Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

ΕΥΓΟΝΙΚΗ Δεν είναι λάθος επειδή είναι ανήθικη, είναι ανήθικη επειδή είναι λάθος



Υπό άλλες συνθήκες δεν υπήρχε περίπτωση να σχολιαστεί, να αντικρουστεί ή να δοθεί σημασία σε κάτι τόσο χονδροειδές, ανεκπαίδευτο και χρησιμοποιώντας την έκφραση του W. Pauli «ούτε καν λάθος». Ομως, μιας και τα πρόσφατα γεγονότα απέδειξαν πως κάποια πράγματα που θεωρούνταν αυτονόητα χρειάζονται περαιτέρω εξήγηση και πως πλατιά στρώματα του κόσμου εθελοτυφλούν μπροστά στα προφανή, πρέπει κάποιες έννοιες που για τόσα χρόνια και μετά από επίπονη επιστημονική και φιλοσοφική έρευνα είχαν εξαλειφθεί να ξανά-αποδομηθούν. Μια τέτοια έννοια/θεωρία είναι της Ευγονικής (Eugenics).
Η καρδιά της ευγονικής βασίζεται, κατά τους εμπνευστές της, στη θεωρία της εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής. Σύμφωνα με αυτήν τη σκοπιά (θα δούμε παρακάτω με πόσο παρανοημένο και διαστρεβλωμένο τρόπο προσεγγίζεται η εξελικτική θεωρία), αποτρέποντας σε «ακατάλληλα» άτομα να αναπαραχθούν, επιτυγχάνεται μια εξέλιξη στο είδος (συνήθως αναφέρονται σε φυλή). Ετσι, αποσοβίζοντας επιληπτικούς, πνευματικά υστερούντες, παρανοϊκούς και αλκοολικούς από το να κάνουν παιδιά, εξαλείφονται στο μέλλον οι μάστιγες που ταλανίζουν τη φυλή. Το κράτος ελαφρύνεται οικονομικά από την πρόληψη και την περίθαλψη και όσοι μπορέσουν να επιβιώσουν, περνώντας από τη «λυδία λίθο» κάποιων προτύπων που ορίζει ένας πεφωτισμένος αρχηγός, επιτροπή ή συμβούλιο, τους επιτρέπεται να αναπαραχθούν και να γεμίσουν τον κόσμο με τα «ευγενή» τους γονίδια.
«Μερικοί άνθρωποι είναι γεννημένοι για να είναι βάρος στους υπόλοιπους», «Μαθαίνοντας για την κληρονομικότητα μπορείς να διορθώσεις αυτές τις καταστάσεις»... κ.α. ( ο πίνακας αυτός αναφέρει συγκεκριμένα ποσά αμερικανών πολιτών ότι πάνε για τη φροντίδα ανθρώπων με κακή κληρονομικότητα, παράφρωνες, διανοητικά καθυστεριμένους, εγκληματίες και και άλλους ελλατωματικούς). Από την Αμερικάνικη προπαγάνδα υπερ της ευγονικής
Η ευγονική, όπως ορίστηκε το 1904 από τον Francis Galton, είναι η «επιστήμη που έχει σαν αντικείμενο όλες τις επιρροές που βελτιώνουν τα εκ γενετής χαρίσματα μιας φυλής»1. Η θεωρία αυτή χρησιμοποιήθηκε στα προπολεμικά χρόνια και στο βωμό της θυσιάστηκε πλήθος ανθρώπων που οι κοινωνικές δομές της εποχής θεωρούσαν ακατάλληλους για αναπαραγωγή. Στα εμβρυικά της βήματα, στη Μεγάλη Βρετανία η ευγονική υποστηρίχθηκε προπολεμικά εκτός από τους συντηρητικούς όπως ο W. Churchill , και από «φιλελεύθερης» σκέψης άτομα όπως ο J. Maynard Keynes, ο πατέρας της οικονομικής θεωρίας του κεϊνσιανισμού που προβάλλεται εκτενώς τα τελευταία χρόνια. Το πρόγραμμα όμως ποτέ δε νομιμοποιήθηκε στα μάτια της βρετανικής κοινωνίας και οι μόνες στειρώσεις ατόμων με νοητικά προβλήματα έγιναν κρυφά, πίσω από τις πύλες ιδρυμάτων που υποστήριζαν τις θεωρίες του Galton.Το πρόβλημα άρχισε να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις όμως στις ΗΠΑ, όπου εκτενέστατα προγράμματα στειρώσεων, ευθανασίας (εκτελέσεων σε θαλάμους αερίων) και απομονώσεις «ακατάλληλων» ατόμων λάμβαναν χώρα με τακτική και συστηματική δράση. Ακατάλληλα άτομα κρίνονταν, εκτός των άλλων, φορείς των ακόλουθων ασθενειών και «ασθενειών»: IQ κάτω του 70, κλινική κατάθλιψη, επιληψία, διπολική διαταραχή, ανηθικότητα, επιθετική συμπεριφορά, γυναικεία σεξουαλική διέγερση, πολυτεκνία (3,406 γυναίκες ινδιάνικης προέλευσης στειρώθηκαν προκείμενου να λυθεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού από κατώτερες φυλές) κ.ά. Το 1927 μια δημοσκόπηση του περιοδικού Fortune έδειχνε τα εξής τρομαχτικά αποτελέσματα, καθρεφτίζοντας το πνεύμα που κυριαρχούσε στην κοινωνία την παρούσα στιγμή: Δύο στους τρεις αναγνώστες υποστήριζαν τα προγράμματα στείρωσης των «πνευματικά ακατάλληλων» και 63% τη στείρωση των εγκληματιών (όλων των βαθμίδων συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών εγκληματιών). Στον απόηχο αυτής της τρέλας που κράτησε μέχρι και τις αρχές του Β' Παγκοσμίου (με περιπτώσεις σαν της Β. Καρολίνας που διήρκεσε μέχρι το 1977) στειρώθηκαν πάνω από 60.000 άτομα με άγνωστο τον αριθμό των «ευθανασιών». Το πρόγραμμα ευγονικής των ΗΠΑ επικαλέστηκαν και οι σφαγείς της ναζιστικής Γερμανίας στις Δίκες της Νυρεμβέργης, προκειμένου να απολογηθούν για το δικό τους πρόγραμμα ευγονικής υπό τον Josef Mengele και τον Karl Brandt. (Μια ενδεικτική βιβλιογραφία για το θέμα αυτό: S. Rose, R.G. Lewontin and L. Kamin, «Not in our Genes: Biology, Ideology and Human Nature», Penguin Books, 1984, D. J Kevles, «Eugenics in the United States and Britain: A Comparative Analysis. Humanities Working Paper», California Institute of Technology, 1979).
Η καρδιά της ευγονικής βασίζεται, κατά τους εμπνευστές της, στη θεωρία της εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής. Σύμφωνα με αυτήν τη σκοπιά, αποτρέποντας σε «ακατάλληλα» άτομα να αναπαραχθούν, επιτυγχάνεται μια εξέλιξη στο είδος. Ετσι αποσοβίζοντας επιληπτικούς, πνευματικά υστερούντες, παρανοϊκούς και αλκοολικούς από το να κάνουν παιδιά, εξαλείφονται στο μέλλον οι μάστιγες που ταλανίζουν τη φυλή
Στην περίπτωση της ναζιστικής Γερμανίας, η θηριωδία της ευγονικής κόστισε επισήμως τη ζωή 70.273 ανθρώπων, με εκτίμηση ότι οι πραγματικοί αριθμοί ξεπερνάνε τις 200.000 (μεταξύ αυτών 5.000 παιδιών), μέσω του προγράμματος Aktion T4 που οργανώθηκε από τον προσωπικό γιατρό του Χίτλερ, Karl Brandt, με επικεφαλής τον Phillip Boulcher. Εκτός των θανάτων καταγράφηκαν και πάνω από 400.000 αναγκαστικές στειρώσεις «ακαταλλήλων» μεταξύ του 1934 και 1937, συμπεριλαμβανομένων σε αυτές και 4.000 περιπτώσεων τυφλότητας και κωφότητας. Αυτή η αποτελεσματικότητα των γερμανικών αρχών εξέπληξε ακόμα και τους Αμερικανούς ευγονιστές με τη διάσημη παρατήρηση ότι «οι Γερμανοί μάς κερδίζουν στο ίδιο μας το παιχνίδι»2. Εκτενέστερες αναφορές στα προγράμματα και τη φιλοσοφία της ευγονικής της ναζιστικής Γερμανίας υπάρχουν διάσπαρτες στη βιβλιογραφία και δεν υπάρχει χώρος στο παρόν κείμενο για ένα τόσο μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρώπινης φρικαλεότητας. Προστίθεται μόνο ότι οι τρεις χώρες που ανεφέρθησαν δεν ήταν οι μόνες σε αυτήν την ιστορική περίοδο που προέβησαν σε προγράμματα ευγονικής. Tα παραδείγματα τα ακολούθησαν οι Γαλλία, Εσθονία, Δανία, Ισλανδία, Νορβηγία και Ελβετία με πρωταθλήτρια την ανεπτυγμένη και «παραδειγματική» Σουηδία όπου από το 1934 μέχρι και το 1975 επεβλήθησαν πάνω από 62.000 άτομα σε υποχρεωτική στείρωση3 κάνοντας τη Σουηδία τη δεύτερη χώρα σε αριθμό υποχρεωτικών στειρώσεων σε προγράμματα ευγονικής μετά τη ναζιστική Γερμανία.
«Κακά γονίδια μπαίνουν στο χωριό»: Μια γυναίκα με νόθο παιδί μπαίνει στο χωριό, τέσσερις γενιές μετά μια απόγονος παντρεύεται έναν αλκοολικό και κάνουν πέντε παιδιά, δύο εκ των οποίων είναι κωφά, ενώ ένας άλλος απόγονος μπαίνει στη φυλακή, 1936
Μετά από αυτήν τη σύντομη ιστορική αναδρομή στην ιστορία της ευγονικής γίνεται το πέρασμα στην αποδόμηση των επιστημονικοφανών επιχειρημάτων για τη χρησιμοποίησή της. Δε θα σχολιαστούν ούτε θα αναφερθούν τα προβλήματα ηθικής που εμπεριέχονται σε αυτή τη θεωρία, αλλά θα γίνει στόχευση στην επιστημονική και αποδεδειγμένη πλέον απομόνωσή της. Ετσι, καθαρά με βάση βιολογικά κριτήρια θα αποδομηθούν οι αρχές μιας θεωρίας που μέχρι πρόσφατα είχε περιθωριοποιηθεί, εν γένει, από την ανάπτυξη της μοριακής βιολογίας και της θεωρίας της εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής (παρά όσα λέγονται ότι η ευγονική είναι απόγονος της δεύτερης, οι δυο είναι αντικρουόμενες θεωρίες) Ετσι, θα φανεί ότι η ευγονική δεν είναι λάθος επειδή είναι ανήθικη, είναι ανήθικη ακριβώς επειδή είναι λάθος.Από την πλευρά της ευγονικής, θα χρησιμοποιηθεί το κείμενο που αναδημοσιεύεται στη σελίδα της Πράσινης Πτέρυγας της Χρυσής Αυγής που αποτελεί την αιχμή του δόρατος για την αναβίωση αυτής της ξεπερασμένης και λανθασμένης ιδέας στην Ελλάδα. Το κείμενο «Βιοπολιτική και Γενετική»4 φέρει την υπογραφή ενός Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.)*
Περί λευκής φυλής
Η λευκή φυλή όφειλε το προβάδισμά της στην υπεροχή της και την ανωτερότητα της ευφυΐας της. Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.)
Στιγμιότυπο απο διαμαρτυρία ενάντια στην υποχρεωτική στείρωση, ΗΠΑ 1971
Ο όρος λευκή φυλή, ως μη επιστημονικά δόκιμος, αποτυγχάνει να προβλέψει στο δοκιμαστικό σωλήνα την εθνικότητα ενός ατόμου. Με περιορισμένες μόνο πιθανότητες μπορεί να εικάσει και να χαρακτηρίσει την προγονική του προέλευση. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, με τις σύγχρονες μοριακές μεθόδους μπορούν να εντοπιστούν κάποιες μεταλλάξεις στο γονότυπο ενός ανθρώπου επιτρέποντας μια γενική και ομιχλώδη παρακολούθηση της διασποράς τους στον πληθυσμό κάθε γεωγραφικής περιοχής. Μιλώντας με ποσοστά και λαμβάνοντας υπ' όψιν την επιμιξία (ακόμα και σε φυλετικά ομόλογα άτομα) που έχει επέλθει μέσα σε βάθος έστω και 5 γενεών είναι πρακτικά αδύνατο να υπολογιστεί με την καθαρότητα που χρειάζεται νομικά, ηθικά αλλά πάνω από όλα πρακτικά μια τέτοια κατηγοριοποίηση, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε θανατικές ποινές και καταδίκες.Για να κατανοηθεί αυτή η θέση θα παρουσιαστεί σαν παράδειγμα ένα στιχάκι: «ΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΥ». Αν θέλουμε να αναπαραγάγουμε αυτό το στιχάκι θα πρέπει κάπου να το αντιγράψουμε. Ομως οι συνθήκες της αντιγραφής και η φύση των αντιγραφέων αφήνουν χώρο για λάθη (μεταλλάξεις). Η πρόταση και αυτή η ορθογραφία θα λειτουργήσουν σαν μήτρα για την αναπαραγωγή της ίδιας από δυο αντιγραφείς. Βάζοντας λοιπόν, τους δύο γραφείς να το αντιγράψουν, ο ένας μπορεί να κάνει λάθος και να αποδώσει το κείμενο ως «ΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΦΥ». Οταν κληθούν άλλοι γραφιάδες να το αναπαραγάγουν από αυτήν την πηγή δεν το αναγνωρίζουν και επιστρέφουν στην αρχική.... Αυτή η μετάλλαξη δεν έβγαζε νόημα και αχρηστοποιήθηκε ... πέθανε... Αν όμως η μετάλλαξη ή το λάθος δεν επηρεάζει την προσφώνηση της πρότασης αυτή κρατιέται «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΥ». Ετσι, στις επόμενες γενιές έχουμε έναν αυξανόμενο αριθμό και των δύο εκδοχών, καμία δεν πεθαίνει (...ακόμα). Αυτό είναι που δημιουργεί την πολυμορφία σε ένα είδος (π.χ. Ζιζέλ vs Μέρκελ). Σε βάθος χρόνου περνάνε και άλλες μεταλλάξεις π.χ. «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ» ή «ΑΡΝΑΚΙ ΑΣΠΡΟ ΚΕ ΠΑΧΥ». Μπορεί έτσι με σχετική ακρίβεια να βρεθεί η προέλευση ενός «λάθους» και να προβλεφθεί από ποια γενιά κατάγεται. Φανταζόμαστε λοιπόν ότι μετά από εκατοντάδες μεταγραφές το «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΩ ΚΑΙ ΠΑΧΟΙ» επειδή έχει το Η στο ΑΡΝΑΚΗ, πρέπει να προήλθε από το κείμενο εκείνο ή από το γραφέα που έκανε το πρώτο εκείνο λάθος. Με αυτήν τη βάση μπορούμε να υποθέσουμε από πού προήλθε μια μετάλλαξη και το ρυθμό διασποράς της.
Μέχρι στιγμής όλα είναι απλά και αυτή μόνο η παρατήρηση μπορεί να εξηγεί την καταγωγή διάφορων γονότυπων, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο ευθύγραμμα για τον εξής λόγο: Δεν έχουμε μόνο ένα γονέα έχουμε δύο και αυτοί άλλους δύο και καθένας από αυτούς άλλους δύο. Ετσι σε βάθος 10 γενεών (περίπου λίγο πριν την επανάσταση του 1821) ο κάθε άνθρωπος έχει τον εκπληκτικό αριθμό των 1.024 προγόνων, ατόμων που και αυτοί είχαν δυο γονείς. Ετσι στις αρχές του 19ου αιώνα ο αριθμός των συμμέτοχων στη διαμόρφωση του γονότυπου του καθενός φτάνει στους 2.048(!). Αυτό συνεπάγεται ότι ο καθένας έχει συσσωρεύσει μέσα του πλειάδα από αυτές τις μεταλλάξεις και όχι μόνο αυτό. Εστω και αν στην εξέταση μιτοχονδριακού DNA ή Υ-χρωμοσώματος (που κληρονομούνται απευθείας από μάνα σε κόρη και από πάτερα σε γιο αντίστοιχα), τυγχάνει να φανεί υποσαχάρια προέλευση μιας περιοχής του γονότυπου, αυτό είναι ενδεικτικό μόνο ως προς το ότι 1 από τους 2.048 προγόνους είχε κληρονομήσει αυτήν τη μετάλλαξη. Ετσι, στην «εμφάνιση» ο κάτοχος του «υποσαχάριου» τμήματος του DNA μπορεί να είναι ξανθός με γαλανά μάτια και ο κάτοχος ενός «ευρωπαϊκού» τμήματος να είναι Εσκιμώος. Προσοχή πρέπει να δοθεί στο ότι οι προελεύσεις των μεταλλάξεων έχουν γεωγραφικούς προσδιορισμούς ολόκληρων ηπείρων και ότι στα πλαίσια χωρών (π.χ. Ελλάδα - Αλβανία) δεν έχουν απολύτως καμία υπόσταση. Εχοντας ανιχνεύσει την πορεία ενός από τους χιλιάδες προγόνους κάθε ανθρώπου μένει να κοιτάξουμε ανά δυάδες λοιπόν και τους υπόλοιπους 2.047 προγόνους που έχτισαν τον γονότυπο του κάθε ατόμου.
Αν ο ένας από τους δύο γονιούς έχει τη μετάλλαξη «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ» και ο άλλος «ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΗ» ο απόγονος συνθέτει τη δική του πρόταση, επιλέγοντας κάθε στοιχείο από έναν από τους δύο γονείς όταν κληθεί να αρχίσει να αντιγράφει (στη φύση αυτό γίνεται τυχαία). Ετσι έχουμε Α (όποιο Α και να πάρει από τους γονείς παραμένει Α) Ρ (το ίδιο) Ν (το ίδιο) κ.ο.κ. μέχρι να φτάσουμε στο επίμαχο σημείο: ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧ (εδώ λαμβάνει είτε το Ι είτε το Η, εν προκειμένω επιλέγει το Η) οπότε το ΠΑΧΙ σαν μετάλλαξη χάθηκε (στο παράδειγμά μας γιατί η γενετική είναι λιγάκι πιο πολύπλοκη) για πάντα από αυτόν και τους απογόνους του. Τώρα, όμως, καλούμαστε να αναρωτηθούμε: Ο φίλος μας με το ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ με ποιον έχει μεγαλύτερη συγγένεια, με τον αδερφό του που έχει το ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΗ ή με τον πέμπτο εξάδελφό του που έχει το ΑΡΝΑΚΗ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΧΙ;
Ετσι, ανάμεσα σε συγγενείς ανθρώπους μπορούμε να βρούμε τεράστιες διαφορές, όπως και ομοιότητες με φαινομενικά ασυγγενή άτομα. Πάνω σε αυτήν τη γραμμή και με την υποστήριξη των πειραματικών δεδομένων μπορούμε να μιλάμε για ένα φάσμα διαφορετικότητας και όχι καθαρής φυλής. Τεράστιος όγκος δεδομένων υποστηρίζει το εξής παράδοξο (παράδοξο για τον φίλο μας Jacqes Bauge-Prevost N.M.D.): Κοιτώντας την γενετική διαφοροποίηση μεταλλάξεων σε πρωτεΐνες του αίματος, στην πλειοψηφία αυτών, 84% των διαφορών βρέθηκαν ανάμεσα σε έναν πληθυσμό, 8,3% σε διαφορετικούς πληθυσμούς της ίδιας «φυλής» και μόνο 6,3% ανάμεσα στις διαφορετικές «φυλές»5. Συνέπεια: Υπάρχει μεγαλύτερη γενετική διαφορά ανάμεσα σε δύο καυκάσιους ή δύο πυγμαίους από τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε καυκάσιους και πυγμαίους σαν σύνολα. Κοινώς, η έννοια φυλή δεν έχει καμιά βιολογική ή βιοχημική υπόσταση.
Περί εξέλιξης και φυσικής επιλογής
Η φυσική επιλογή, η στείρωσις και η ευθανασία είναι ορθές εφ' όσον συνδυάζουν σοβαρές νομικές εγγυήσεις, υπεύθυνο ιατρικό έλεγχο και βιολογικώς ηθική βάση. Dr. Jacqes Bauge - Prevost (N.M.D.)
Παραθέτουμε σαν διόρθωση στον συγγραφέα ότι όταν ελέγχεται η φυσική επιλογή από ανθρώπινες δραστηριότητες και με ανθρώπινα κριτήρια (όπως η σταδιακή μετατροπή του λύκου σε κανίς) ονομάζεται τεχνητή επιλογή. Προφανώς, η ευθανασία (σε περιπτώσεις τερματικών ασθενειών και με τη συγκατάθεση και προτροπή του ασθενούς) στα πλαίσια μιας κοινωνίας θα πρέπει να συζητηθεί, αλλά αυτό είναι ηθικό και όχι επιστημονικό θέμα. Αυτό όμως που παραμένει επιστημονικό θέμα είναι η εξέλιξη μιας φυλής, ή, εν απουσία τέτοιου όρου, της ανθρωπότητας μέσω αυτών των μεθόδων.
Βασική αρχή της εξέλιξης από φυσική επιλογή είναι ότι κάποιες τυχαίες μεταλλάξεις στο DNA ενός οργανισμού μπορούν να του δώσουν κάποια χαρακτηριστικά που να τον βοηθήσουν σε μια μετέπειτα κατάσταση εξελικτικής πίεσης. Ετσι, για παράδειγμα, ήταν μια τυχαία μετάλλαξη που οδήγησε στην τριχοφυία των θηλαστικών και μια άλλη ανεξάρτητη που οδήγησε στη δημιουργία πούπουλων στα πτηνά. Αυτές οι μεταλλάξεις οδήγησαν στα συγκεκριμένα άτομα του είδους που τις φέραν να έχουν ένα πλεονέκτημα, σε σχέση με τα υπόλοιπα, ως προς τον τρόπο που ρύθμιζαν τη θερμοκρασία του σώματός τους. Ετσι, όταν το κάθε είδος ξεχωριστά αντιμετώπιζε μία εξελικτική πίεση όπου ήταν απαραίτητη αυτή η ιδιότητα (π.χ. μια αλλαγή του κλίματος) επέζησαν τα άτομα που μπορούσαν μέσω των τριχών ή των φτερών να αντιμετωπίσουν την καινούργια αυτή κατάσταση και να περάσουν τα γονίδια που ήταν υπεύθυνα γι' αυτό στους απόγονους τους. Ετσι, σήμερα, η τριχοφυία είναι βασικό χαρακτηριστικό όλων των επίγειων θηλαστικών και τα φτερά όλων των πτηνών μιας και το καθένα ξεχωριστά είναι απόγονος της συγκεκριμένης ομάδας που επέζησε. Πολύ αργότερα και μέσω κάποιων περαιτέρω μεταλλάξεων, κάποια πτηνά βρήκαν μια επιπλέον χρήση για τα φτερά τους που είναι η πτήση.
Είναι φανερό, λόγω του τυχαίου παράγοντα στον οποίο βασίζονται οι μεταλλάξεις, καθώς και την αδυναμία να προβλεφθούν οι εξελικτικές πιέσεις, ότι η εξελικτική θεωρία δεν μπορεί να προβλέψει μηχανιστικά το μέλλον, μπορεί όμως να αναφερθεί και να εξηγήσει το παρελθόν. Το παραπάνω υποδεικνύει ότι για να είναι ζωντανοί όλοι οι οργανισμοί γύρω μας, αυτήν τη χρονική στιγμή, έχουν πάνω τους τις απαραίτητες μεταλλάξεις (και σαν συνέπεια αυτών τα χαρακτηριστικά) που τους έχουν επιτρέψει να επιβιώσουν στις παλαιότερες συνθήκες. Σαν συνέπεια ότι οι άνθρωποι όσο και να το παινευόμαστε δεν είμαστε πιο εξελιγμένοι από τα δελφίνια, τους πιθήκους, τις μπανάνες, ακόμα και από το βακτήριο Β. Fragillis που κατοικεί μέσα στο παχύ έντερο του Jacqes Bauge - Prevost (N.M.D.). Ολοι οι οργανισμοί που ζουν σήμερα, ή ταυτόχρονα σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, είναι εξίσου εξελιγμένοι. Δεν ευσταθεί η μέτρηση της εξελικτικής ικανότητας ενός ζωντανού οργανισμού.
Ενα φαινόμενο που ασκεί εξελικτική πίεση είναι πολλές φορές τυχαίο, π.χ. ο κομήτης που εξαφάνισε τους επί 65.000.000 χρόνια κυρίαρχους της Γης, δεινόσαυρους, επιτρέποντας σε μικρά ανυποψίαστα θηλαστικά να μπορέσουν να κατοικήσουν στη Γη και ένα εξ αυτών να πάει και στο φεγγάρι***. Επιπρόσθετα, το παλαιοντολογικό αρχείο είναι γεμάτο από παραδείγματα γρήγορων, δυνατών και αναπτυγμένων κυνηγών που λόγω της αποτελεσματικότητάς τους κατάφεραν να εξολοθρεύσουν τις πηγές τροφίμων τους και οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση, όπως ο Dinictis, ένα αιλουροειδές της Β. Αμερικής που κυνηγούσε (μάλλον υπερβολικά καλά) πριν από 35 εκατομμύρια χρόνια. Δεν υπάρχει «εξελικτόμετρο» για παράλληλους οργανισμούς. Ετσι και σε ανθρώπινο πλαίσιο ένα άτομο που φαίνεται να υστερεί σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό μπορεί να φανεί σωτήριο για τη συνέχιση αυτού. Το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας, καθώς και η ασθένεια, είναι ευρέως διαδεδομένη γύρω από τη Μεσόγειο. Αυτό είναι αποτέλεσμα της υπεροχής των ατόμων με το στίγμα στην άμυνα από το πλασμώδιο (P. falcifarum) που προκαλεί την ελονοσία. Ενας άκομψος αλλά αποτελεσματικός μηχανισμός άμυνας. Κανείς δεν είπε ότι η εξέλιξη είναι κομψή.
Τα κληρονομικώς βεβαρημένα άτομα όπως οι παρανοϊκοί, οι πνευματικώς καθυστερημένοι, οι σχιζοφρενείς, οι επιληπτικοί, οι φορείς μεταλλαχθέντων γονιδίων, οι αθεράπευτοι αλκοολικοί, οι προχωρημένοι τοξικομανείς και άλλοι, θα πρέπει να υποβάλλονται σε στείρωση. Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.)
Στην περίπτωση του μελανώματος υπάρχει μια τρομερή αντιστοίχηση με το φαινότυπο του ατόμου και τις πιθανότητες εκδήλωσής του σε αυτό. Είναι ο ρυθμός παραγωγής μελανίνης από τα μελανοκύτταρα της επιδερμίδας. Στο 80% των Ευρωπαίων μέσω και της μετάλλαξης Α326G στο γονίδιο KITLG δεν επιτρέπεται στα μελανοκύτταρά τους να επιβιώσουν και να κατανεμηθούν επαρκώς. Ας υποθέσουμε ότι αποφασιζόταν από κάποιο πεφωτισμένο άτομο ή επιτροπή ότι το μελάνωμα σαν μορφή καρκίνου είναι μάστιγα για όλη την κοινωνία (οικονομικά, συναισθηματικά κ.τ.λ.) και για να το προλάβουμε ώστε να απαλλαχτούμε από αυτό, θα έπρεπε να εξαλείψουμε τους επιρρεπείς και τους καρκινοπαθείς από την κοινωνία και τον πληθυσμό. Ευθανασία λοιπόν και στείρωση σε ολόκληρη τη «λευκή φυλή»: Είναι κατώτερη και δεν μπορεί να αυτοπροστατευθεί. Αυτό για κάποιον που τύγχανε μαύρος ρατσιστής ίσως δεν θα ήταν κακό, αλλά, και εδώ υπάρχει ένα θέμα.... Η «μαύρη φυλή» δεν μπορεί αποτελεσματικά να συνθέσει Βιταμίνη D σε κλίματα που στερούνται τον ήλιο ...άρα έχοντας σφάξει και αφανίσει την «λευκή φυλή» για να εξαλείψουμε το μίασμα του μελανώματος που έχει λάβει μορφές επιδημίας θα έπρεπε να δημιουργούμε μια ανθρωπότητα με επιρρέπεια στην οστεομαλακία (σε άλλου είδους μαλακίες είναι καταδικασμένη ήδη), στον ραχιτισμό και στο θάνατο. Υπάρχει κάποιος λόγος που ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον άλλον και αυτό δεν είναι ζήτημα φυλής όπως είδαμε, είναι ζήτημα εξέλιξης, και ποιας εξέλιξης; αυτής που ο φίλος μας χρησιμοποιεί απαίδευτα σαν μπούσουλα και σαν χαπάκι. Ομως η εξέλιξη βασίζεται στη διαφορετικότητα. Η φυσική επιλογή και μέσω αυτής η ζωή είναι ανύπαρκτη χωρίς τη διαφορετικότητα μεταξύ ατόμων, πληθυσμών, ζώων, βακτηρίων.
Ο συγγραφέας του άρθρου όμως συνεχίζει ακάθεκτος και μας παροτρύνει να στειρώσουμε μια ευρεία γκάμα ασθενειών και «ασθενειών» για την προώθηση του είδους. Αλλωστε, κάποια ζώα σαν τις μέλισσες εξολοθρεύουν τα μολυσμένα μέλη μιας κυψέλης. Θα ήταν μια ορθή παρατήρηση όμως ότι δεν είμαστε μέλισσες, μπαμπουίνοι ή κόνδορες. Είμαστε άνθρωποι και σαν αυτό, το κατά τα άλλα παράδοξο είδος, έχουμε ανακαλύψει μια πολύ όμορφη ιδέα που λέγεται Ιατρική (όχι την εναλλακτική που σπούδασε ο Jacqes Bauge-Prevost, N.M.D., την κανονική ιατρική επιστήμη).
Μέσω της ψυχιατρικής και ψυχολογίας πολλές ασθένειες του μυαλού μπορούν να αντιμετωπιστούν και μέσω καθορισμένων προγραμμάτων άλλες μπορούν να διαχειριστούν. Με βάση την προγενετική μελέτη πολλές γονιδιακές ασθένειες εντοπίζονται και σε κάποιες περιπτώσεις προλαμβάνεται μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Τα προγράμματα προγενετικής μελέτης έχουν συμβάλει στον περιορισμό ασθενειών όπως οι προεκλαμψία, μεσογειακή αναιμία, Tay-Sachs, δρεπανοκυτταρική αναιμία κ.ά. Το πρόβλημα εντοπίζεται όταν τα άτομα που πάσχουν ή τεκνοποιούν δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες λόγω κόστους. Ισως θα ήταν καλύτερα πριν βγει το νυστέρι και αρχίσουν να τέμνονται σπερματικοί πόροι, ή να ποτίζονται ορμόνες στους φορείς, ώστε να στειρωθούν χημικά, να μπορεί να δημιουργηθεί ένα πραγματικά προνοιακό σύστημα Υγείας και κάλυψης. Αλλά μάλλον αυτό είναι κομμουνισμός και θεωρείται και αυτό εκτελέσιμο αδίκημα.
Γελοιωδέστερος στόχος από όλους που ανέφερε ο συγγραφέας του κειμένου είναι η υποχρεωτική στείρωση των αλκοολικών και των ναρκομανών. Πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει ένα μεγάλο αριθμό γονιδίων που συμβάλλουν στον εθισμό, αλλά ο εθισμός είναι τόσο πλατιά έννοια που συμπεριλαμβάνει, εκτός των τοξικών ουσιών και τη σοκολάτα, και την τηλεόραση και το διάβασμα. Επιπλέον, ο αριθμός και η σημαντικότητα των γονιδίων αυτών είναι τόσο μεγάλος που εκτιμάται ότι οι πιθανότητες κάποιος να μη φέρει τουλάχιστον ένα από αυτά είναι μικρότερες του 0.1% και αυτό το κομμάτι του πληθυσμού συνήθως βασανίζεται από περιορισμένη έκκριση ντοπαμίνης, πρόδρομο στάδιο στην κατάθλιψη.
Εξολοθρεύοντας, έστω, ένα μέρος των «γενετικά προγραμματισμένων» τοξικομανών δε χτυπάει το πρόβλημα της εξάρτησης σε ουσίες, ουσιαστικά το αναπαράγει. Τα ψυχοσωματικά αίτια του εθισμού είναι εξίσου σημαντικά όσο τα γονιδιακά. Ετσι, λέγοντας σε κάποιον ότι είναι ασφαλής λόγω γονιδιώματος από τον εθισμό, οι πιθανότητες είναι ότι θα δοκιμάσει και θα συνεχίσει τη χρήση πιο εύκολα, καταλήγοντας στον ίδιο τον εθισμό που προσπαθούσαμε να αποφύγουμε. Επιπλέον, ακόμα και αν οι χρήστες αυτοί δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, δεν θα υπάρχουν άλλοι κατά τα άλλα υγιείς, που όταν οι συνθήκες της διαβίωσής τους και το περιβάλλον τους τούς ωθεί θα στρέφονται στις ουσίες για διέξοδο/αναψυχή; Μακάρι να ήταν τόσο απλό το ζήτημα, αλλά ο αρθρογράφος μας δείχνει ότι επιδεικτικά αγνοεί τα μονοπάτια που οδηγούν στον εθισμό. Στα πόσα ποτάκια κάποιος θεωρείται αλκοολικός και κατά συνέπεια πρέπει να στειρωθεί;
Η επιληψία και οι επιληπτικές κρίσεις, πλέον στον 21ο αιώνα, μετριάζονται ή ελέγχονται ολοκληρωτικά, σε αυτούς που μπορούν να πληρώσουν για φάρμακα και γιατρό. Επίσης, το 26% των ανθρώπων που διαγιγνώσκονται με επιληψία πάσχει από κάποια άλλη ασθένεια ή απλά φέρει μη διαχειρίσιμο ψυχολογικό φόρτο6. Και επειδή ο πειρασμός είναι πολύ μεγάλος θα δοθεί και ένα ηθικό επιχείρημα. Αγαπητέ «δόκτορα», μόλις θεώρησες υπάνθρωπους, ευνούχισες και μάλλον κατά τη δική σου λογική δεν επέτρεψες στα γονίδια των εξής να προωθηθούν: Ντοστογιέφσκι, Γκέρσουιν, Τσαϊκόφσκι, Νόμπελ κ.ά. Μην ξεχνάμε και για τους Ελληνόφωνες υποστηρικτές ότι επίσης μέσω αυτής της θέσης κόβονται τα μπαλάκια των: Μ. Αλεξάνδρου, Σωκράτη, Πυθαγόρα και Αριστοτέλη. Ας μάθουμε και λίγο ιστορία πέρα από τα πολεμικά έπη, καμιά φορά δε βλάπτει.
Ας σταθούμε λίγο όμως στη φράση «φορείς μεταλλαχθέντων γονιδίων». Με αυτό, ο αρθρογράφος μάλλον εννοεί και απαιτεί να εξολοθρευτεί ολόκληρος ο ανθρώπινος πληθυσμός, τα ζώα, τα φυτά, οι μύκητες, τα βακτηρία, τα αρχαία (κατηγορία μονοκύτταρων οργανισμών) και ό,τι γενικά έχει μέσα του DNA που αποκλίνει του DΝΑ που έφερε μέσα του το πρωταρχικό βακτήριο που έζησε πριν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια ...«μεταλλαχθέν» γονίδιο, ή γονίδια, είναι αυτά που συνθέτουν τον άνθρωπο, τον ξεχωρίζουν από τα άλλα είδη, είναι αυτά που δίνουν γαλάζιο ή καστανό, ή μαύρο χρώμα στα μάτια, ξανθά ή σκούρα μαλλιά, μεγάλα χείλη, μικρά χείλη και επιπλέον, «μεταλλαχθέν» γονίδιο είναι και οι υπότυποι του CCR5 που δίνουν ανοσία σε κάποια άτομα στον ιό HIV. Ολα τα γονίδια που έχει πάνω του ο Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.), καθώς και όλοι μας, είναι «μεταλλαχθέντα».
Ενα τεράστιο αντεπιχείρημα εμφανίζεται μπροστά μας. Ο Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.) μην έχοντας καμία ιδέα από βιολογία μιλάει για αυτήν, μην μπορώντας να βρει τις αντιφάσεις της πρότασής του και επιμένει σε αυτήν, γεγονός που τον καθιστά πνευματικώς καθυστερημένο. Θα τον καλούσα, λοιπόν, με όλη μου την καρδιά, όπως και τους συναγωνιστές του στη Χρυσή Αυγή, που άνετα θα μπορούσε οποιοσδήποτε ψυχίατρος να τους διαγνώσει, βάσει της κοσμοθεωρίας τους, σαν ψυχωτικούς, παρανοϊκούς και εν γένει προβληματικούς, αφού πιστεύουν ότι είναι καλό για την εξέλιξη του είδους να αυτοευνουχιστούν, ή μάλλον καλύτερα να αυτοκτονήσουν, έτσι δε θα ταλανίζουν τα αυτιά των υπολοίπων με φαιδρότητες μέχρι να πεθάνουν.
Συμπερασματικά, ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν αντιβαίνει μόνο στους κανόνες μιας βιώσιμης κοινωνίας και πληθυσμού, αντιπαρέρχεται και καταστρατηγεί την ίδια αρχή που σφετερίζεται: Την ίδια την εξέλιξη. Πολλά από αυτά, τα σαθρά επιχειρήματα, θα τα βρούμε μπροστά μας. Ηδη η θανατική ποινή έχει αρχίσει να ξανασυζητάται. Εννοιες που πολλοί δεχόμασταν σαν αυταπόδεικτες και αυτονόητες είναι καιρός να τις υπερασπιστούμε ξανά. Η εποχή της λογικής, αν αυτή ήρθε ποτέ, έχει τελειώσει. Το μάθημα που όλοι μας πήραμε τον Ιούνιο του 2012 είναι ότι βρισκόμαστε μακριά από τη ριζοσπαστικοποίηση του ίδιου μας του πνεύματος. Αλλά οι λαοί είναι που ρυθμίζουν την ιστορία είτε αυτοί επιλέγουν να ξεχάσουν σωστές θεωρίες είτε να τις ξαναθυμηθούν. Στην υπενθύμιση στοχεύει και αυτό το κείμενο γιατί έρχονται μέρες λησμονιάς.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
*Του οποίου την έρευνα χρηματοδοτούσε και το Ινστιτούτο Rockefeller με βάση τις ΗΠΑ.7
** NMD: Doctor of Naturopathic Medicine, «μορφωτικός τίτλος», που απονέμεται χωρίς κανενός είδους επίσημης εκπαίδευσης στα πλαίσια της εναλλακτικής ιατρικής και φυσιοπάθειας - τα συμπεράσματα μόνοι σας.
*** Παρεμπιπτόντως, δεν είμαστε το πρώτο είδος που το κατέκτησε. Το πρώτο ήταν σίγουρα κάποιο βακτήριο που εκτοξεύθηκε από τη Γη μετά από κάποια πρόσκρουση μετεωρίτη.
ΠΗΓΕΣ:
EUGENICS: ITS DEFINITION, SCOPE, AND AIMS. Francis Galton THE AMERICAN JOURNAL OF SOCIOLOGY Volume X; July, 1904; Number 1).
Selgelid, Michael J. (2000). «Neugenics?». Monash Bioethics Review 19 (4): 9-33.
Steriliseringsfr?gan i Sverige 1935 - 1975, SOU 2000:20
http://oikologiko.blogspot.gr/2007/05/h.html
Lewontin, R. C. (1974). The genetic basis of evolutionary change. New York: Columbia University Press
Did all those famous people really have epilepsy?». Epilepsy & Behavior 6 (2): 115-39.
(Eugenics and the Nazis -- the California connection Edwin Black, San francisco chronicle 9/11/2003)

Μ. ΦΩΤΕΙΝΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου