Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Στη μέγγενη



Του εχουν σφηνώσει το κεφάλι
Στη μέγγενη

Και σφίγγουν
Κι ακόμα λίγο
Και πάλι

Στην αρχή θέλει να φωνάξει βοήθεια
Αλλά επειδή τον εχουν πείσει ότι κανείς δεν θα τον ακούσει
Ότι και να βγει απ’ το λαρύγγι του είναι σιωπή

Κι όλα τα συναισθήματα παγιδεύονται σε μια γκριμάτσα
Με ακοινώνητα σχήματα ήχου, στη μέγγενη

Ωστόσο οι άλλοι σφίγγουν
Ακόμα λίγο
Και πάλι



Με το κεφάλι πίτα, σε λίγο,
Δεν θα μπορεί ούτε να σκεφτεί

Αν του αξίζει ή όχι αυτή η τυραννία
Ενώ θα σφίγγουν
Κι ακόμα λίγο

Στο τέλος θα παράγει φωνητικούς ήχους
Με κραυγές χωρίς λόγια

Με λόγια χωρίς λογική
Σε μιαν άρρυθμη πορεία
εντροπίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου