Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

γαλάζια πεταλούδα






Ο αχός των φτερών του μέταλλου έσβησε -
Τώρα, δέκα  μικρά χαμόγελα το μαύρο της λάσπης στα νύχια του
Ονειροπόληση η σκόνη και το θειάφι  στα μαλλιά του 
Κι ο ήλιος ας σκάβει  με ιδρώτα κι υπομονή
Τις ρυτίδες  του χρόνου του
«Αρκεί αυτή η καμένη γη
Να καρπίσει...»

Έτσι είπε

Κι ο καπνός έσβησε -
Αν εμείς δεν είμαστε καθαροί πάντοτε, η αγνότητα εκδηλώνεται άφθαρτη 
Σε μεγάλες στιγμές, όταν το ποιείν μετενσαρκώνεται σε γίγνεσθαι
Μα και σε μικρά συμβάντα. Αίφνης, μια γαλάζια πεταλούδα
Που φτερουγίζει με φόντο την αιθέρια απεραντοσύνη
Κι η κατάνυξή του στη φευγαλέα θέα της
Εξαγνίζουν τα αίματα

Έτσι είπα





Everybody Knows



Everybody knows that the dice are loaded
Everybody rolls with their fingers crossed
Everybody knows the war is over
Everybody knows the good guys lost
Everybody knows the fight was fixed
The poor stay poor, the rich get rich
That's how it goes
Everybody knows
Everybody knows that the boat is leaking
Everybody knows that the captain lied
Everybody got this broken feeling
Like their father or their dog just died
Everybody talking to their pockets
Everybody wants a box of chocolates
And a long-stem rose
Everybody knows
Everybody knows that you love me baby
Everybody knows that you really do
Everybody knows that you've been faithful
Ah, give or take a night or two
Everybody knows you've been discreet
But there were so many people you just had to meet
Without your clothes
And everybody knows
Everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows
Everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows
And everybody knows that it's now or never
Everybody knows that it's me or you
And everybody knows that you live forever
Ah, when you've done a line or two
Everybody knows the deal is rotten
Old Black Joe's still pickin' cotton
For your ribbons and bows
And everybody knows
And everybody knows that the Plague is coming
Everybody knows that it's moving fast
Everybody knows that the naked man and woman
Are just a shining artifact of the past
Everybody knows the scene is dead
But there's gonna be a meter on your bed
That will disclose
What everybody knows
And everybody knows that you're in trouble
Everybody knows what you've been through
From the bloody cross on top of Calvary
To the beach of Malibu
Everybody knows it's coming apart
Take one last look at this Sacred Heart
Before it blows
And everybody knows
Everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Πιο Ψεύτης Γίνεται ο 'Ανθρωπος;




Βάζω ένα ερώτημα και προσφέρω βραβείο σε όποιον βρει ένα θέμα στο οποίο ο πρωταγωνιστής στο παραπάνω βίντεο να υποσχέθηκε κάτι προεκλογικά και να μην έκανε το αντίθετο μετά. 

Δείτε κι ακούστε (αν δεν σας φέρει άμεση αναγούλα) τι έλεγε ο σαλτιμπάγκος για το ΝΑΤΟ, πριν τις εκλογές... 
Όταν για αυτόν και την αγέλη του στην κυβέρνηση λέμε πως είναι ένα συνονθύλευμα ελεεινών καιροσκόπων κι ανήθικων απατεώνων, είναι άξιο απορίας το γιατί κάποιοι θυμώνουν με εμάς... 

Ομως, έχω μια σοβαρή διαφωνία... με το Ριζοσπάστη,  που στο παρακάτω άρθρο του αναφέρεται στους σημερινούς "Αντι-ΝΑΤΟικούς αθλους" των αθλίων... Αφορά τον ευγενικό τίτλο του άρθρου:  Πιο Νατοϊκή δεν γίνεται... 
... πιο "πολιτικά σωστός" θα ήταν ο τίτλος: "Πιο Καριόλα δεν Γίνεται". Νισάφι πια μ΄αυτή την ξύλινη γλώσσα του..

******



ΑμερικανοΝΑΤΟικότερη των ΑμερικανοΝΑΤΟικών. Η φράση αυτή δεν αρκεί για να συνοψίσει την παρουσία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, που ολοκληρώθηκε χτες και πήρε μια σειρά από αποφάσεις που μυρίζουν κυριολεκτικά μπαρούτι νέων επεμβάσεων και πολέμων.
Αλλωστε, η κυβέρνηση έφτασε στη Σύνοδο με γεμάτο τον «χαρτοφύλακα» από τα διαπιστευτήρια και τις ΝΑΤΟικές βρωμοδουλειές που «διεκπεραιώνει» σταθερά, για να «αναβαθμίσει» τη θέση της αστικής τάξης στην περιοχή.
Από την ευρωατλαντικής κοπής συμφωνία με την ΠΓΔΜ, με βάση την οποία σφραγίστηκε η είσοδος της γείτονος στην ιμπεριαλιστική συμμαχία και η οποία χαιρετίστηκε από τους ΝΑΤΟικούς ως «υπόδειγμα» και για τις υπόλοιπες «διευθετήσεις» στην περιοχή, έως τα ευρωατλαντικά «σχήματα συνεργασίας», που στήνει σε Βαλκάνια και Μ. Ανατολή, και από τη σταθερή συμμετοχή σε όλες τις ΝΑΤΟικές αποστολές έως τη μετατροπή της χώρας σε απέραντο ορμητήριο για τις επεμβάσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ σε Μ. Ανατολή, Β. Αφρική και Βαλκάνια, η κυβέρνηση είχε να καταθέσει πλούσιο «δείγμα γραφής».
Πώς, αλήθεια, «υποδέχτηκε» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μια Σύνοδο του ΝΑΤΟ προσανατολισμένη σχεδόν αποκλειστικά στο ζήτημα αντιμετώπισης της Ρωσίας ειδικά στην Αν. Ευρώπη, στον Καύκασο, στα Βαλκάνια και τη Μ. Θάλασσα; Με την απέλαση Ρώσων διπλωματών!
«Είμαστε η μόνη χώρα που με τόση συνέπεια αναπτύσσει διεθνείς πρωτοβουλίες και πολυμερή σχήματα συνεργασίας στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και πέρα από την περιοχή μας. Ενώ, παράλληλα, επιδιώκουμε ενεργά την επίλυση διεθνών και διμερών διαφορών με γειτονικές μας χώρες», είπε ο Αλ. Τσίπρας, περιγράφοντας σε άψογα «ΝΑΤΟικά» το ρόλο του «γεωπολιτικού μεντεσέ» που έχουν αναθέσει οι ΗΠΑ στην Ελλάδα, ενώ δεν παρέλειψε να δηλώσει το «παρών» της κυβέρνησής του σε όλα τα επικίνδυνα σχέδια:
-- Συμφώνησε και επαύξησε στην αύξηση των δαπανών και δολοφονικών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ, καμαρώνοντας επιπλέον ότι βρίσκεται στην κορυφή των χωρών με τις υψηλότερες ΝΑΤΟικές δαπάνες, «μένοντας συνεπείς γενικότερα στην εκπλήρωση των δεσμεύσεών μας έναντι της Συμμαχίας».
-- Υιοθέτησε όλα τα προσχήματα για τις επόμενες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και χαιρέτισε ως «θετικό βήμα» την υιοθέτηση «Πακέτου Δράσεων και Πρωτοβουλιών για το Νότο», που σηματοδοτεί νέες επεμβάσεις σε Μ. Ανατολή και Β. Αφρική.
-- Χαιρέτισε τη «στρατηγική σχέση του ΝΑΤΟ με την ΕΕ» και την κοινή τους διακήρυξη, που πολλαπλασιάζει τις δολοφονικές «δυνατότητές» τους.
-- Την ώρα που βρίσκεται ψηλά η προσπάθεια για να κρατηθεί η Τουρκία σταθερά εντός ευρωατλαντικού στρατοπέδου, παρουσίασε ως απόδειξη του «σταθεροποιητικού ρόλου της κυβέρνησης» την «εντεινόμενη συνεργασία» μαζί της, λέγοντας ότι αυτή αφορά «τη συλλογική ευρωατλαντική ασφάλεια στο σύνολό της (...) στη στρατηγικά κρίσιμη περιοχή του Αιγαίου που ενώνει τη Μαύρη Θάλασσα με την Ανατολική Μεσόγειο».
Μάλιστα, τη στιγμή που συστηματικά το ΝΑΤΟ κάνει τον «Πόντιο Πιλάτο» για την τουρκική επιθετικότητα σε Αιγαίο και Θράκη όσο και για τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς που κρατούνται από τη «σύμμαχο» Τουρκία, όχι μόνο αναγόρευσε ξανά το ΝΑΤΟ σε «θεματοφύλακα» για την ασφάλεια των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, αλλά πήγε το άθλιο ΝΑΤΟικό αλισβερίσι ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας πως το πρόβλημα είναι ότι η Τουρκία παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και «επιδιώκει την εξαίρεση του Αιγαίου από επιχειρησιακούς σχεδιασμούς σε βάρος των συλλογικών μας δυνατοτήτων»! Ο,τι ακριβώς, δηλαδή, λέει το ΝΑΤΟ βάζοντας πλάτη στο γκριζάρισμα του Αιγαίου από την Τουρκία, μιλώντας για «ενιαίο επιχειρησιακό χώρο» και «διμερείς διαφορές» Ελλάδας - Τουρκίας που πρέπει να επιλυθούν μεταξύ των δύο.
Ο κατήφορος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που δεν έχει πάτο, μπλέκει το λαό μας σε πολύ μεγάλους κινδύνους για τις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι έχουν κουμπώσει με τους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς. Οσοι εργαζόμενοι, νέοι έχουν αναφορά στην αριστερά, στις αγωνιστικές παραδόσεις, οφείλουν να βγάλουν συμπεράσματα, να εγκαταλείψουν τον ΣΥΡΙΖΑ, να συμπορευτούν με το ΚΚΕ στον αγώνα για αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

δελφίνι






Σε μιαν έρημη ακτή 
Η Αφροδίτη του Botticelli 
Αφήνει το κέλυφός της στο κάδρο
Και βγαίνει,φορώντας μια μάσκα ζώου
Aνελέητη στην γύμνια της
 
Με βλέπει που πάω να βαδίσω
Στον καθρέπτη των άστρων
Μα βουλιάζω αργά

Πνιγμένη η τελευταία μου λέξη
Αναδύεται σε αφρούς τοξικής αφασίας
Από το βυθό όπου ειν’ άγνωστη
Η τιμωρία ή το έλεος θεών
Στο δελφίνι που με πλησιάζει

Με παίρνει στη ράχη του
Από τον υγρό εφιάλτη μου
.Και τραβά προς το χάραμα

Το αγκαλιάζω σφιχτά  πριν βγω απ’ εκεί
Όπου τα κύματα γλείφουν την άμμο
Και ρωτώ πώς να το ευχαριστήσω...
Μου λέει: «άφησέ με ν’ αναπνέω»









Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

καναρίνι στο ορυχείο


Image result for images of canaries in the coal mine



Ήταν το καναρίνι στο ορυχείο
Έβλεπε στην άκρη του τούνελ το φως
Κι ένιωθε τον αέρα να το φτάνει αγνώριστος
Χωρίς τη δροσιά και τη μυρωδιά του δάσους

Μια μέρα ο ανθρακωρύχος το κοίταξε
Άνοιξε την πόρτα του κλουβιού του
Και το άφησε να πετάξει ελεύθερο
Μέσα από τον λαβύρινθο στοών


Ξαναγύρισε στο δάσος
Και δεν κατάλαβε ποτέ πως
Ο ανθρακωρύχος ήταν  κι αυτός
Ένα καναρίνι σε κελί από κάρβουνο

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

James Baldwin: ο αγώνας του καλλιτέχνη για την ακεραιότητά του





[μερικές φράσεις από μια συνέντευξη του James Baldwin]

Μου φαίνεται ότι ο αγώνας του καλλιτέχνη για την ακεραιότητά του είναι ένα είδος μεταφοράς - πρέπει να θεωρηθεί ως μια μεταφορά - του αγώνα που είναι καθολικός και καθημερινός όλων των ανθρώπων που αντικρίζουν αυτόν τον τρομακτικό κόσμο: να γίνουν άνθρωποι.

[...]

Κάτι φρικτό συμβαίνει σε έναν πολιτισμό όταν παύει να παράγει ποιητές...

[...]

Τίποτα, τίποτα από αυτά [που θεωρείς δικά σου], δεν σ' ανήκει. Μπορείς να το έχεις μόνο απελευθερώνοντάς το. Μπορείς να πάρεις μόνο εάν είσαι έτοιμος να δώσεις. Και το να δώσεις  δεν είναι μια επένδυση, δεν είναι μια μέρα σε πάγκο διαπραγμάτευσης, είναι ένας ολικός κίνδυνος, για όλα, για εσένα, για τον ποιος νομίζεις πως είσαι, ποιος νομίζεις πως θα 'θελες να είσαι, για το πού νομίζεις ότι θα θέλεις  να πας, για τα πάντα! Και αυτό πάντοτε...

[...]

Συναναστρέφεσαι (συνεχώς) με τους πιο αδυσώπητους ανθρώπους που εγώ, σε κάθε περίπτωση, έχω συναντήσει  ποτέ ... Αδέξιοι και αναλφάβητο με έναν πολύ ιδιαίτερο και δύσκολο να περιγραφεί τρόπο ... εντελώς ανυποψίαστοι στη γλώσσα της καρδιάς, εντελώς δύσπιστοι και, τίποτε δεν μπορεί να τους αγγίξει. Κρίση πανικού τους προκαλεί και μόνο το να υπονοηθεί πόνος - άνθρωποι που είναι αποφασισμένοι να πιστεύουν ότι το να υποφέρει κάποιος είναι ξεπερασμένο, και δεν καταλαβαίνουν ακόμα ένα πολύ απλό φυσιολογικό γεγονός: ότι αυτό που πιστεύεις ότι είναι ένας πονόδοντος είναι ένας πόνος που μπορεί να σώσει τη ζωή σου. Αυτό είναι τόσο τρομακτικό...




Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

η έξοδος από το μνημόνιο; (εδώ γελάνε...)


... μήπως η έξοδος από το μνημόνιο σημαίνει κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων που δένουν τη χώρα χειροπόδαρα για δεκαετίες... (για να μην μείνει τίποτε από το ξεπούλημά της); Όχι βέβαια... επίκειται άμεσα η κατάθεση του νέου αντιλαϊκού «εφαρμοστικού πολυνομοσχεδίου» στη Βουλή - στις αρχές Ιούνη. Και τι σημαίνει αυτό; Νέο «κούρεμα» των συντάξεων από την 1η Γενάρη 2019 και παραπέρα κατακρεούργηση του αφορολόγητου ορίου ...
μη βιάζεστε, δεν τελειώσαμε...

τα παρακάτω από τον Ριζοσπάστη

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Μια φωνή από τον ελαιώνα

Μια φωνή  από τον ελαιώνα
Η ηχώ ερχόταν απ’ τον ελαιώνα.
εγώ ήμουν σταυρωμένος στην πυρά
και απέτρεπα τα κοράκια: μη με βασανίζετε.
Θα μπορούσα να επιστρέψω στο σπίτι
κι ο ουρανός  να βρέξει
και….να εξαλείψει αυτό
το σαρκοφάγο ξύλο.
Μια μέρα θα κατεβώ απ’ τον σταυρό μου
αλλά τότε, πώς
θα γυρίσω στο σπίτι, γυμνός και ξυπόλητος;

ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΒΙΣ






Image result for tsipras netanyahu
***

top photo borrowed from bbc 
bottom, from  here

Τι έχει ο φτωχός Τσακαλώτος να φοβηθεί...




Πέρα απ' τους διθυράμβους της κυβέρνησης για ανάπτυξη κι έξοδο από το μνημόνιο, κρατείστε το 'ζουμί' από τις δηλώσεις Τσακαλώτου....«το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% που πρέπει να πετυχαίνει κάθε χρόνο η Ελλάδα μέχρι το 2022»... που σημαίνει συνέχεια του ξεπουλήματος της χώρας συν κατακρεούργηση των δημόσιων δαπανών και εντεταμένη καταλήστευση του λαού με φορολογία, κι ότι «Υπάρχουν αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις που έχουν ολοκληρωθεί, άλλες που βρίσκονται στο στάδιο της εφαρμογής και άλλες που πρέπει να ξεκινήσουν»... ότι δηλαδή δεν τελειώσαμε... ερχονται κι άλλες υπαναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις... 

Τι έχει ο φτωχός Τσακαλώτος να φοβηθεί, 
σπίτι, ουρανός όπου σταθεί, 
το δισάκι του στον ώμο,  
για το δρόμο… για το δρόμο

***

[πιο εκτεταμενα στο παρακατω απο το 902]


Ετοιμάζουν τα «εργαλεία» συνέχισης των αντιλαϊκών μέτρων

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

Μίζεροι





Γυρίζουν σπίτι στριμωγμένοι,
Εξαντλημένοι, φοβισμένοι -  
Οι τσέπες τους είν’  άδειες και απ’ το τελευταίο ευρώ τους
Παραδομένοι, απελπισμένοι κάνουν τον σταυρό τους  
Καθώς περνά δίπλα απ’ την εκκλησιά το λεωφορείο
Και μεταφέρονται σαν τραυματίες σ’ ένα μαζικό φορείο