Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

James Baldwin: ο αγώνας του καλλιτέχνη για την ακεραιότητά του





[μερικές φράσεις από μια συνέντευξη του James Baldwin]

Μου φαίνεται ότι ο αγώνας του καλλιτέχνη για την ακεραιότητά του είναι ένα είδος μεταφοράς - πρέπει να θεωρηθεί ως μια μεταφορά - του αγώνα που είναι καθολικός και καθημερινός όλων των ανθρώπων που αντικρίζουν αυτόν τον τρομακτικό κόσμο: να γίνουν άνθρωποι.

[...]

Κάτι φρικτό συμβαίνει σε έναν πολιτισμό όταν παύει να παράγει ποιητές...

[...]

Τίποτα, τίποτα από αυτά [που θεωρείς δικά σου], δεν σ' ανήκει. Μπορείς να το έχεις μόνο απελευθερώνοντάς το. Μπορείς να πάρεις μόνο εάν είσαι έτοιμος να δώσεις. Και το να δώσεις  δεν είναι μια επένδυση, δεν είναι μια μέρα σε πάγκο διαπραγμάτευσης, είναι ένας ολικός κίνδυνος, για όλα, για εσένα, για τον ποιος νομίζεις πως είσαι, ποιος νομίζεις πως θα 'θελες να είσαι, για το πού νομίζεις ότι θα θέλεις  να πας, για τα πάντα! Και αυτό πάντοτε...

[...]

Συναναστρέφεσαι (συνεχώς) με τους πιο αδυσώπητους ανθρώπους που εγώ, σε κάθε περίπτωση, έχω συναντήσει  ποτέ ... Αδέξιοι και αναλφάβητο με έναν πολύ ιδιαίτερο και δύσκολο να περιγραφεί τρόπο ... εντελώς ανυποψίαστοι στη γλώσσα της καρδιάς, εντελώς δύσπιστοι και, τίποτε δεν μπορεί να τους αγγίξει. Κρίση πανικού τους προκαλεί και μόνο το να υπονοηθεί πόνος - άνθρωποι που είναι αποφασισμένοι να πιστεύουν ότι το να υποφέρει κάποιος είναι ξεπερασμένο, και δεν καταλαβαίνουν ακόμα ένα πολύ απλό φυσιολογικό γεγονός: ότι αυτό που πιστεύεις ότι είναι ένας πονόδοντος είναι ένας πόνος που μπορεί να σώσει τη ζωή σου. Αυτό είναι τόσο τρομακτικό...




Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

η έξοδος από το μνημόνιο; (εδώ γελάνε...)


... μήπως η έξοδος από το μνημόνιο σημαίνει κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων που δένουν τη χώρα χειροπόδαρα για δεκαετίες... (για να μην μείνει τίποτε από το ξεπούλημά της); Όχι βέβαια... επίκειται άμεσα η κατάθεση του νέου αντιλαϊκού «εφαρμοστικού πολυνομοσχεδίου» στη Βουλή - στις αρχές Ιούνη. Και τι σημαίνει αυτό; Νέο «κούρεμα» των συντάξεων από την 1η Γενάρη 2019 και παραπέρα κατακρεούργηση του αφορολόγητου ορίου ...
μη βιάζεστε, δεν τελειώσαμε...

τα παρακάτω από τον Ριζοσπάστη

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Μια φωνή από τον ελαιώνα

Μια φωνή  από τον ελαιώνα
Η ηχώ ερχόταν απ’ τον ελαιώνα.
εγώ ήμουν σταυρωμένος στην πυρά
και απέτρεπα τα κοράκια: μη με βασανίζετε.
Θα μπορούσα να επιστρέψω στο σπίτι
κι ο ουρανός  να βρέξει
και….να εξαλείψει αυτό
το σαρκοφάγο ξύλο.
Μια μέρα θα κατεβώ απ’ τον σταυρό μου
αλλά τότε, πώς
θα γυρίσω στο σπίτι, γυμνός και ξυπόλητος;

ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΒΙΣ






Image result for tsipras netanyahu
***

top photo borrowed from bbc 
bottom, from  here

Τι έχει ο φτωχός Τσακαλώτος να φοβηθεί...




Πέρα απ' τους διθυράμβους της κυβέρνησης για ανάπτυξη κι έξοδο από το μνημόνιο, κρατείστε το 'ζουμί' από τις δηλώσεις Τσακαλώτου....«το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% που πρέπει να πετυχαίνει κάθε χρόνο η Ελλάδα μέχρι το 2022»... που σημαίνει συνέχεια του ξεπουλήματος της χώρας συν κατακρεούργηση των δημόσιων δαπανών και εντεταμένη καταλήστευση του λαού με φορολογία, κι ότι «Υπάρχουν αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις που έχουν ολοκληρωθεί, άλλες που βρίσκονται στο στάδιο της εφαρμογής και άλλες που πρέπει να ξεκινήσουν»... ότι δηλαδή δεν τελειώσαμε... ερχονται κι άλλες υπαναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις... 

Τι έχει ο φτωχός Τσακαλώτος να φοβηθεί, 
σπίτι, ουρανός όπου σταθεί, 
το δισάκι του στον ώμο,  
για το δρόμο… για το δρόμο

***

[πιο εκτεταμενα στο παρακατω απο το 902]


Ετοιμάζουν τα «εργαλεία» συνέχισης των αντιλαϊκών μέτρων

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

Μίζεροι





Γυρίζουν σπίτι στριμωγμένοι,
Εξαντλημένοι, φοβισμένοι -  
Οι τσέπες τους είν’  άδειες και απ’ το τελευταίο ευρώ τους
Παραδομένοι, απελπισμένοι κάνουν τον σταυρό τους  
Καθώς περνά δίπλα απ’ την εκκλησιά το λεωφορείο
Και μεταφέρονται σαν τραυματίες σ’ ένα μαζικό φορείο  

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

μια ληστεία

- Γιατί στηρίζεις ΣΥΡΙΖΑ; ρωτάω κάποιον
- Του χρωστάω την ζωή μου. γι αυτό - απαντά...
- Πως έτσι; ξαναρωτάω.. .
- Έγινε μια ληστεία και μου είπε "τα λεφτά σου ή τη ζωή σου". Πήρε τα λεφτά μου και μ' άφησε ζωντανό...
*****






Washington Post: «Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα τελείωσε, μόνο αν δεν ζεις εκεί»

[πηγη: ημεροδρομος]

Η οικονομική κρίση της Ελλάδας, τελείωσε μόνο αν δεν ζεις εκεί, γράφει σε άρθρο της η εφημερίδα Washington Post και παρουσιάζει ένα σενάριο για επιστροφή στην κανονικότητα, το οποίο δεν είναι αισιόδοξο. 
Στην αρχή, το κείμενο αναφέρει ότι μπορεί η Ελλάδα να μην απειλεί με ντόμινο κατάρρευσης τις υπόλοιπες χώρες, ωστόσο οι κάτοικοι ζουν ακόμα στη χειρότερη κατάρρευση που έχει σημειωθεί ποτέ σε πλούσια χώρα.
«Όλοι οι άλλοι, με άλλα λόγια, μπορεί όλοι να έχουν προχωρήσει γιατί η Ελλάδα δεν απειλεί να ρίξει τα άλλα κομμάτια του ντόμινο της παγκόσμιας οικονομίας, ωστόσο οι κάτοικοί της είναι κολλημένοι ακόμα στη χειρότερη κατάρρευση που έχει σημειωθεί σε πλούσια χώρα», γράφει το δημοσέυμα. 
Δύο χαμένες 10ετίες για την Ελλάδα 
Ο αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι ουσιαστικά για την Ελλάδα χαθήκαν δύο δεκαετίες.
«Στην πραγματικότητα, αν οι τελευταίες εκτιμήσεις του ΔΝΤ είναι σωστές, ίσως χρειαστούν τουλάχιστον άλλα 10 χρόνια πριν η Ελλάδα επιστρέψει εκεί που βρισκόταν το 2007. Και αυτό μόνο αν δεν υπάρξει άλλη ύφεση μέχρι τότε. Δύο χαμένες δεκαετίες, λοιπόν, είναι το βέλτιστο σενάριο για την Ελλάδα», σημειώνει. 
«Οι αριθμοί τα λένε όλα. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η οικονομία της Ελλάδας συρρικνώθηκε κατά 26% στο κατά κεφαλήν εισόδημα από τα μέσα του 2007 ως τις αρχές του 2014.
Αυτό, όπως φαίνεται και στους πίνακες την έκανε συγκρίσιμη με τις μεγαλύτερες καταστροφές στην οικονομική ιστορία -ήταν λίγο καλύτερα από ότι στην οικονομική κατάρρευσε του 1930 και λίγο χειρότερα από ότι στην οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2000», προσθέτει. 
Η απογοητευτική αλήθεια για την Ελλάδα 
Το δημοσίευμα υπογραμμίζει την απογοητευτική αλήθεια ότι η ελληνική οικονομία έχει αναπτυχθεί μόλις 2,8% (σε όρους προσαρμοσμένους στον πληθυσμό) στα τέσσερα χρόνια «αυτού που υποτίθεται ότι είναι ανάκαμψη». «Για να σας δώσουμε μία ιδέα του πόσο απογοητευτικό είναι αυτό, η Αμερική της δεκαετίας του ’30 αναπτύχθηκε 30,2% και η Αργεντινή του 2000 αναπτύχθηκε 26,9% τα πρώτα τέσσερα χρόνια μετά την κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν στο ανάλογο σημείο της ανάκαμψης τους οι ΗΠΑ να έχουν σχεδόν επιστρέψει εκεί που βρίσκονταν μετά το κραχ και η Αργεντινή να είναι στην πραγματικότητα 17,1% πλουσιότερη από ό,τι ήταν προ κρίσης. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι 23,5% φτωχότερη από ό,τι το 2007».
Γιατί ΗΠΑ και Αργεντινή ανέκαμψαν, αλλά η Ελλάδα όχι
Υπάρχει ένας απλός λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ και η Αργεντινή ανέκαμψαν αλλά η Ελλάδα όχι, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Και οι τρεις χώρες είχαν τα νομίσματά τους, λιγότερο ή περισσότερο, συνδεδεμένα με κάτι άλλο. Οι ΗΠΑ με το χρυσό, η Αργεντινή με το δολάριο, η Ελλάδα με το ευρώ. Με αυτόν τον τρόπο παραιτήθηκαν από τον έλεγχο των νομισματικών τους πολιτικών. Αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσαν πλέον να τυπώσουν χρήμα όταν οι οικονομίες τους το χρειάζονταν, επειδή έπρεπε πρώτα να ανησυχούν για να κρατήσουν το νόμισμα. Η αξία των νομισμάτων τους και όχι η κατάσταση της οικονομίας τους, τούς υπαγόρευαν τις κινήσεις τους. 
Ετσι, αν τα πράγματα πήγαιναν στραβά, αν χρεώνονταν υπερβολικά τα νοικοκυριά, οι εταιρείες ή η κυβέρνηση δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσαν να κάνουν για να μετριάσουν τις επιπτώσεις. Τα νομίσματά τους όχι μόνο τους εμπόδισαν να μειώσουν τα επιτόκια όσο χρειαζόταν, αλλά και να ξοδέψουν περισσότερα χρήματα για να αποφύγουν την κατάρρευση. 
Συνεχείς μειώσεις μισθών 
«Το μόνο πράγμα που τους έμενε ήταν να μειώσουν μισθούς και να ελπίζουν ότι αυτό θα τους έκανε αρκετά ανταγωνιστικούς για να βγουν από την κρίση. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι τα χρέη των πολιτών τους δεν μειώνονταν, ενώ οι μισθοί τους την ίδια ώρα κόβονταν, οπότε, αυτό που θεωρούνταν καλό για την οικονομία τους κατέληγε ως κάτι πολύ κακό για τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Ηταν ένας φαύλος κύκλος όπου οι περισσότερες περικοπές αμοιβών οδηγούν σε περισσότερες πτωχεύσεις και οι περισσότερες πτωχεύσεις σε περισσότερες περικοπές αμοιβών».
Γιατί η Ελλάδα δεν βγήκε από το ευρώ
«Η μόνη διέξοδος που υπήρχε  ήταν να αποσυνδέσει το νόμισμά της έτσι ώστε να δώσει στην οικονομία της τα κίνητρα που χρειαζόταν. Αν κοιτάξετε πίσω δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσετε πότε το έκαναν αυτό οι ΗΠΑ και η Αργεντινή: Όταν ξεκίνησαν η ανάκαμψή τους. Τι γίνεται όμως με την Ελλάδα; Ακόμη δεν το έχει κάνει. Και για αυτό η οικονομία της δεν ανέκαμψε, παρόλο που έχει σταματήσει να πέφτει. Είναι κολλημένη κάπου ανάμεσα στην ύφεση και στην ανάκαμψη. 
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις για την Ελλάδα. Είναι αλήθεια ότι πιθανότατα θα ήταν σε καλύτερα κατάσταση σήμερα αν είχε κηρύξει χρεοκοπία και είχε βγει από το ευρώ το 2009. Ο άμεσος πόνος θα ήταν μεγάλος -η Ελλάδα εισάγει πολλά από τα τρόφιμά της. Αλλά οι διακοπές στο Αιγαίο θα ήταν τόσο φθηνές που όλοι θα πήγαιναν εκεί και οι εξαγωγείς της χώρας θα γίνονταν σε μια νύχτα τόσο ανταγωνιστικοί, κάτι που θα τους επέτρεπε να επιστρέψουν στην ανάπτυξη πολύ πιο γρήγορα από ότι σήμερα. 
Φυσικά αυτό δεν έγινε αυτό τότε ούτε δικαιολογείται να γίνει σήμερα. Και αυτό γιατί η Ελλάδα δεν έχει μια απλή ισοτιμία νομίσματος αλλά είναι σε μια νομισματική ένωση. Και αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να αντικαταστήσεις ένα νόμισμα από ό,τι να κάνεις υποτίμηση. Θα έπρεπε να αντικαταστήσει όλα τα χρήματα στις τράπεζες, πράγμα που σημαίνει ότι πιθανότατα θα έκλειναν μέχρι να γίνει αυτό, ενώ εν τω μεταξύ, ο πανικός που θα προκαλούνταν θα προκαλούσε ένα σπιράλ ύφεσης στην οικονομία. 
Αυτός είναι ο κύριος λόγος που η Ελλάδα δεν έφυγε από το ευρώ. Το γεγονός ότι οι πολίτες της ακόμη αντιμετωπίζουν το ευρώ ως τον εγγυητή της οικονομικής επιτυχίας είναι ο άλλος λόγος. Κάτι που δεν πρόκειται να αλλάξει. 
Αλλά κάτι δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε με την ανάκαμψη. Το ΔΝΤ εκτιμά με κάποια αισιοδοξία ότι το 2023 η Ελλάδα θα είναι 12,8% πιο φτωχή από ό,τι ήταν το 2007, γεγονός που σημαίνει ότι θα επιστρέψει στη κατάσταση που ήταν πριν την ύφεση περίπου το 2030 ή κάπου εκεί. 

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Εσείς το κάνατε...





'Είναι γνωστό ότι ο Πικάσσο στήριξε την Γαλλική  αντίσταση στην διάρκεια της κατοχής της Γαλλίας από τους Ναζί. Όπως κι ότι διατέλεσε μέλος του Γαλλικού ΚΚ. Αυτός ο γίγαντας της τέχνης, ο μεγαλύτερος του εικοστού αιώνα σίγουρα, αν όχι όλων των εποχών,  ήταν Κομμουνιστής μ’ ένα τεράστιο ‘Κ’ κεφαλαίο…

Είναι επίσης γνωστό ότι ποτέ δεν γύρισε στην πατρίδα του, παρότι κάλλιστα θα μπορούσε (αν η συνείδηση του δεν ήταν κάθετα αντιφασιστική)… και πέθανε πριν την πτώση της φασιστικής δικτατορίας του Φράνκο.

Για το πιο εμβληματικό, κατά την γνώμη μου, εικαστικό έργο του εικοστού αιώνα πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί.

Ανεκδοτικά θα αναφέρω ένα συμβάν. 

Στην διάρκεια της κατοχής ο Πικάσο δούλευε στο Παρίσι, όπου ζωγράφισε πίνακες με ασύλληπτη δύναμη, όπως «Το Σφαγείο»… Μια φορά επισκέφτηκε το στούντιό του ένας φιλότεχνος Ναζί αξιωματικός. Στάθηκε εντυπωσιασμένος μπροστά στην Γκερνικα. 

Ρωτά  τον Πικάσο: «Εσύ το έκανες αυτό;»… 
κι εκείνος απάντησε… 

«Όχι. Εσείς το κάνατε»


Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Το Πνεύμα του Αϊνστάιν και ... Ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ




Το πνεύμα του Αϊνστάιν επισκέπτεται κάποιον που μόλις  έλυσε άριστα τις ασκήσεις σε τεστ υψηλής  νοημοσύνης:

- Απάντησες σωστά σ’ όλες τις ερωτήσεις! Συγχαρητήρια του λέει...
- Ευχαριστώ , του απαντά ο άλλος.  Τώρα θέλω να με βοηθήσεις πρακτικά να σε φτάσω σε ύψος νοημοσύνης!
- A, μα αυτό 'ναι το ευκολότερο, του άπαντα ο Αϊνστάιν - έχω πεθάνει… Έχω δυο απορίες, όμως, αν μπορείς να μου τις λύσεις….
- Να τις ακούσω, λέει ο άλλος περιχαρής.
- Ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ;
-Ναι, λέει η αναδυόμενη μεγαλοφυΐα.
- Eίσαι μεγιστάνας του πλούτου; τον ρωτά ο Αϊνστάιν.
- Όχι, λέει η αναδυόμενη μεγαλοφυΐα.
- Και δεν το μετάνιωσες μετά από τα μέτρα που πήρε και παίρνει;
- Όχι! ψήφησα και θα ξαναψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ!
- Για ποιο λόγο; επιμένει ο Άλφρεδ…
- Διότι είμαι αριστερός και δεν θα ψήφιζα δεξιά.
- Δεν υπάρχει κάτι άλλο στην αριστερά; 
- Πώς. Υπάρχουν γκρουπούσκουλα εκτός βουλής, και το ΚΚΕ που εκπροσωπείται σ΄αυτήν. Και είναι το μόνο άξιο λόγου... Αλλά είναι δογματικό, ξεπερασμένο κι η ηγεσία του όπως  κι όσοι την ακολουθούν έχουν  την κύρια ευθύνη για ο,τι συμβαίνει... οι άνθρωποι είναι χαμηλότερης νοημοσύνης…
- Συγγνώμη, του λέει ο Αϊνστάιν, το ΚΚΕ είναι στην κυβέρνηση;
- Όχι!
- Τότε γιατι σου φταιει το ΚΚΕ;
- Γιατί δεν κάνει τη διαφορά, κι αρνείται να κυβερνήσει.
- Δηλαδή, αν εκανε τη διαφορά και κυβερνούσε, θα το στήριζες;
- Όχι. επ' ουδενί! Δεν με εκφράζει το σταλινικό πρόταγμά του καθόλου... 
- Δεν χρειάζεσαι βοήθεια από μένα, του λέει ο Αλφρεδ, και κτυπάει παλαμάκια…
- Δηλαδή είμαι στο ύψος σου! Επιβεβαιώνει  η αναδυόμενη μεγαλοφυΐα…
- Το έχεις ξεπεράσει, του λέει ο Αϊνστάιν, έχεις ήδη υπερβεί το όριο της κοινής λογικής, που μόνο ευφυείς και ηλίθιοι το καταφέρνουν…. 

Και κοιτώντας προς τον ουρανό επανέλαβε: Δύο πράγματα είναι άπειρα: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αν και για το σύμπαν δεν είμαι σίγουρος.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Αν αυτό είναι ο μαρξισμός...

ydrocephalus
SynonymsWater on the brain[1]
Hydrocephalus (cropped).jpg
image borrowed from wikipedia
i am not talking about this unfortunate condition, I'm talking about the SYRIZA Supporter Syndrom  (SSS  - a new phenomenon) that causes severe irritation to whoever has a brain and also has the misfortune to contact it's sufferers....

***

Διαβάζω την υπενθύμιση στην Αυγή.... "Είναι πάντα καλό να θυμόμαστε τη διάσημη φράση που είπε ο Μαρξ: «Αν αυτό είναι ο μαρξισμός, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι εγώ δεν είμαι μαρξιστής». Κάποιοι στο χώρο της Αυγής «το παίζουν» και «ολίγον τι μαρξιστές».

Η παραπάνω ρήση του Μαρξ έχει γίνει
τσιχλόφουσκα σε στόματα ελεεινών καιροσκόπων  και"ψαγμένων" Υδρο-ανεγκέφαλων. Λοιπόν θα πρότεινα την παράφραση της στους άλλους, που πίστεψαν τους πρώτους: «αν αυτό είναι ΣΥΡΙΖΑ, που προφανώς πρόκειται για το άκρον άωτον της ξεφτίλας, τότε  εγώ δεν είμαι Συριζαίος»… Αλλά για να το πουν αυτό, εκτός από φλοιό  εγκεφάλου χρειάζονται και τουλάχιστον μια τσίπα φιλότιμο (αν δεν κατοικούν στον Άρη βέβαια, ή δεν είναι αεριτζήδες, μαστροποί,  κεφαλαιοκράτες ή τοκογλύφοι… εννοείται).


Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

με προορισμό την έρημο







Ετούτη η πόλη…
Με πόση ενέργεια άραγε
Με απορροφά προς το κέντρο της
Από  την κάθε οπή της…

Καθώς μπαίνω  μέσα της
Μου ξεδιπλώνεται
Σαν  επαναλαμβανόμενος
Μα και παράδοξα ωραίος εφιάλτης

Αλλά η συνουσία  μαζί της,
 Χωρίς πολλαπλούς οργασμούς,
Ή ωκεάνια έκσταση, λήγει με…
 "Coitus Interruptus"...

Με αναλώνει
Xωρίς να με μετενσαρκώνει  
Και βγαίνω, όπως μπήκα σχεδόν
Μ’ άδεια χέρια

Εκτός απ’ αυτή την πυξίδα
Που μάλλον δεν θα χρειαστεί 
Στο ταξίδι με προορισμό μου
Την έρημο  

Όπου θα πλοηγηθώ
Μοναχός μου επάνω στα κύματα
Της καυτής άμμου που σκέπασε
Ερείπια Πολιτισμών