Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

με σταυρωμένα τα χέρια



Στο χτεσινό 'Σχόλιο της Ημέρας' ο Ημεροδρόμος γράφει τα παρακάτω. 


Η βία της Φτώχειας

Βέβαια,  δεν χρειαζόταν κάποια έκθεση για να μας δείξει ότι οι περισσότεροι Έλληνες ζούμε πλέον με το φάσμα της φτώχεια. 


Παρά τις ανόητες μεγαλοστομίες του πρωθυπουργού και άλλων αξιωματούχων της κυβέρνησης, που προσπαθούν να μας πείσουν πως βαδίζουμε στο δρόμο της …ανάπτυξης.
Προκαλούν, όμως, δέος όταν τα στοιχεία της κατάντιας μας προέρχονται από επίσημες πηγές. Σύμφωνα, λοιπόν, με την έκθεση με τίτλο «Πολιτικές ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα» του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, 2,5 εκατομμύρια Έλληνες βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, που ζουν με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα, ενώ ακόμη 3,8 εκατομμύρια απειλούνται άμεσα από τη φτώχεια εξαιτίας υλικών στερήσεων και ανεργίας. Δηλαδή 6,3 εκατομμύρια Έλληνες, αρκετά πάνω από το μισό του πληθυσμού της χώρας, ζουν στη φτώχεια, την πείνα και την εξαθλίωση ή απειλούνται από τη φτώχεια! 
Η Ελλάδα πλέον συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια (23,1%) στην Ευρώπη και προηγείται μόνο της Ισπανίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας. Το άσχημο είναι πως όλοι αυτοί που μας φτωχοποίησαν, όχι μόνο δεν το αναγνωρίζουν και δεν λένε να εγκαταλείψουν τις καρέκλες τους, αλλά μας απειλούν με συνέχιση της ίδιας πολιτικής,  του «μονόδρομου» της καταστροφής. 
Μήπως είναι καιρός να τους αποδείξουμε πως «δεν πάει άλλο»; Και γι’ αυτό ένας μόνο δρόμος υπάρχει: Ο δρόμος της εξέγερσης. Της ενότητας και της πάλης. 
Υ.Γ. Κι ας μη βιαστεί κανείς μικρόνοος θιασώτης «του νόμου και της τάξης» πως κηρύσσουμε τη βία. Ας σκεφτεί καλύτερα προηγουμένως: Υπάρχει μεγαλύτερη βία από την πείνα, την ανεργία και τη φτώχεια;

Το σχόλιο, υποθέτω, διαβάζεται και με φόντο το άρθρο στον ίδιο ιστοτόπο (ή στο cogitο) με τίτλο Το Μεγάλο Ξεκαθάρισμα.

Συμφωνώ πως  ο μόνο δρόμος για να καταλάβουν  αυτοί οτι 'δεν πάει άλλο' είναι ο   δρόμος της εξέγερσης.

Ενα ερώτημα  μόνο έχω σε σχέση με το υστερόγραφο του σχολίου που δείχνει τον συγγραφέα του να φοβάται μη τυχόν και κατηγορηθεί οτι κηρύσσει τη βία:

Η "εξέγερση" μπορεί να μην είναι βίαια;

Και   στο κάτω-κάτω, σε ποιους χρωστάμε δηλώσεις αποκήρυξης της βίας και γιατί; Αυτό που βιώνουμε μας επιβάλλεται με το ζόρι και αυτοί που μας το επιβάλουν  χρησιμοποιούν βία. 


Δηλαδή σταυρωμένα να είναι τα χέρια αυτού του "κολασμένου" λαού την ώρα που υφίσταται βιαιοπραγία;

Κι αν επιτέλους κάνει μπροστά και τους "γ@#✴$3↕" τη μάνα" άδικο θα έχει;


Ξ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου