Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

"δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος..."


Το κύκλο του διαδικτύου έκανε η ανοιχτή επιστολή, με τίτλο: "Μια οφειλόμενη απάντηση στη Λιάνα Κανέλλη από την Έμμυ Χριστούλα".
Η επιστολογράφος καταφέρεται  με βαριές κατηγορίες και με οξύτατο λεξιλόγιο κατά της Κανέλλη, με αφορμή δηλώσεις που έκανε σε τηλεοπτικό πάνελ.

Ένα δείγμα της γραφής Χριστούλα είναι το παρακάτω:

 "Δε θα παραθέσω τις λερές λέξεις με τις οποίες έντυσε τον κανιβαλισμό της, καθώς δεν μπορούν να βρίσκονται ούτε καν στην ίδια αράδα με το όνομα ενός ανθρώπου που που υπήρξε στρατευμένος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.[...]
Το αυτονόητο που δεν μπόρεσε να καταλάβει η Λιάνα Κανέλλη, αφού η πολιτική της εμπάθεια, η  μικροπολιτική της μιζέρια, η παντελής έλλειψη πολιτικής κουλτούρας, αλλά και η πλήρης άγνοιά της ιστορίας των κινημάτων, την  εμποδίζουν. [...]
 Όταν το αξιακό πολιτικό  σου σύστημα είναι ένα λάστιχο που τεντώνεται και μαζεύεται ανά δεκαετία, αναλόγως του ποιος σου προσφέρει πολιτική ασυλία, πώς να καταλάβεις τη θυσία [ ...]
έχει τόση σχέση με τον κομμουνισμό, όση είχε και με τα υπόλοιπα κόμματα, στα οποία ως πολιτικός χαμαιλέων προσέτρεχε για να την εντάξουν στις γραμμές τους". [...] 
Ας θυμηθούμε τι έγραψε στο σημείωμα αυτοκτονίας ο Δημήτρης Χριστούλας:
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι΄ αυτήν.
Επειδή έχω μια ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω τα σκουπίδια για την διατροφή μου.
Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες, όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (Πιάτσα Λορέτο του Μιλάνου)».

Ο αναγνώστης μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Η επιστολή της Χριστούλα, κατά την δική μου κρίση, είναι κατάφωρα υβριστική και άδικη προς την Λιάνα Κανέλλη, η οποία λέει πως "όφειλαν να προλαβαίνουν την αυτοκτονία στηρίζοντας τον διπλανό την ώρα που λυγίζει" αντί να την εκμεταλλεύονται πολιτικά, . Κι αυτό είναι η άποψη που προφανώς έχει προσβάλει την επιστολογράφο, η οποία βλέπει την πράξη του πατέρα της(;) σαν την εσχάτη πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας. Εδώ δεν πρέπει να υπονοηθεί ότι σ' αυτούς που θα έπρεπε "να προλαβαίνουν την αυτοκτονία στηρίζοντας τον διπλανό την ώρα που λυγίζει", θα συμπεριλάμβανα και τους συγγενείς, για τους οποίους η αυτοκτονία ενός δικού τους ανθρώπου είναι πάντα τιμωρητική και έντονα οδυνηρή. Η αλήθεια είναι ότι οι συγγενείς δεν μπορούν να την αποτρέψουν, ιδιαίτερα όταν κι οι ίδιοι βιώνουν το ίδιο δράμα.

Βέβαια, μπορεί να μην είναι πάντα αλήθεια ότι αυτοί που αυτοκτονούν " λυγίζουν" - κάποιοι αυτοκτονούν για να παραμείνουν όρθιοι, προτιμώντας  να πεθάνουν παρά να χάσουν την αξιοπρέπεια τους.  Πολλοί όμως, μάλλον οι περισσότεροι, καταλήγουν σε αυτήν την λύση  σε κατάσταση απόγνωσης, και έχοντας πέσει σε βαθιά κατάθλιψη, σαν διαφυγή από την κόλαση στην οποία αισθάνονται ότι έχουν αδιέξοδα  βυθιστεί, έχοντας μάλιστα εσωτερικεύσει σαν ατομικό τους πρόβλημα την βίαια αφαίρεση της αξιοπρέπειας τους.
Αυτό είναι τραγικό. Αλίμονο μας όμως αν ρομαντικοποιούμε την αυτοκτονία, αντί να καλούμε σε αντίσταση, αν θέλουμε αυτό το ανθρωποφάγο σύστημα ν' αλλάξει, κι αυτό ήταν το νόημα της παρέμβασης της Κανέλλη. Τα βέλη της δεν στρέφονται εναντίον αυτών που αυτοκτονούν, αλλά εναντίον αυτών που τους οδηγούν στην αυτοκτονία, και αυτών που τώρα επενδύουν  με το κεφάλαιο της πολιτικής τους εκμετάλλευσης.

Η Κανέλλη βέβαια λέει ότι η αυτοκτονία δεν μπορεί να θεωρείται πράξη ηρωισμού. Κι έχει πολύ δίκιο! Παραδόξως, αυτό που  στο ύστατο σημείωμα του ο Δ. Χριστούλας φαίνεται να ορμηνεύει τον νεότερο του  είναι "αντί να στρέφει το πιστόλι στον κρόταφο του, να το στρέφει εναντίον αυτών που τον έφεραν σ' αυτήν την κατάντια... Κι ακόμα,  αντί να περνά τη θηλιά στο λαιμό του, κάλιο να την ετοίμαζε για αυτούς που πασχίζουν να τον πνίξουν".... Η πράξη του όμως συμβολίζει ένα τραγικό πολιτικό αδιέξοδο και η ανάδειξη αυτού του συμβολισμού σε πολιτική αξία είναι απαράδεκτη (εκτός κι αν η καλλιέργεια  καταθλιπτικής ηττοπάθειας  ή αυτοκαταστροφικής παθητικότητας είναι σκοπός σου).

Αυτοί, τέλος,  που βάλουν κατά της Κανέλλη ( του ΚΚΕ), ή κατά του ΚΚΕ (της Κανέλλη), πρέπει να ξέχασαν ότι ούτε η Κανέλλη μήτε το ΚΚΕ ήταν στην κυβέρνηση κανιβάλων. Οι ανθρωποφάγοι είναι αυτοί που πραγματικά , για να ικανοποιήσουν την αχόρταγη σαρκοφαγία του Κεφαλαίου, οδηγούν έναν κόσμο "σε δυο, όχι τρεις, επιλογές (όπως έγραφε o Charles Bukowski): να πεινάσει, να τρελαθεί, ή να αυτοκτονήσει". Αυτοί επίσης θα πρέπει να μην έχουν προσέξει ότι η ίδια ανθρωποφαγία συνεχίζεται... με νέους ευφημισμούς.  Κι αρα, εξίσου αχρείοι με τους προηγούμενους είναι και τούτοι εδώ που τώρα σπεύδουν δήθεν να αποτίσουν φόρο τιμής σε μιαν έσχατη πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας, την ώρα που κοροϊδεύουν τον λαό πως τάχα αντιστέκονται ενώ συνθηκολογούν ώστε να μην αλλάξουν ποτέ οι συνθήκες που μας οδηγούν σε αυτές τις "όχι τρεις, αλλά δύο " επιλογές.



1 σχόλιο:

  1. Το ΚΚΕ δεν είναι αυτό που έφερε μνημόνια, είναι αυτό που προτείνει την νομοθετική κατάργηση τους, εδώ και τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή