Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Ένα Πράμα Μάθαμε Βιωματικά







Τουλάχιστον ένα πράμα μάθαμε βιωματικά
Στην ζώνη κόπωσης και φθοράς όπου ο ουρανός μας δόθηκε
Σε ράβδους που απέδρασαν απο τις χαραμάδες λαμαρίνας
Ενός πλοίου υπό επισκευή (δεν χρειάζονται μάρτυρες γι’ αυτό):


Το μέταλλο δεν έχει πάντα αντοχή
Μήτε το πλαστικό σημαίνει πάντα ψέμα
Κι αλίμονο, αν το εγώ αγνοεί την σύσταση του -
Δεν θα δεθεί ποτέ με το εμείς που του ανήκει

Μπορεί να στέκεσαι ορθός στην μπόρα, ολομόναχος,  
Μπορεί το πρόσωπο σου να μην λιώνει όπως ο πάγος,
Μα να που το υπέδαφος υποχωρεί με τα ποδάρια σου
Ήδη χωμένα ανάμεσα σε οστά εξαφανισμένων ζώων –   

και στέκεις εκεί σαν μήν το ξέρεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου