Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013

Ώρα να πηγαίνω










Η σχισμή της πλάκας έκθεσε τα σκουριασμένα σίδερα
Και χάσκει το μαύρο ανακατεμένο με αϋπνία

Η παραίσθηση από την πείνα έκθεσε, τα χνώτα της απόγνωσης
Και βλέπω το μαύρο γύρω απ’ τα μάτια που με κοιτούν χωρίς να με βλέπουν

Απ’ έξω, ο παχύς λόγος προς κάθε «εγώ χωρίς εσύ» εκθέτει την ανυπαρξία μου
Και ακούω εκείνη την ισχνή φωνή να λέει: «ώρα να πηγαίνεις»

Κι έχω επίγνωση: το νούμερο μου είναι ήδη παιγμένο
Το χαρτί μου καμένο
 

 

 

 

 

εικόνα: Giorgio de Chirico, the Melancholy of Departure (1916)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου