Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Η αγάπη σε αταραξία...




"Η αγάπη σε αταραξία είναι το υψηλότερο αγαθό"
Λέει του στρατιώτη του ερωτευμένου με το όπλο του

Κι η απόκρισή του ήταν πως αυτό του θύμιζε λίγο απο έλος
Όπου, μετά το μακελειό, ο μόνος ήχος που ακουγόταν
Ήταν αυτός των μεθυσμένων κουνουπιών..!  Νύχτα
Κι μνήμη του μύριζε κρασί και αίμα σκοτωμένο
Στα όρια ενός βούρκου αφροσύνης

Κι αναρωτήθηκε: γιατί άραγε να μην του θυμίσει
Μία λίμνη ήρεμη με πεντακάθαρο νερό το πρωί

Κι ενα ζευγάρι ερωτευμένους κύκνους
Να κινούνται στην επιφάνεια που καθρεφτίζει
Το απάτητο, καταπράσινο βουνό
Και πάνω από την κορυφογραμμή του
Τον ουρανό και τη γαλάζια απεραντοσύνη του;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου