αντιπαρέρχεται και καταστρατηγεί την ίδια αρχή που σφετερίζεται: Την ίδια την εξέλιξη. Πολλά από αυτά, τα σαθρά επιχειρήματα, θα τα βρούμε μπροστά μας. Ηδη η θανατική ποινή έχει αρχίσει να ξανασυζητάται. Εννοιες που πολλοί δεχόμασταν σαν αυταπόδεικτες και αυτονόητες είναι καιρός να τις υπερασπιστούμε ξανά. Η εποχή της λογικής, αν αυτή ήρθε ποτέ, έχει τελειώσει. Το μάθημα που όλοι μας πήραμε τον Ιούνιο του 2012 είναι ότι βρισκόμαστε μακριά από τη ριζοσπαστικοποίηση του ίδιου μας του πνεύματος. Αλλά οι λαοί είναι που ρυθμίζουν την ιστορία είτε αυτοί επιλέγουν να ξεχάσουν σωστές θεωρίες είτε να τις ξαναθυμηθούν. Στην υπενθύμιση στοχεύει και αυτό το κείμενο γιατί έρχονται μέρες λησμονιάς.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
*Του οποίου την έρευνα χρηματοδοτούσε και το Ινστιτούτο Rockefeller με βάση τις ΗΠΑ.⁷
** NMD: Doctor of Naturopathic Medicine, «μορφωτικός τίτλος», που απονέμεται χωρίς κανενός είδους επίσημης εκπαίδευσης στα πλαίσια της εναλλακτικής ιατρικής και φυσιοπάθειας - τα συμπεράσματα μόνοι σας.
*** Παρεμπιπτόντως, δεν είμαστε το πρώτο είδος που το κατέκτησε. Το πρώτο ήταν σίγουρα κάποιο βακτήριο που εκτοξεύθηκε από τη Γη μετά από κάποια πρόσκρουση μετεωρίτη.
ΠΗΓΕΣ:
EUGENICS: ITS DEFINITION, SCOPE, AND AIMS. Francis Galton THE AMERICAN JOURNAL OF SOCIOLOGY Volume X; July, 1904; Number 1).
Selgelid, Michael J. (2000). «Neugenics?». Monash Bioethics Review 19 (4): 9-33.
Steriliseringsfr?gan i Sverige 1935 - 1975, SOU 2000:20
http://oikologiko.blogspot.gr/2007/05/h.html
Lewontin, R. C. (1974). The genetic basis of evolutionary change. New York: Columbia University Press
Did all those famous people really have epilepsy?». Epilepsy & Behavior 6 (2): 115-39.
(Eugenics and the Nazis -- the California connection Edwin Black, San francisco chronicle 9/11/2003)

Μ. ΦΩΤΕΙΝΟΣ

Rizospastis